Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
Blogs & columns
Blog

De voetbalmetafoor

2 reacties

Zaterdagavond. Appje van mijn zwager. Zit je te kijken? Heftig man!

Christian Eriksen is een bekende Europese topspeler. Hij heeft jarenlang in Nederland gespeeld in een team met Daley Blind voor dezelfde club als een dan nog jonge Abdelhak Nouri. De voetballiefhebbers onder ons weten wat deze drie mannen met elkaar gemeen hebben.

Ik durf te zeggen dat het merendeel van de mensen in Nederland nog nooit van Simon Kjaer had gehoord. Tot afgelopen zaterdag. Kjaer is in het dagelijks leven een spijkerharde verdediger van het type slager zoals er meer rondlopen in Italië en wat daar, in tegenstelling tot bij ons in Nederland, zeer wordt gewaardeerd.

Kjaer is ook de aanvoerder van de Deense voetbalploeg. Hij zag zijn maatje Eriksen naar de grond gaan en in de beelden zie je hem komen aansprinten. Meteen. Omdat hij ziet dat het niet goed is. Zodra het medisch personeel aan de gang gaat, doet hij een stap terug en gaat om zijn teamgenoot heen staan. Hij sommeert zijn medespelers hetzelfde te doen en zo wordt de reanimatie van hun maatje afgeschermd voor de buitenwereld.

Zijn sterkste moment moet nog komen. De vriendin van Eriksen en moeder van zijn twee kinderen komt van de tribune naar de rand van het veld. In totale paniek. Kjaer loopt onmiddellijk naar haar toe, drukt haar tegen zijn borst en troost haar. Samen met doelman Kasper Schmeichel overigens voor wie dit niet de eerste keer is dat hij in een dergelijke situatie terechtkomt. Hij heeft ooit zijn voorzitter zien verongelukken bij een helikoptercrash.

Gelukkig komt al snel het nieuws naar buiten dat Eriksen weer bij kennis is. Daarna is, om voor mij onbegrijpelijke redenen (dan zal het wel om geld gaan), de wedstrijd ‘gewoon’ uitgespeeld. Schmeichel komt als eerste speler naar buiten voor de hervatting. Kjaer moet in de 63ste minuut gewisseld worden. Hij is op. Leeg. En Denemarken verliest dubbel.

Ik werd getroffen door de heftigheid van de reacties op het zien van een reanimatie. Ibrahim Afellay zat met een brok in zijn keel in de studio. Mensen huilden op de tribune. Tot mijn nog grotere schrik merkte ik ook weer hoe erg ik ben afgestompt door mijn werk. Er werd een voetballer gereanimeerd. Oké. Hoe verliep het technisch? Goed? Snel? Mooi. Volgende patiënt. Het is een handig afweermechanisme tegen de toch wel dagelijkse portie ellende, maar helemaal normaal is het niet.

Ik was (helaas) niet de enige zorgverlener met een dergelijke reactie. LinkedIn ontplofte met mededelingen van zorgverleners dat snel reanimeren levens redt. Met Abdelhak Nouri in het achterhoofd is het optreden van het Deens medisch team inderdaad schitterend. Maar het ging vanuit de medische hoek (te) weinig over de menselijke impact. Wat het doet met mensen, het meemaken van zo’n reanimatie. En die impact is enorm.

Maurice van den Bosch heeft ook zitten kijken. Hij prees het menselijk leiderschap van Kjaer en zijn posts op diverse socialmediakanalen ontploften. Ze haalden zelfs een van de meest invloedrijke voetbalwebsites van Nederland. Voor een voetballiefhebber als ik, is dat te vergelijken met de impact van een NEJM-publicatie. We kunnen het dus wel.

Schrijven over voetbal. Door sommige critici aangeduid als de voetbalmetafoor en daarmee per definitie populistisch gelul. Ik doe het toch. Omdat leiderschap menselijk moet zijn. Omdat die vorm van leiderschap universeel is. En omdat deze voetbalmetafoor ook laat zien hoe belangrijk het is om niet af te stompen als zorgverleners. Want uiteindelijk gaat zorg over mensen.

Lees meer van Marijn Houwert

  • Marijn Houwert

    Marijn Houwert is werkzaam als traumachirurg in het UMC Utrecht. Hij vindt opereren best leuk, draagt de opleiding een warm hart toe en schrijft af en toe een artikel.  

Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • Bircan Köycü , Psychiater , Haarlem 14-06-2021 20:38

    "Als voetballiefhebber, lees ik verheugd je schrijven. Daarmee valideer je mijn “populistische hobby”. Ik ben gelukkig niet de enige.
    Inderdaad met Appie in het achterhoofd, was het schrikken!
    Af en toe stilstaan bij onze eigen emoties, is zo gek nog niet.
    Bircan Köycü, psychiater"

  • A. Brunet, arts Maatschappij en Gezondheid, Arts BCO COVID-19 , Amsterdam 14-06-2021 20:18

    "Dan je wel, Marijn, voor deze column. Ik heb niets met voetbal maar dit gaat echt over de artsen-rol Maatschappelijk handelen. Die is net zo belangrijk als andere artsenrollen zoals Communicatie of Vakinhoudelijk handelen. Meer aandacht voor de omgeving en het effect op de maatschappij zorgt voor de menselijke maat. Dat is leiderschap. "

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.