Inloggen
Blogs & columns
Blog

In deze praktijk hebben ze het gesnapt

9 reacties

Je kunt hier nog met vulpen schrijven. Om precies te zijn: met een Montblanc Heritage Collection Rouge et Noir Fountain Pen. Het ritueel eist geduld. Van het losschroeven van de dop, de punt op het papier plaatsen, hand en pen elkaar laten aanvoelen om samen zwierige krullen over het papier te laten dansen en dan rustig de inkt laten drogen terwijl je de pen weer dichtschroeft.

Schrijven met een vulpen vraagt tijd en aandacht. Je schrijft er anders mee. Geen beter beeld dan dit om uit te leggen hoe fijn het werken is in de praktijk waar ik nu als vervangarts aan het werk ben.

Het beeld van die vulpen is een vlag die de lading volmaakt dekt, de perfecte metafoor voor alle zorg en aandacht die hier besteed wordt aan alle aspecten die ik van levensbelang vind in een huisartsenpraktijk. In deze praktijk hebben ze het gesnapt. Het hele work-life-balance-concept. Maar dan ook echt gesnapt. Twintig minuten mag een consult duren. Dan heb je tijd om de diepte in te gaan als dat nodig is, en kan er nog van alles tussendoor als dat moet. Preventie is een belangrijk speerpunt. De hele mens telt mee: van preventie tot behandeling, van coaching tot zorg, van zuigelingenzorg tot palliatie. Van wieg tot graf en alles daartussenin.

En van de zorg voor artsen en medewerkers zelf word ik ook zo blij. Een werkdag mag stoppen ergens tussen zes en zeven, er zijn altijd bloemen en vers fruit, de geur van versgemalen koffiebonen hangt er in de lucht, de kamers zijn licht en ruim, zelfs de koffiekopjes zijn met zorg gekozen. De ruime fietsenberging is afgeladen vol en dat zegt veel over wie hier werkt. Voor enthousiasme, motivatie en openstaan voor nieuwe ideeën, geef ik ook een dikke tien. De gunfactor is groot hier. Ik voel me welkom en van waarde. De wederkerigheid is hartverwarmend. Al ben ik maar de vervangarts, ik tel mee. Wat een plezier!

Ik had me al een beetje verzoend met het idee dat ik aan het ‘uitbollen’ was. Het laatste derde van mijn werkzame leven kabbelend tussen vervangingen en vakantie, de grote dromen opgeborgen. Maar ziedaar wat er gebeurt als een mens zich als een vis in het water voelt: er begint weer iets te gloeien, het vuurtje binnenin gaat weer branden. Hier kan ik wél nog een paar dromen waarmaken. ‘You are the average of the five people you spend most time with’, is een spreuk die ik altijd al genegen was, maar die ik nog nooit zo aan den lijve had ondervonden als nu. Werk met nare mensen en je wordt een zuur sujet, werk met gedreven blije gelukkige mensen en je gaat vanzelf op wolkjes lopen.

Bij het idee dat té vaak té hoge werkdruk er in mijn vak gewoon bij hoorde, had ik me ook al neergelegd. Dat het overal en altijd zo zou zijn. Nu zie ik dat het ook anders kan. Het bestaat, werkplekken waar je ontspannen en met veel zin je ding kunt doen. Ja, ze bestaan, zou ik bijna van de daken schreeuwen. Don’t settle for less!

En van de vele vrije tijd in het afgelopen jaar heb ik nog iets belangrijks geleerd: hoe waardevol werken is, en hoe waardevol dit werk is. Naast de bewustwording van het hoge belang van de waarde vrijheid in mijn leven, heb ik ook mijn werk terug op waarde leren schatten. Wat een cadeau.

Zelf hebben de huisartsen en medewerkers in deze praktijk soms niet half in de gaten hoe goed ze dat met zijn allen wel doen. Soms heb je daar het oog van een buitenstaander voor nodig. Bij deze.

Toch altijd even opletten bij het neerleggen van de vulpen. Dat was ooit wel een dingetje. Mijn hele leven droomde ik al van zo’n Montblanc Meisterstück. Voor m’n 50ste verjaardag kocht ik er een met de centen die mijn gasten me op het feest cadeau hadden gedaan. Geen Meisterstück, want die bleek gemaakt voor mannenhanden, maar een fijner exemplaar. En prompt liet ik die nog geen maand later uit mijn handen vallen. Recht op de punt natuurlijk, Murphy eiste zijn rol op. Met een nieuwe punt kon ik weer verder.

Ook hier zal het vast niet altijd rozengeur en maneschijn zijn, en dat is ook helemaal niet erg. Ook dat hoort erbij en met oprechte mensen kom je er altijd wel weer uit. Soms is daar niet meer dan een nieuwe punt voor nodig. Laat mij dus voorlopig maar op mijn roze wolk zitten. Of liever in de wittebroodsweken. Een trouwfeest zit er niet meteen in, maar een fijne latrelatie is ook niet te versmaden toch? Vrijheid, blijheid, het beste van twee werelden. Misschien was ik altijd al meer latmateriaal.

De maandagmiddagvergadering is afgelopen, de voorzitter sluit zijn vulpen. Een Montblanc, zie ik.

Lees ook
  • Martine Schrage

    Martine Schrage is huisarts. Ze werd in Leuven opgeleid, werkte twintig jaar in Nederland, waarna ze terugkeerde naar haar Vlaamse roots. Toen ze pardoes op straat gezet werd, begon ze aan het vrijbuitersavontuur dat waarnemen heet.  

Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • S. de Groot

    Huisarts, niet praktiserend, Eelderwolde

    11-05-2022 23:12

    Een prachtig idee om weer een een vulpen te gebruiken. Ik ben ook benieuwd hoe het met een kroontjespen gaat. Daar heb ik in de vijftiger jaren als linkshandige met de rechterhand leren schoonschrijven. Steeds een nieuwe kroontjespen en een inktpotje...
    in de schoolbank. Later een vulpen waarmee ik met een zuiger de inkt opzoog.
    Op de groene kaart die in de jaren zeventig gebruikt ging worden ging het schrijven met een vulpen niet zo best, de tekst moest op kleine regels geschreven worden zodat dat beter ging met de balpen. Het sierlijk schrijven heb ik geleerd van mijn vader die boekhouder was en in de avonduren rekeningen schreef voor dokters als bijbaan.
    Het is jammer dat deze reactie weer een triggerfinger oplevert, het ware fijn als ik mijn
    sierlijke schrift kon delen in Medisch Contact. Martine, veel blijvend plezier in je nieuwe werkkring als invaldokter, Houden zo!

    • huisarts, turnhout

      12-05-2022 10:51

      alweer zo'n leuke reactie, dankjewel! En hoe grappig dat ook weer hier de herkenning meespeelt: mijn vader was ook boekhouder. Zou er een verband zijn tussen kind-van-boekhouder-zijn en een net handschrift? 😁

  • A. van Dalen

    Huisarts, Wijhe

    10-05-2022 18:31

    En zo is dat. Begin, doe en eindig de dag met een vulpen!
    En inderdaad steeds leuke reacties.
    Of ik nu m'n Pelikan, Schaeffer, Mont Blanc of Aurora gebruik: maakt niet uit.
    De MB Meisterstuck 149 heb ik trouwens in de uitvoering van Jinhao. Schrijft... prima en zelfde effect. En dat voor een tientje...
    Of de column nu echt over de vulpen ging waag ik te betwijfelen, maar ik gebruik m nog zoveel mogelijk.

    [Reactie gewijzigd door Dalen, Bert van op 10-05-2022 18:32]

  • P.M.J.C. Kuijpers

    cardioloog, Maastricht

    10-05-2022 09:28

    Dank voor uw blog en wat fijn dat er nog vulpen-adepten zijn. Het was een 'schok' toen 'we' naar een EPD moesten nadat ik meren van inkt had opgebruikt om statussen vol te schrijven.
    Hoeveel geweldige reacties ik altijd van patiënten kreeg dat ik no...g met een echte vulpen (een Waterman uiteraard) schreef, en nog wel zo'n mooi handschrift had. Echt niet passend bij een dokter.

    Een paar weken geleden moest ik ergens in een klein dorp een lezing geven. Een van de organisatoren haar man was patient bij mij geweest. Bij het noemen van mijn naam als de spreker had hij enthousiast geroepen "oh dat was die leuke vrouw met die vulpen!!"
    Na een leven schrijven zit ik inmiddels wel met een Triggerfinger dig 3 rechts.....

    • huisarts, turnhout

      10-05-2022 10:02

      Oh ja, ook die reactie van dat leesbare handschrift is zo herkenbaar. 'Dat is geen doktershandschrift!'... hoe vaak heb ik dat niet gehoord :)
      Al in mijn studententijd waren mijn aantekeningen favoriet om uit te lenen aan 'de brossers' die liever ui...tsliepen dan naar de les gingen... Tot ik een keer de dag voor een examen ontdekte dat ik een deel van mijn eigen aantekeningen niet terug gekregen had van de brosser die ze van me geleend had. Razend was ik toen, dat vergeet ik nooit meer.

  • J.A. Kragten

    Cardioloog, Heerlen

    09-05-2022 18:37

    Wat een feest van herkenning! Zelf in het bezit van drie MB (waaronder een Meisterstück) gebruik ik de pen dagelijks in Suriname, waar nog geen electronisch dossier is! Het inktpotje werd met gefronste wenkbrauwen door de Douane aanschouwd, maar moch...t mee na het tonen van mijn Meisterstück! En, laten we wel weten: met vulpen geschreven recepten smaken gewoon lekkerder!

    • huisarts, turnhout

      09-05-2022 18:53

      Heerlijke reactie! Ik had mijn blogje eerst de titel 'Ceci n'est pas un Montblanc' meegegeven maar dat was buiten de redactie gerekend vanwege ' te vaag voor wie niets van pennen weet en het stuk nog niet gelezen heeft, dit gaat de lezers niet erin t...rekken.'
      Wellicht zijn er veel meer pennenliefhebbers onder dokters dan de redactie vermoedt :)

      • A.G.Y. Ornee-Zijlstra

        Huisarts , Sneek

        10-05-2022 06:43

        In mijn begin tijd als huisarts, jaren 80, schreef ik met een vulpen op de groene kaart, welke ik ook meenam met visite rijden. In een herfststorm woei de kaart uit mijn handen en belande in een plas. Van het hele dossier was niets meer te lezen. Sin...dsdien nooit meer een vulpen gebruikt.

        • F.C.C. van Rhijn

          Aios

          10-05-2022 10:40

          Inmiddels is er ook watervaste vulpeninkt (oa van De Atramentis), ideaal! De pen moet dan wel regelmatig worden gebruikt, want na indrogen van de inkt is het een heel karwei om eea weer aan de praat te krijgen.

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.