Blogs & columns
Blog

Managers, ze schijten alles onder

7 reacties

Henk de Boer is een vriendelijke, rustige man van begin vijftig. Hij werkte meer dan twintig jaar met veel plezier bij een kleine woningbouwvereniging. Dat was een goed georganiseerde club met korte lijnen. Als een klant belde met een probleem kreeg die meteen iemand met verstand van zaken aan de lijn. Het doorgebelde probleem werd doorgaans binnen no time opgelost.

Gestructureerd overleg was er eigenlijk nauwelijks, dat ging allemaal soepel bij de koffieautomaat en aan vergaderen had iedereen een broertje dood. Het computersysteem dat werd gebruikt was simpel, zonder onnodige digitale valkuilen en werd trouwens zo mogelijk omzeild met briefjes van de een naar de ander. Er werd winst gemaakt, de klanttevredenheid was hoog en het ziekteverzuim laag.

Na de overname door een veel grotere woningbouwvereniging was men er op het hoofdkantoor snel uit: zo kon het echt niet langer. Men trok een blik managers open, allemaal begin dertig, strak in het pak, kapsel stijf van de gel en een gloednieuw instapmodel BMW onder de kont. ‘Goedemiddag, wij komen hier het licht aan doen’, was zo’n beetje de boodschap. Ze konden allemaal heel goed praten, waren erg handig met laptops, powerpoints, organisatiemodellen, targets, kantoortuinen en callcenters. Binnen de kortste keren was werkelijk alles anders. Wat een verbetering, iedereen stond ervan te kijken. De telefoon werd voortaan beleefd opgenomen door jonge meisjes die van niets wisten. ‘U wordt snel teruggebeld’, was de vriendelijke boodschap. De melding verdween daarna spoorloos in de gloednieuwe, geïntegreerde, geleidelijk geïntroduceerde Digitale Omgeving (computer was een woord dat van de BMW’ers niet meer gebruikt mocht worden). Aangezien de gemiddelde leeftijd van de ervaren werknemers boven de 50 lag, was het leren werken in de Digitale Omgeving lang niet makkelijk. Ondanks urenlang bijscholen door ICT-deskundigen in een gloednieuw instapmodel Audi, wilde het maar niet lukken. De ganse goegemeente, die normaal gesproken de weg op ging om problemen op te lossen, zat nu volkomen gestrest als een kleuter achter een toetsenbord. Het ziekteverzuim bereikte al snel een voor deze woningbouwvereniging ongekende hoogte. Meldingen die de gang door de Digitale Omgeving overleefden troffen aan de andere kant helaas niemand die beschikbaar was om het op te pakken. Steeds meer klanten hingen boos en soms zelfs agressief aan de lijn: ‘Het lekt hier nu al drie weken en nog steeds is er niemand geweest.’ Ook in het callcenter nam het ziekteverzuim schrikbarend toe.

Henk zag het met lede ogen aan. Uiteindelijk is de hele handel failliet gegaan. ‘Managers’, zei Henk peinzend, ‘het zijn net meeuwen, ze komen schreeuwend binnen, schijten alles onder en dan vliegen ze weg.’

Een manager moet eigenlijk zijn zoals onze praktijkmanager. Ik vraag haar wat, zij lost het op. Sterker nog: ik vraag haar wat, zij had het probleem allang aan zien komen en heeft het al opgelost. Zij mag blijven, graag zelfs, maar als we nou eens alle vergaderende, hun stoel verwarmende, flap-over bevuilende, organisatiegoeroes na wauwelende en – last but not least – kapitalen verslindende managers gewoon op proef de gezondheidszorg uit flikkeren? En dan kijken of er vervolgens rampen gebeuren of juist verantwoordelijkheidsgevoel, commitment en kwaliteit opbloeien als nooit tevoren. Ik zet een fles dure wijn in op het laatste.

Lees ook
  • Imme Bergman

    Hoewel ik in het echt anders heet ben ik het wel, bijna 35 jaar huisarts. In mijn innerlijke wachtkamer zitten veel patiënten, mensen met wie ik ontroerende tot hilarische dingen heb meegemaakt. Ze hebben op deze blog gewacht. Ik heb veel van hen geleerd en ze hebben mijn leven verrijkt.  

Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • J.B.E. Hulshof

    GGZ-arts, Wolfheze

    Ach ja. Een klein voorbeeld van het grotere gebeuren. Bij dit voorbeeld: Waarom was die kleine woningbouwvereniging eigenlijk overgenomen? Openlijk of onderhands? Onbekende belangenverstrengeling? Wat voor rol speelde het geld? Dit betrof een kleine ...woningbouwvereniging. Wat vond de ledenraad van die kleine woningbouwvereniging er van? Voorwaarden of waarborgen vooraf afgesproken?
    Maar inderdaad: dit soort dingen zien we vaker. Managers hebben helaas wel eens op intransparante wijze die functie verkregen. De werkvloer is vooraf niet geïnformeerd en heeft geen inspraak gehad bij de aanstelling. Inhoudelijke kwaliteit of kennis van zaken doet er niet toe. "Bestuurskundige" lijkt nu een vak op zich, iets wat boven de inhoud staat. Vandaag hoofd inkoop bij een koekjesfabriek en morgen ineens een leidinggevende functie binnen een heel andere branche. Dat was -tig jaar geleden anders. Een van mijn managers destijds was in het vak door de wol geverfd en definieerde naar mij over zichzelf: "ik moet de randvoorwaarden scheppen en behouden waarbinnen jij je werk kunt doen." En zo hoort het. Een manager moet dienstbaar zijn en aansluiten bij het proces van de organisatie waar hij of zij mag werken. Niet om te beginnen zonder kennis van zaken de boel overhoop gooien en maar dingen gaan bepalen en veranderen op gezag van hogerhand of aan de hand van je eigen beperkte kennis. Leer eerst maar eens je werkomgeving kennen.
    De werkvloer wordt nu met voldongen feiten geconfronteerd. Ik weet niet of de wal het schip nog gaat keren. Ik ben er somber over.

  • C.J.C. Geelen

    Bedrijfsarts en adviseur, Heerenveen

    ken je de parabel van de mier? https://www.youtube.com/watch?v=3VeW1MDmEy4
    Het kijken waard. je zult veel herkennen en.... iedere vergelijking met een bestaande zorgorganisatie berust op zuiver toeval..........

    Helaas zijn er weinig professionals... die ook goed kunnen managen.

  • G.R.I. Slock

    ha, sluis

    Mooi geschreven en helaas heel herkenbaar.

  • A. Schutte

    Verzekeringsarts, Amstelveen

    Goed geschreven Imme, zeer herkenbaar, bedankt.

  • L.W. Brouw

    Huisarts, IJsselmuiden

    Age of stupid. Met steeds grotere management organisaties staan steeds meer knoppen verkeerd met dramatische gevolgen voor de zorg. De koers van Ineen met steeds meer organisaties die met resources onderhandelen zorgen enkel voor verantwoordelijkheid... crisis en een variant van ultimatum game waar uiteindelijk iedereen naar zijn plan B gaat omdat we gevoeliger zijn voor niet fair, dan voor inkomen. Het verpest de cooperation game door de onderlinge rapport functie weg te nemen. Om over de tragedy of the common maar te zwijgen als we met gedeelde budgetten gaan werken.
    Managers moeten door professionals aangestuurd worden en niet andersom.
    Mooi stuk

  • J.J.I. Ruchti

    Specialist ouderengeneeskunde, Drachten

    Niks meer aan toe te voegen Imme! Er wordt helaas meer aan de zorg verdiend dan in de zorg…

  • V. Micic

    Huisarts , Amsterdam

    Geweldig! Hoe krijgen we ze weg uit de zorg??

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.