Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
Blogs & columns
Blog

Materiële controle VGZ discrimineert daklozen

15 reacties

Mijn goudeerlijke doktersassistente kreeg kinderopvangtoeslag. Ze bleek een verkeerde (Turkse) achternaam te hebben en werd als veel andere allochtonen verdacht bij de belastingdienst en moest twee jaarsalarissen terugbetalen. De door ons ingehuurde advocaten veranderden daar bij de rechtbank maar weinig aan.

Een 'optelsom van onvermogen', concludeerde de commissie-Van Dam vorige week over de manier waarop ambtenaren, politiek en de rechterlijke macht handelden in deze toeslagenaffaire. Gezinnen die door de Belastingdienst jarenlang onterecht zijn klemgezet, stonden er helemaal alleen voor. Ontluisterend is het hoe volslagen machteloos burgers kunnen staan tegenover instanties die hen zouden moeten beschermen.

Ook in mijn werk met dak- en thuislozen ervaar ik die machteloosheid. Voor twintig verpleegbedden voor dak- en thuislozen in CVD Havenzicht hebben we te maken met zes financieringsstromen. Om het nog gekker te maken moet voor een van die zes financieringsstromen – namelijk de eerstelijnsverblijfbedden – contracten afgesloten worden met  zeven verschillende zorgverzekeraars. Knap als u het als lezer nog volgen kan!

Begin januari 2017 nodigde ik daarom André Rouvoet uit, als voorzitter Zorgverzekeraars Nederland, op de verpleegafdeling voor dak- en thuislozen van CVD Havenzicht in Rotterdam. Zorgverzekeraars zorgden samen met de overheid dat alle daklozen sinds 2015 zonder  adres onverzekerd zijn! Ik wilde met hem praten over de cumulatie van medische problemen bij deze groep, en over onze praktische problemen om ze zorg te bieden. Hij was onder de indruk van hun verhalen. Maar vooral ook van de krankzinnigheid van de financieringsconstructie van onze bedden. Daarom besloot hij de volgende dag meteen met burgemeester Aboutaleb te overleggen. Ook had hij inspiratie voor een stevige nieuwjaarstoespraak voor de zorgverzekeraars enkele dagen later. Ik citeer:

'Niemand mag in de zorg tussen wal en schip vallen. Zeker niet als het om de zwakste groepen in de samenleving gaat, zoals dak- en thuislozen. Wanneer dat dreigt, moeten betrokken partijen de koppen bij elkaar steken, zo nodig wat scharrelruimte organiseren en ook bereid zijn meer te doen, dan waartoe ze formeel gehouden zijn.'

Een van de verzekeraars aan wie deze speech gericht was, VGZ, klopte in juni 2020 bij ons verpleegbeddenproject voor daklozen aan. Met zogenaamde algoritmes had VGZ bij ons, in het rioolputje van de zorg, patiënten gevonden die niet erg vlot waren doorgestroomd. In 2017! Deze afwijking van de statistiek vroeg volgens VGZ om een ‘materiële controle’.

Veel begrip had VGZ niet voor de dak- en thuislozen die met medische problemen op onze bedden hadden gelegen. Ook na zes maanden overleg bleef de door Rouvoet gevraagde ‘scharrelruimte’ zeer beperkt. Een halfzijdig verlamde patiënt hoorde niet volgens VGZ op onze bedden. Iemand met hiv-complicaties, een bedreigd been, een depressie, een verslaving en een zelfgekozen medicatiestop die op straat leefde, had ook niet op een bed gemogen omdat dakloosheid het hoofdprobleem zou zijn? De materiële controle mondde uit in een terug te betalen bedrag ter hoogte van het jaarsalaris van een paar verpleegkundigen. Op mijn mondelinge en schriftelijke vraag of de VGZ-medewerkers de toespraak van hun voorzitter begrepen hadden heb ik nooit een antwoord gekregen.

Net als bij kinderopvangtoeslag zijn dit soort claims gebaseerd op argwaan; in de papierentijgerwereld moet het vinkje op de juiste plek staan, anders is het: fraude! Veel zorginstelling krijgen bij  VGZ-controles te horen dat zij dingen fout doen en schikken uit angst om het contract te verliezen. Een instelling  is immers verantwoordelijk voor de salarissen van haar medewerkers. Ik schrijf dit daarom op persoonlijke titel. Dat VGZ pas na 2,5 jaar controles uitvoert, maakt het nog moeilijker om de papieren tijger te temmen.

Net als bij kinderopvangtoeslag zijn deze zorgverzekeringscontroles – maar ook de overheid die meent dat dit soort controles moeten worden uitgevoerd –  desastreus voor de mensen om wie het gaat en voor de medewerkers. We leggen heus niet alle 40 duizend daklozen als straatdokters op de eerstelijnsverblijfbedden! Laat ons tijd en geld besteden aan zieke dak- en thuislozen die in de reguliere zorg tussen wal en schip vallen. In plaats van aan zes financieringsstromen, onderhandelingen met zeven verzekeraars en materiële controles voor twintig bedden. 'Organiseer wat scharrelruimte en wees bereid om iets meer te doen dan waar u formeel aan gehouden bent.'

Wie controleert de controles bij VGZ? Wat stellen toezichthouders voor? Moeten zorgverleners niet meer melden  dat dit soort materiële controles het moreel van zorgverleners  ondermijnt en hardop protesteren? Wat kan ik als zorgverlener met de mooie praatjes van Zorgverzekeraars Nederland?

Als ik een nieuwjaarsreceptie moest houden? Dan zou ik zorgverleners een vriendelijk en waardig controlestelsel zonder argwaan toewensen en een land met ruimte voor  daklozen. Goed 2021!

Meer van Marcel Slockers
Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • Jurriën Wind, huisarts, WIJK EN AALBURG 29-12-2020 15:36

    "Het lezen van dit stuk roept bij mij het volgende bureaucratische wangedrocht op.
    Heb ooit waargenomen in een praktijk van een huisarts-collega die langdurig was uitgevallen. Ik kreeg een brief van een instantie voor 'infuuspompen', die 9 maanden ervoor zo'n ding bij een patiënt (tijdelijk) geleverd had. Het betrof terminale zorg, de patiënt was al lang en breed overleden. Het was zoeken naar het dossier om de indicatie te kunnen invullen: longcarcinoom. Maar wat was nu de vraag? De vraag van die instantie? Je zult het niet geloven: de handtekening van de huisarts ontbrak op het aanvraagformulier...!! Schokkend om te moeten constateren dat er blijkbaar in NL mensen zich met dit soort dingen bezig (moeten) houden. Negen maanden na de dood! Meer handen aan het bed, zou ik zeggen...!"

  • Ton Zwaard, Huisarts, Druten 28-12-2020 16:31

    "Het gedrocht van de financieringsstructuur van de zorg en het met meerdere zorgverzekeraars contracten moeten afsluiten heeft tot gevolg dat de Landelijke Huisartsen Vereniging het nodig heeft gevonden om haar hoogopgeleide professionals in een document van 121 pagina's (ja, dit is geen typefout, honderdeenentwintig pagina's !) hoe het declareren in 2021 in zijn werk gaat. Ik weet nu al zeker dat er onder de duizenden huisartsen zeker meerdere "fraudeurs" zullen zitten."

  • Erik Huisman, Forensisch en tuberculose-arts, Voorhout 25-12-2020 23:50

    "Aanvulling op het stuk over de mier: “ De uil liep drie maanden rond in de kantoren en stelde een enorm dik rapport op met als besluit: er is te veel vast personeel in deze onderneming. En raad eens wie de leeuw het eerst ontsloeg?

    De mier natuurlijk want: “Zij gaf blijk van een tekort aan motivatie en had een houding die tot conflicten leidde”.
    "

  • Janneke Kuijlen, Huisarts, Bergen op Zoom 25-12-2020 14:23

    "De mier kwam alle dagen te vroeg op het werk en begon onmiddellijk te werken; zij was productief en zeer tevreden.
    Haar baas, een leeuw, was verbaasd dat de mier werkte zonder toezicht.
    Hij dacht: als zij zoveel presteert zonder supervisie, zou ze dan nog meer presteren onder permanent toezicht?
    Hij wierf een kakkerlak die een grote ondervinding had in het superviseren en die prachtige rapporten kon opstellen.
    De eerste maatregel die de kakkerlak nam was een prikklok plaatsen om het komen en gaan van de mier te registreren. Vervolgens had de kakkerlak een secretaresse nodig en een spin om het archief te beheren en de telefoongesprekken te controleren.
    De leeuw was zeer tevreden over de rapporten van de kakkerlak en vroeg hem bovendien de productie in een grafiek te zetten. Het is toen dat de kakkerlak een computer en een laserprinter aanschafte en een vlieg aanwierf om de informatica te beheren.
    De mier, kortgeleden nog productief en stralend, werd wanhopig van die berg papier en van al die vergaderingen die haar tijd opslorpten!
    De leeuw vond dat het tijd werd om op de werkplaats van de mier een sectorverantwoordelijke aan te stellen.
    Deze post werd toevertrouwd aan een krekel die, om te begonnen, een ergonomische stoel aankocht voor zijn kantoor en vast tapijt liet plaatsen. Deze nieuwe verantwoordelijke had ook een computer nodig en een assistente.
    Op dit ogenblik kon de mier er niet meer om lachen en zij maakte zich iedere dag kwader en kwader. Het is toen dat de krekel zijn baas, de leeuw, er van overtuigde dat een studie van de werksfeer absoluut noodzakelijk werd. Na de werklasten te hebben bestudeerd stelde de leeuw vast dat de dienst waar de mier werkte niet meer zo productief was als vroeger.
    Hij wierf een uil aan, die bekend stond als een vermaard en eersteklas raadgever, om een audit te doen en een oplossing voor te stellen. De uil liep drie maanden rond in de kantoren en stelde een enorm dik rapport op met als besluit: er is te veel vast perso"

  • Giel van Berkel, Internist-intensivist, Giessenburg 25-12-2020 12:41

    "Soms denk ik, dat er meer geld wordt besteed aan fraudebestrijding dan er feitelijk gefraudeerd wordt. De definitie van fraude wordt opgerekt, zodat ook vergissingen eronder vallen. Het systeem is heilig. En nodeloos ingewikkeld, waardoor vergissingen onvermijdelijk zijn. De menselijke maat is uit het oog verdwenen. De maat wordt genomen op basis van argwaan en regelzucht. Helaas"

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.