Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
naar overzicht
Blog

Hugo de Jonge zegt sorry

2 reacties

‘Lolly?’, zegt hij, me vragend aankijkend. Innerlijk zucht ik. Wat een moeilijke leerling! ‘Bijna goed’, zeg ik echter. ‘Maar het begint met een s. Denk maar aan de s van spijt.’

‘Solly’, zegt hij aarzelend, nog voor ik meer kan zeggen.

‘Dat is het bijna, maar de ellen zijn erren.’

‘Sorry, maar het zou onjuist zijn de jeugdwet een mislukking te noemen, want daarmee doen we geen recht aan alles wat er is bereikt. De transformatie laat iets langer op zich wachten, maar het idee was goed.’

Ik kijk hem indringend aan en zeg: ‘Nee, Hugo. Dit hadden we niet afgesproken. Gewoon sorry en meer niet. Het spijt me mag er nog achteraan, maar niet die hele riedel die het sorry ongedaan maakt.’ ‘Maar dan vinden ze me zwak’, protesteert hij. ‘Nee, juist niet’, leg ik uit. ‘Dat vinden mensen helemaal niet zwak, maar eerlijk. Daarover de volgende keer. Het is nu tijd. Thuis veel oefenen hè? Gewoon sorry. Punt.’ Op de gang hoor ik hem mompelen. ‘Sorry, maar… O nee. Sorry punt. Sorry punt.’

Het kabinet erkent dat veel kinderen niet tijdig de juiste hulp krijgen en gaat het stelsel wijzigen. In Trouw stond dat ik daar razend over was, maar ik reageerde eigenlijk op het vernietigende rapport over de kwaliteit van de jeugdbescherming. Ik was er razend over hoe slecht er destijds is geluisterd. In 2013 heeft werkelijk iedereen met verstand van zaken afgeraden de jeugdzorg en de jeugd-ggz onder te brengen bij de gemeentes (de transitie). Maar het idee was heilig en het geloof in de heilzaamheid ervan onaantastbaar. En nu zitten we met de ellende, die we met zijn allen hebben voorspeld en die we met een door 96 duizend mensen, ouders, leraren, zorgprofessionals, bestuurders en hoogleraren getekende petitie hebben proberen te voorkomen. De transitie zou leiden tot een transformatie. Nou, dat is gebeurd, maar een transformatie ten kwade.

Die erkenning dat het niet goed gaat is op zijn politieks. ‘Het zou te ver gaan om te zeggen dat de decentralisatie is mislukt’, zegt Hugo de Jonge. ‘Dat doet geen recht aan alles wat er is bereikt.’ Tja, zo geredeneerd is een 2 op een proefwerk geen onvoldoende, want dat doet geen recht aan wat je wél goed had. Ik vind het prima het geen totále mislukking te noemen, maar een mislukking is het wel. Als argument noemt De Jonge onder meer dat er meer jongeren in beeld zijn. Maar de doelstelling van de jeugdwet was toch óntzorgen en normaliseren? Ja, ook demedicaliseren. Dat is aardig gelukt, want goede specialistische hulp is steeds moeilijker te krijgen.

De oplossing ziet het kabinet in meer samenwerking afdwingen. Sorry, maar ik heb daar weinig vertrouwen in. Dit is een cynisch sorry. Dan mag er wel een maar achteraan. De samenwerkingsverbanden die er waren, zijn in korte tijd uiteengevallen. Wie betaalt bepaalt, dus als de gemeente de financier blijft, dan verwacht ik niets van afgedwongen samenwerking. Nou, toch wel. Ik verwacht dat het weer veel geld zal kosten. Dat miljard extra voor de jeugdhulp is zo op.

Ik vind dat de zorg terug moet naar de centrale overheid. ‘De overheid? Maar die had dit plan toch bedacht? Heb je er dan wel vertrouwen in dat ze dit kunnen?’ zul je zeggen. Daar heb je een punt, maar toch liever één centrale overheid dan 396 lokale overheden. ‘Zet dat maar uit je hoofd’, zei secretaris-generaal VWS Erik Gerritsen ons ooit eens. Maar ik zet het niet uit mijn hoofd. Goed centraliseren is de enige oplossing. En de muur is tenslotte ook gevallen. Al hoop ik niet dat het zó lang duurt.

Meer van Menno Oosterhoff

  • Menno Oosterhoff

    Menno Oosterhoff is (kinder en jeugd-)psychiater en teamleider polikliniek dwangspectrumstoornissen. Tevens initiatiefnemer van OCDNetwerk www.dwang.eu.  

Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen

Reacties

  • H.J. Groenhuijzen, Kinder-jeugdpsychiater, Almen 17-11-2019 13:58

    "Maar sorry kan ook het begin zijn van verandering/herstel. Niet alleen van de decentralisatie, maar ook van de kostbare en pervers prikkelende marktwerking in de GGZ.Als verdienste van de decentralisatie wordt vaak het feit dat 20% meer van de kinderen bereikt wordt. Dit is een typisch voorbeeld van volstrekt ongefundeerd politiek gebruik van inhoudsloze cijfers. Door diezelfde decentralisatie weet namelijk niemand welke 20 % het hier betreft. Ik kan daarover in ieder geval zeggen dat de kinderpsychiater deze kinderen niet ziet. En ik vrees dat het vooral onbedoelde bijwerking is van de marktwerking. Namelijk het door grote aantallen solisten afromen van de markt ( lichte en pseudo-stoornissen). Als voorbeeld de als paddestoelen uit de grond schietende bureautjes voor dyslexie. Schrijnend is dat de kinderen en gezinnen met zware en/ of complexe problematiek op lange wachtlijsten terecht komen of van de ene naar de andere instelling doorverwezen worden omdat adequaat functionerende netwerken zijn afgebroken.
    De minister kan een grote rol spelen op basis van alleen maar vernietigende rapporten, verschenen sinds de transitie van de jeugdzorg.
    Mooie column, overigens, Menno!"

  • Maarten Vasbinder, médico familiar e comunitario, Ubon Ratchathani 16-11-2019 04:56

    "Sorry, maar de ellende is al geschied.
    Sorry komt altijd te laat!"

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.