Inloggen
Blogs & columns
Blog

Gember

1 reactie

‘Als je niet hard genoeg loopt zal ik je gemberzetpillen voorschrijven’ zegt de gynaecoloog tegen mij. We schrijven 1972. Hij heeft mij net verwelkomd als nieuwe coassistent op zijn afdeling in een groot streekziekenhuis. En vertrouwd gemaakt met de huisregels. Een perifeer ziekenhuis … je mag er veel zelf doen, maar je moet er wel voor gaan! En als het nodig is, moet je er ook voor hollen.

Ik denk met weemoed terug aan die mooie tijd. Ook al was de ontvangst dan misschien wat verontrustend. De aansporing om te gaan hollen op straffe van de toediening van gemberzetpillen stond haaks op wat mijn Nijmeegse hoogleraar, professor Mastboom, mij en mijn jaargenoten bij herhaling had ingeprent. In de verloskamer, zo betoogde Mastboom, heb je twee vijanden. Dat zijn haast en de blaas. Een volle blaas kan de weeënactiviteit remmen. En haast staat haaks op het natuurlijk verloop van de partus. Eerst moet de ontsluiting volledig zijn, en pas dan beginnen we aan de uitdrijving. Voor beide fasen moet je alle tijd nemen.

Ik heb daar in dat ziekenhuis veel geleerd waar ik ook in mijn niet-curatieve werkzaamheden veel aan heb gehad. Allereerst heb ik gember leren waarderen. Niet per anum, maar per os, gewoon als specerij of lekker dik uitgesmeerd als jam op de boterham. En in de verloskamer heb ik geleerd dat je het verst komt door onder alle omstandigheden zelf rustig te blijven en na te denken. Je niet laten provoceren tot nodeloze of schadelijke acties. De verloskamer is voor de jonge dokter een uitstekende leerschool voor het leven. Tel tot tien! Hou je handen thuis! In dubiis abstine. Of, zoals een andere Nijmeegse hoogleraar, professor Schmidt, het ooit formuleerde: de beste chirurg laat het mes in de kast liggen.

Ik merk dat ik met het ouder worden deze jongverworven levenshouding steeds meer lijk te verliezen. Zo spring ik elke niet tegen covid-19 gevaccineerde onverlaat onmiddellijk in zijn nek en sommeer ik hem zich vandaag nog te laten prikken. Dat blijkt averechts te werken. De ongevaccineerde voelt zich in het kruis getast en zet de hakken in het zand. Eigenlijk ben ik toe aan een herhaling van een coschap verloskunde. Ik moet opnieuw leren de tijd zijn werk te laten doen. Erbij staan en ernaar kijken. Berusten in een pijnlijke situatie. Vertrouwen op het coronavirus! De vraag is niet óf die ongevaccineerden ziek zullen worden, maar wanneer. Is het niet de zevende, dan toch wel in de achtste golf. Elke golf heeft zijn tijd. Daar moet ik geduld voor opbrengen. Met een glimlach moet ik zeggen dat ik de keuze van de ongevaccineerde respecteer. En dat valt niet mee.

Intussen lees ik in de literatuur steeds meer over gember. Daar word ik onrustig van. Zo bewijzen Banihani et al. (2018) onweerlegbaar het verband tussen gember en testosteron. The mainstream of research that links ginger to testosterone demonstrated that ginger supplementation, particularly in oxidative stress conditions, enhances testosterone production in males. Dat verklaart natuurlijk mijn agressiviteit die ik als gemberslikker in stresssituaties pleeg te ontwikkelen. Dezelfde Banihani et al. komen in 2019 in een ander artikel tot de conclusie dat the collective evidence, which is mainly based on in vivo system studies, reveals that oral administration of honey increases serum testosterone level in males. Nu raak ik helemaal in paniek, want honing gebruik ik overvloedig in combinatie met geitenkaas. Op de boterham maar ook in salades. Ik begin me te ergeren aan de genderdiscriminatie van gember en honing. Vrouwen blijven buiten schot! Voor hen is gember zelfs een aanrader. Het is bewezen effectief bij zwangerschapsbraken.

  • André Weel

    André Weel is bedrijfsarts-niet-praktiserend en epidemioloog; werkzaam als curator bij het Trefpunt Medische Geschiedenis Nederland op Urk.'  

Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • arts, formeel niet meer practiserend, Boekelo

    #tntslr@gmail.com#Boekelo#arts, formeel niet meer practiserend#optinsubscribe:y#optinentrysubscribe:y#

    18-11-2021 21:52

    Andre,
    dank ! mijn glimlach als reactie op hetgeen je schreef krulde niet alleen maar mijn facies maar bereikte ook mijn cerebrum, tjsa gelukshormonen vanuit woorden; wanneer waag je je aan de poëzie ?
    goede groet..

    Andre,
    dank ! mijn glimlach als reactie op hetgeen je schreef krulde niet alleen maar mijn facies maar bereikte ook mijn cerebrum, tjsa gelukshormonen vanuit woorden; wanneer waag je je aan de poëzie ?
    goede groet..

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.