Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
naar overzicht
Blog

Sport verbroedert, of toch niet?

Plaats een reactie

Nelson Mandela speechte ooit: ‘Sport has the power to change the world.’ Hoewel waarschijnlijk anders dan Mandela het bedoelde, maar het IOC heeft deze uitspraak vormgegeven. Rusland wordt geweerd van de Olympische Winterspelen. Dit besluit is tot stand gekomen vanwege het mogelijke, door de staat gesponsorde, dopingprogramma. Waar Mandela doelde op verbroedering, doelt het IOC op uitsluiting.

Als echte sportfanaat en fanatiek volgster van de Olympische Spelen vind ik dit besluit persoonlijk nogal jammer. Een ‘schone sport’ en ‘eerlijke prestaties’ zijn absoluut het streven, maar wat mij betreft een equivalent van het tijdens Missverkiezingen uitgesproken credo: ‘World peace’. Het is naïef om te denken dat je door uitsluiting de Olympische Spelen dopingvrij kunt houden. Het IOC heeft weliswaar een manier gevonden om ‘schone’ Russische atleten alsnog toe te laten, maar hoe dan ook zullen enkele (top)atleten terecht dan wel onterecht worden uitgesloten van deelname. De ‘schone’ Russische atleten mogen deelnemen onder een neutrale vlag.

Daar zit voor mij ook gelijk een pijnlijk punt. Als Hollandse nationalisten tijdens de WK-voetbalfinale van 2010 moeten we ons dit toch kunnen voorstellen. Luid ’Laat de leeuw niet in zijn hempie staan’ schallend, staan we schouder aan schouder en vergeten we even alle sores van de dag. Sport kan verbroederen, maar dan moet er wel een gevoel van saamhorigheid gecreëerd kunnen worden. Onder een neutrale vlag wordt dit lastig.   

Moeten we dan massaal pro-Russisch worden? De Olympische Spelen boycotten om een statement te maken? Doping gedogen? Ons als dokter hier überhaupt niet druk om maken? Ik kan hier negatief op antwoorden. Rusland is Rusland. De Olympische Spelen ga ik gewoon volgen en ik zal alles behalve een positief verhaal over doping gaan houden. Toch maak ik me hier als dokter wel druk om. Feit is namelijk dat er sporters zijn die allerlei producten nuttigen om beter, sterker en/of sneller te worden. Verbieden heeft geen zin. De peuter van 3 jaar stopt zijn vingers ook gewoon in het stopcontact als hem gezegd wordt dit niet te mogen doen. Doping onbegeleid gedogen is een ander uiterste, gezien de mogelijke negatieve gezondheidseffecten.

Het is een discussie die ik vaker heb zien ontstaan op diverse symposia. Kunnen we dan geen ’gezonde’ doping toestaan? Informed consent inwinnen bij de sporter en onder begeleiding behandelen? Gezondheidseffecten monitoren en ingrijpen indien noodzakelijk?

De sport wordt niet ‘schoner’, maar wel ‘eerlijker’. Immers, ik zal na dopinggebruik echt niet ineens kunnen fietsen als Annemiek van Vleuten. Een zekere basis, veel training en talent zijn vereist.

Niet met vingers wijzen. Geen landen of deelnemers uitsluiten. Niet onze kop in het zand steken. We krijgen niet allemaal met topsporters te maken, maar ook de gezonde 23-jarige amateursporter kan middelen gebruiken waarvan wij geen weet hebben. Van ’onschuldig’ eiwitshakeje tot ‘het echte spul’. We begeleiden rokers, alcoholgebruikers, mensen met overgewicht, maar weten niet om te gaan met de gebruikende sporter. Denk hier eens aan terug als u bepaalde klachten niet kunt verklaren bij die sportief uitziende jonge vent of dame. Ga in gesprek met uw patiënt. Mijn, wellicht naïeve, dokterscredo: Laat sport daadwerkelijk verbroederen en zowel de wereld als de gezondheid positief veranderen.

print dit artikel
  • Arianne Beckers

    Arianne Beckers kapitein-arts bij de Koninklijke Luchtmacht sinds 2013.  

Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen

Reacties

  • Er zijn nog geen reacties