Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
naar overzicht
Blog

Ik vertrek

8 reacties

Ik ben van plan om volgend jaar te verhuizen naar Aruba. Ik ben al aangenomen door de medische staf. Er zijn nog wat af te werken zaken om een soepele transitie mogelijk te maken, maar ik voel dat ik mijn door de Caraïben geadopteerde hart moet volgen en samen met mijn collega’s daar moet werken aan de gezondheidszorg op de Antillen. We hebben een prachtig nieuw ziekenhuis. De minister werkt gewoon als longarts mee. Patiënten hebben alles, van SOLK tot hyperacute en supergevaarlijke pathologie. We roeien met de riemen die we hebben. All hands on deck. Romantiek, lezers. Heb er zin in!

Natuurlijk zijn er een heleboel mensen, dieren, dingen en gewoontes die ik vreselijk zal missen. Het is even slikken voor mijn gezin en familie en sommige patiënten moeten huilen. Maar het moet. Zoals alle kleine ziekenhuizen is ons diaconessenhuisje eerst begiftigd met mensen die projectmatig de processen in kaart brachten en voorstellen deden voor de implementatie van werkwijzen voor borging van verantwoordelijkheid, waarna de eerste gesprekken over aansluiting bij een grotere organisatie konden beginnen. Grote organisaties die meer geld kunnen steken in representatie en zo kunnen opboksen tegen de reclames van de zorgverzekeraars. Allemaal voor zinnige zorg met oog voor het primaire proces: elektronisch bankieren.

Die grote ziekenhuizen passen echt niet bij mij. Ze bieden veel meer dan kleine de gelegenheid om verantwoordelijkheden af te schuiven, een typisch Nederlandse gewoonte. ‘Die patiënt is nu overgenomen door de huisarts, een andere specialist, de POH-ggz. De jeugd-ggz is nu de verantwoordelijkheid van de gemeenten. Het spoorboekje, de treinen en de rails zijn de verantwoordelijkheid van de NS en ProRail. Srebrenica is de verantwoordelijkheid van de Serviërs en de Kroaten.’ Binnenkort is de sneeuw de schuld van de weerman. Het is grotendeels wel te verdedigen op papier en op de televisie, maar met kennis van zaken, samenwerken, overzicht en daadkracht heeft het allemaal niets te maken.

Wat je kunt uitbesteden is niet meer jouw probleem. Ik zou het misschien nog uithouden als ik er zelf iets aan zou kunnen veranderen, maar daar is geen sprake van. Ik ben een 57-jarige ervaren neuroloog en heb een ‘leidinggevende’. Tegen de vorige heb ik juridische actie moeten ondernemen om mijn prepensioenuren terug te krijgen. De oplossing voor specialisten is zich te verenigen in een medisch-specialistisch ‘bedrijf’ om het hierboven vermelde primaire proces te borgen. Iedereen doet mee. Zo is het reilen en zeilen van het ziekenhuis niet meer de verantwoordelijkheid van de dokters. Maar tegen mijn patiënten zou ik willen zeggen: ‘Wie wil er nu in een ziekenhuis liggen waar de dokter niets te vertellen heeft?’ Ik vertrek.

print dit artikel
  • Emile Keuter

    Emile Keuter is neuroloog. De zorg voor patiënten met medisch onverklaarde klachten fascineert hem.  

Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen

Reacties

  • Sjoerd Ganzinga, Huisarts, Ruinerwold 05-12-2017 23:01

    "Beste Emile , ik vond jouw visie op moeilijke zaken altijd prachtig en wijs....
    en heb altijd graag met je samengewerkt en mij spijt het voor onze patienten dat je vertrekt.
    Het allerbeste gewenst !! "

  • Sjoerd Ganzinga, Huisarts, Ruinerwold 05-12-2017 23:01

    "Beste Emile , ik vond jouw visie op moeilijke zaken altijd prachtig en wijs....
    en heb altijd graag met je samengewerkt en mij spijt het voor onze patienten dat je vertrekt.
    Het allerbeste gewenst !! "

  • Wim van der Pol, Apotheker niet praktiserend, Delft 05-12-2017 21:55

    ""Zie niet om in wrok". Bij ons spraken we nooit van ik vertrek, maar ik verrek. Het is misschien goed om de huidige gevoelens op te schrijven, maar niet om deze nu al te publiceren. Pas na jaren ervaring in de Cariben kan een goede afgewogen beschouwing gegeven worden. Immers, op een aantal punten in de blog kan wel het een en ander afgedongen worden. Tot slot: ik heb zelf een tijdje in de Cariben vertoeft. Een prachtige ervaring die ik niet had willen missen. Ik wens je die belevenis ook toe."

  • Marco Blanker, huisarts, Zwolle 05-12-2017 17:21

    "Een neuroloog vertrekt uit een fijn ziekenhuis. Niet vaak, maar wel gericht verwees ik een aantal van mijn patiënten vanuit Zwolle naar het mooie ziekenhuisje in Meppel. Een verkleinwoord waarin grote waarde schuilgaat. Persoonlijke zorg werd er geleverd, door Keuter en vele collegae, ook niet-neurologen. Gewoon 1 dokter voor 1 patiënt, met volle aandacht voor de zorgvraag. Zorg zoals zorg eigenlijk bedoeld is.
    Het kind wordt met het badwater weggespoeld. In de grootschaligheid gaat persoonlijke zorg (groten)deels verloren, gaat nu een betrokken neuroloog verloren. Dat zouden ziekenhuisbestuurders zich moeten aantrekken, ook als de excelbestanden tonen dat het er zo lekker efficiënt van is geworden.
    Beste Emile, het ga je goed op Aruba. Ik hoop dat je de pen niet neerlegt!"

  • menno oosterhoff, psychiater, THESINGE Nederland 05-12-2017 16:35

    "Niet best als mensen niet meer in Nederland willen werken.
    Ik hoop dat je beslissing niet alleen uit ergernis maar ook uit enthousiasme is geboren.
    Succes daar. Wij zullen het roer hier omgooien, hoop ik. Dan kun je over 10 jaar terug komen.
    "