Inloggen
Blogs & columns
Blog

Het syndroom van Trump

3 reacties

Als je buschauffeur wilt worden, moet je een keuring ondergaan. Niet alleen voor je eigen gezondheid. Ook en vooral voor de veiligheid van derden. Als een chauffeur brokken maakt, kunnen de gevolgen voor anderen rampzalig zijn. Dat geldt in het kwadraat voor een president die het koffertje met nucleaire codes naast zijn bed heeft staan.

We zijn bang voor brokkenmakerij van Trump vanwege zijn impulsieve gedrag. Maar een president elect ondergaat geen medische keuring, laat staan een psychologisch assessment. Evenmin is er een leeftijdsgrens verbonden aan dit gewichtige ambt. Iedereen kan president worden. Als je maar genoeg kiesmannen hebt. Leeftijd en gezondheid doen er niet toe. Eén keer is het bijna misgegaan door een zieke president.

John F. Kennedy leed toen hij president werd al meer dan dertien jaar aan de ziekte van Addison. Als hormoonsuppletie kreeg hij niet alleen corticosteroïdinjecties, maar ook testosteron. Per os nam hij laudanum en fenobarbital. Zijn lijfarts gaf hem ook nog amfetamine-injecties. De dagen vóór de invasie in de Varkensbaai (17 april 1961) was JFK zeer gespannen. De hormoonsuppletie moest worden verhoogd. Tijdens de invasie had hij hevige diarree. Zijn chronische urineweginfectie speelde op, waarvoor hij nog eens 600.000 eenheden procaïnepenicilline intramusculair kreeg. Volgens zijn biograaf was hij geagiteerd en labiel en huilde hij meermalen. De invasie werd een volledige mislukking. Anderhalf jaar later en één lijfarts verder, tijdens de Cubaanse rakettencrisis, was JFK er fysiek en mentaal veel beter aan toe. Hij trad resoluut op tegen de provocaties van Chroesjtsjov. De wereld bleef een kernoorlog bespaard.

Trump lijkt lichamelijk gezond. Hij heeft de regie over zijn leven stevig in handen. Volgens de definitie van Machteld Huber is hij kerngezond. Hij blaakt van zelfvertrouwen. Maar hoe zit het met zijn psychische gesteldheid? We zien bij Trump een gedragspatroon dat David Owen al in 2006 beschreef.1 Ik doel op het hoogmoedssyndroom. Owen laat zien hoe sommige wereldleiders dit syndroom ontwikkelen tijdens hun regeerperiode. Hij spreekt van een beroepsziekte. Als voorbeelden noemt hij Tony Blair en George W. Bush. De lijders aan dit syndroom ontberen elk ziekte-inzicht en zijn niet of nauwelijks van buitenaf te beïnvloeden. De aanwezigheid van drie symptomen uit de onderstaande lijst is volgens Owen voldoende om de diagnose te stellen.

1. De narcistische neiging om de wereld te zien als een toneel om macht en aanzien te verwerven.

2. Het voortdurend gericht zijn op het versterken van het eigen imago.

3. Een messiaanse wijze van spreken en de neiging om daarbij zelf in vervoering te raken.

4. De neiging om zichzelf met de staat te vereenzelvigen (ook bekend als het Lodewijk XIV-teken).

5. De neiging om over zichzelf te spreken in de derde persoon of met gebruik van het majesteitsmeervoud.

6. De overtuiging dat men alleen aan de Geschiedenis of aan God verantwoording moet afleggen.

7. Onrust, roekeloosheid en impulsiviteit.

8. Het geleidelijk in een isolement raken en zich vervreemden van zijn naaste medewerkers.

9. Incompetentie door gebrek aan aandacht voor details en aan leergierigheid.

Alleen al Trumps geliefde uitsmijter ‘We shall make America great again’, mits uitgesproken met passie en gevoel voor drama, als een echte redder des vaderlands, doet hem positief scoren op de nummers 3, 4 en 5 uit de symptomenlijst.

Het hoogmoedssyndroom kwam al voor in de Griekse oudheid. Men sprak toen van hubris. In de Griekse mythologie loopt het slecht af met de lijders aan hubris. Lees maar na hoe de goden de overmoedigen Tantalus en Prometheus hebben gestraft. De goden houden er niet van als een sterveling te hoog stijgt en hen wil evenaren. Het einde van hubris komt steevast in de vorm van Nemesis. De wraak van de goden leidt onherroepelijk tot de ondergang van de hoogmoedige. Het hoogmoedssyndroom is dus self-limiting. Dat is een rustgevende gedachte. Bij Trump zal het eerst nog veel erger worden. Maar dan zal wraakgodin Nemesis komen en hem uitschakelen. We weten alleen niet hoe en wanneer. Bid tot de goden voor een spoedige komst van Nemesis!


voetnoot

1. Owen D. Hubris and Nemesis in Heads of Government. Journal of the Royal Society of Medicine 2006; 99: 548-51.

Donald Trump Trump
  • André Weel

    André Weel is bedrijfsarts-niet-praktiserend en epidemioloog; werkzaam als curator bij het Trefpunt Medische Geschiedenis Nederland op Urk.'  

Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • Er zijn nog geen reacties
 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.