Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
Blogs & columns
Blog

Nachtmerrie

14 reacties

Ik heb een digitale stalker. Er is althans een beroepspatiënt met CVS/ME die zulke nare reacties geeft op mijn blogs, dat de essentie en het leesplezier ondergesneeuwd worden.

Ik heb daardoor eigenlijk geen zin meer om mijn verhaaltjes aan mijn geliefde Medisch Contact toe te vertrouwen. Zijn werkwijze lijkt op die van de vroegere whiplashbrigade, die mij toen ook bijna mijn liefde voor het vak en mijn patiënten deed vergeten. Ik vind het moeilijk, maar besef dat het iets is dat wij artsen nu eenmaal over ons heen krijgen. Je moet toch op iemand boos zijn nietwaar, als je merkt dat er niets van je leven terechtkomt. Ik denk de laatste tijd vaak aan mijn bevriende collega en opleider Jan Kuks, die ook intensief digitaal geplaagd werd door een psychiatrische patiënt. Met dit verschil dat hij de patiënt leerde kennen binnen een behandelrelatie, harder werd aangepakt en zover is gegaan dat hij een rechtszaak is begonnen en heeft gewonnen. Er zijn wel meer verschillen hoor. Ik kan een eigenwijs en agressief ventje zijn, terwijl professor Kuks een zeer bescheiden en integer mens is.

Om mijn eigen psychische toestand in balans te houden, maak ik er een gewoonte van om mijn dromen te onthouden en te analyseren. Ik vind dat de goedkoopste manier van psychotherapie; het laat me mijn onbewuste emoties verwerken. Hoewel ik me had voorgenomen te stoppen met mijn blog om hierboven vermelde redenen, schrijf ik nu toch weer een stukje, dat ontstond door een leerzame droom. Een nachtmerrie wel te verstaan.

Ik stond op de trap van het Christelijk Gymnasium te Utrecht, die in mijn dromen steeds samenvalt met de trap in de oude neurologische kliniek van het Academisch Ziekenhuis Groningen. Ik werd achtervolgd door een boef voor wie ik erg bang was. Ik was van plan om naar boven te rennen en via het raam van de eerste verdieping naar beneden te springen en te landen op mijn paard om me als Zorro uit de voeten te maken. Maar het liep anders, want ik stond tegen de muur van de kamer van de rector op de begane grond. Met de muur achter me maakte ik me klaar om middels een gemene trap op het onderlichaam en een links-rechtse combinatie met de vuisten mijn tegenstander af te slaan. Dat lukte echter niet. Ik merkte aan mijn slaapverlamming dat ik in mijn droomslaap moest zijn. Toen keek ik mijn aanvaller in het gelaat. Het was mijn stalker. Ik herkende hem van de narcistische foto’s op zijn website. Langzaam kreeg ik de kracht in mijn armen en benen terug en ik merkte dat ik, zwetend en met een tachycardie, wakker werd.

pdf van deze blog

Blogs hersenen
  • Emile Keuter

    Emile Keuter is algemeen neuroloog op Aruba.  

Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • Manja de Wit , CVS/ME patiënt, 06-10-2017 12:00

    "Ik heb een droom. Mijn plezier in het lezen van digitale blogs is weg. Er is een blogger die zulke nare stukjes schrijft dat het misschien maar beter is om te stoppen met het lezen ervan. Enfin, zittend in de wachtkamer van het ziekenhuis waar ik naar toe ben verwezen door een arts die altijd goede ervaringen heeft met deze specialist -want andere artsen zagen mij met onbegrepen klachten liever aan hun deur voorbijgaan- zie ik een man naar de balie lopen met enigszins arrogante en dominante gelaatstrekken die ik herken van een foto op internet. 'Mevrouw de Wit', riep hij. Meelopend met deze alfa man richting zijn spreekkamer vertelt hij mij binnen dat ik lijd aan een revalidatiestoornis. Er zou sprake zijn van een psychosomatische fuik waarin ik terecht was gekomen. Na het stellen van een paar kritische vragen begon hij te fulmineren. Een beetje bang geworden dacht ik aan mijn vriend 192 cm lang en 110 kg zwaar die in de wachtkamer was blijven zitten. Ik liep de gang op en hoorde plots weer die kille stem die riep: 'mevrouw de Wit, wilt u nog even terugkomen?' De stem veranderde en klonk plots warm en begripvol: 'Mevrouw de Wit ik heb uw PET scan resultaten nog eens bekeken hieruit blijkt een verhoogde activiteit van het immuunsysteem (micloglia) in verschillende gebieden van uw brein aanwezig te zijn wijzend op een ontsteking. Wat was deze man ineens aardig en meelevend zelfs tegen bedrijfs- en verzekeringsartsen die mijn loon- en uitkering gestopt hadden kwam deze specialist in het geweer. Ik kreeg medische hulp, begrip en waar ik (financieel) recht op had! Wauw, wat een geweldige arts is dit! Tot ik badend in het zweet wakker werd. 'I have a dream', waren de woorden ooit van een wijs man! "

  • Kees Kraaijeveld, collega-neuroloog, Wassenaar 25-09-2017 05:13

    "Beste Emil,
    Ik fietste bij toeval langs je column. Je toon is verslagen. Kom op. Je pen is veel te dartel om te zwijgen. Dat mensen met de door jou gewraakte 'ziekten' zich ellendig voelen betekent toch niet automatisch, dat ze in die rol van lichamelijk zieke moeten worden bevestigd? Als de weerstand om onaangename waarheden, verpakt in een wat raillerende toon maar groot genoeg is, dan wordt de reactie navenant heftig, onaangenaam en onbillijk. Houd je hoofd en rug recht en ga door!
    Kees Kraaijeveld"

  • Rinus Ouwens, Bedrijfsarts, Bemmel 24-09-2017 23:51

    "Beste Emile,

    In jouw blogs lees ik vooral betrokkenheid met je patient. Het lijkt er echter steeds meer op dat "serieus nemen" en betrokkenheid synoniem zijn met bevestigen van de overtuiging van de patient en diens wensen honoreren. Ook als je daar als arts niet achter staat of verwacht dat de patient daar slechter mee af zal zijn.
    De patient is klant en de klant is koning. Op zich prima, maar de arts is geen herione-prostituee die gewoon alles moet doen wat de klant vraagt.
    Wat me zorgen baart is dat artsen die; juist vanuit betrokkenheid, de overtuigingen en wensen van de patient ter discussie stellen steeds vaker welhaast een "terreur" van klachten, procedures, zwarte lijsten en internet-stalking over zich heen krijgen. Je zou bijna een Tuchtcollege voor patiënten gaan wensen....
    Ik hoop dat de reacties op dit blog jou voldoende steun geven die voorkomt dat je je monddood laat maken."

  • Anil van der Zee, Voormalig balletdanser, Amsterdam 24-09-2017 17:01

    "Geachte heer Keuter,

    Ik vind het echt heel vervelend dat u dit zo boos maakt. Ik lever inderdaad kritiek op uw werk. Uiteraard niet op u als persoon, we hebben elkaar nog nooit persoonlijk ontmoet. Verder is het belangrijk te zeggen dat er hier geen privéberichten, mails, brieven of wat dan ook gestuurd worden en dat stalken wat mij betreft niet klopt.

    Dit gezegd hebbende zit er wel degelijk een angel in de discussie die er uit zou kunnen. Zowel in mijn opmerkingen of in mijn blog als reactie op uw blog. U zelf haalt echter vaker uit naar bepaalde ziektes, patiënten en artsen dat ik denk van is dit nu nodig? Deze blogs dateren uit een tijd waar ik nog helemaal niet bekend met u was. Dit speelt dus al een tijd.

    De situatie met ME is schrijnend. Als we kijken naar de cijfers in Amerika die hier niet veel zullen afwijken. 85% van de patiënten kunnen geen part-time baan onderhouden. 25% van de patiënten zijn huis, bank of bed gebonden. De ernstig zieke kunnen zichzelf niet meer in bed omdraaien, liggen aan het infuus, sondevoeding, kunnen niet communiceren. Er overlijden ook mensen aan ME en jammer genoeg is het aantal zelfmoorden door uitzichtloze situaties en inadequate behandelingen hoog.
    Als u dus zo uithaalt naar patiënten dan klopt het dat ik ook misschien te emotioneel erop reageer. Dat is misschien niet altijd handig.

    Er is naar mijn mening wel degelijk veel te bespreken. Ondanks dat we een andere mening hebben. Een (verhitte) discussie en kritiek moet toch wel gewoon kunnen?
    Ik ben niet van mening dat alles in het SOLK model per definitie niet klopt, maar wel dat er dingen beter kunnen. Dat de input van patiënten, zeker bij een ziekte waar nog weinig bekend is, cruciaal kan zijn.

    Ik denk dat als we van beide kanten de angel uit de discussies en blogs halen we hopelijk tot een goed dialoog komen. Want uiteindelijk willen we toch beide betere zorg en toekomst voor dit soort ziektes?

    Staat u daar voor open meneer Keuter?

    mvg,

    Anil van der Zee




    "

  • Frank Pameijer, Radioloog, Utrecht 24-09-2017 01:11

    "Dag Emile, ik lees je beschouwingen met plezier en leer ervan.
    Het zou dus jammer zijn als je er daarom mee moest stoppen. Ik zou het welzeker kunnen begrijpen."

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.