Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
Vandaag op de werkvloer
Vandaag op de werkvloer

‘Soms frustrerend dat ik mensen thuis moet laten overlijden’

7 reacties

Hoe vergaat het artsen op de werkvloer in tijden van covid-19? Vandaag de belevenissen van psychiater Maarten van Niekerk en huisarts Shabnam Ghahramani.

Maarten van Niekerk
Maarten van Niekerk

Maarten van Niekerk werkt als psychiater in een acuteopnamekliniek van Pro Persona in Nijmegen. Hij maakt zich zorgen over het fors teruggeschroefde behandel- en begeleidingsaanbod voor ggz-patiënten om infecties te voorkomen. ‘Terwijl onze clientèle door de coronacrisis juist méér behoefte heeft aan hulpverlening’, merkt Van Niekerk. En dat in een wereld waarin de totale klinische capaciteit al jaren is teruggedrongen, zegt hij: ‘Zónder deze crisis was het al moeilijk om mensen acuut geplaatst te krijgen.’ Een probleem is ook dat het testen op covid-19 binnen de ggz tot nog toe heel beperkt mogelijk is, terwijl het voor de klinische afdelingen absoluut noodzakelijk is. ‘We weten zo niet of een patiënt besmet is. En er zijn te weinig materialen en voorzieningen om iedereen in afzondering te verplegen. De vrijdag verschenen ggz-standaard brengt hopelijk snel verandering in deze situatie. Covid-19 is in deze populatie sowieso lastig te containen.’ De psychiater wil een lans breken: ‘Mijn patiënten zijn soms ernstig gedragsgestoord, maar behoeven dezelfde medische zorg. Ik vrees dat ze achteraan moeten sluiten als de ic-capaciteit niet volstaat. Maar ze hebben net zo goed recht op een ziekenhuisbed.’

Shabnam Ghahramani
Shabnam Ghahramani

Shabnam Ghahramani is huisarts in het Brabantse Oosterhout. ‘Voor het eerst in weken heb ik het – naast de coronazorg – weer drukker met de ‘gewone’ huisartsenzorg. Vier weken lang dacht ik wat gek dat patiënten nu óók niet bellen met dingen die níét kunnen worden uitgesteld. Pijn op de borst, hevige buikpijn, et cetera. Waar blijven ze? Je zou verwachten dat dat soort spoedeisende zorg gewoon doorgaat, maar ook daar belden ze niet meer voor. Vandaag heb ik voor het eerst weer dertig consulten ingepland waar ook niet-covid-19-gerelateerde dingen bij zitten. Blijkbaar kunnen mensen nu niet langer meer afwachten. Uiteindelijk moet je toch een keer gezien worden.

In de afgelopen vier  weken is de coronazorg onze eerste prioriteit geworden. Dat vind ik nog steeds wennen, dat niet de gewone huisartsenzorg de eerste prioriteit heeft. We hebben de coronagerelateerde consulten al snel  geclusterd met onze hagro, Zorggroep Oosterhout en Regio. Het zijn nu zo’n drie geteste en zo’n zes vermoedelijke covid-19-patiënten per dag. Dat waren er in de afgelopen weken soms wel twaalf. Nu de overheidsmaatregelen wat duidelijker zijn, krijgen we gelukkig wat minder telefoontjes van patiënten die met allerlei vragen zitten. In plaats daarvan steken we, dat wil zeggen meestal de praktijkondersteuner, extra tijd in het bellen naar de 70-plussers in onze patiëntengroep, omdat we ze niet uit beeld willen verliezen. Meestal gaat het goed met de gezondheid, maar er komt wel vaak een beeld uit naar voren van hevige eenzaamheid.

De visites bij (vermoedelijke) coronapatiënten doe ik zelf dagelijks. Vanmiddag bezoek ik twee 85-plussers met luchtwegklachten die vrij snel aan het verslechteren zijn. Ik vind het soms frustrerend dat ik mensen thuis moet laten overlijden, omdat ze een niet-reanimeerverklaring hebben of omdat ze niet naar de intensive care willen. Ik probeer niet te veel stil te staan bij de patiënten die tot nu toe zijn overleden als gevolg van covid-19. Ik ben een optimistisch mens en wéét dat dit voorbijgaat. Ik denk ook dat ik als huisarts niet méér kan doen dan mijn best. Ik probeer mijn energie zo veel mogelijk te steken in de patiënten die nog leven en te kijken naar de hoopvolle kant: de patiënten die weer opknappen en hopelijk hun leven weer op de gewone manier kunnen oppakken.’

Eerder op de werkvloer
Nieuws psychiatrie huisartsgeneeskunde covid-19 Vandaag op de werkvloer
  • Eva Nyst

    Eva Nyst (1973) is journalist bij Medisch Contact en heeft als aandachtsgebieden veiligheid, recht, ethiek en preventie.  

Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • J. Ruchti, Specialist ouderengeneeskunde , Drachten 01-04-2020 19:17

    "Geachte collega Ghahramani

    Waarom zou sterven in een ziekenhuis of op een intensive care minder erg zijn dan thuis sterven? Ik denk dat de meeste mensen het liefst thuis sterven (als ze zich verzoend hebben met hun stervelijkheid) en zeker als je oud en kwetsbaar bent is de mortaliteit juist ook in ziekenhuizen en op de IC hoog
    "

  • GJ Bonte, Neuroloog, Dalfsen 01-04-2020 10:23

    "@Tisscher: Godzijdank dat u een zeldzaamheid was in de Nederlandse Ziekenhuizen. Laten we hopen dat dat toch vooral zo blijft..."

  • Rene Tisscher, Reumatoloog, niet praktiserend, wel als Arts Integrale Geneeskunde, Oosterhout NB 01-04-2020 09:51

    "Beste collega Bonte
    Bent u vergeten dat het medisch Contact mij in de jaren '90 beschreef als een zeldzaamheid in de Nederlandse ziekenhuizen? Weet u dan nog steeds niet hoe je de progressie van de door mij opgesomde ziektebeelden kan remmen ? weet u wat ik zal het nog BONTER maken : Ziekte van Alzheimer, Angst ,ADHD, Glioblastoma, gehoorverlies-tinnitus, depressie, insomnia, macula degeneratie, muscular dystrofie, myasthenia gravis, Obsessive Compulsive Disorderen ga zo maar door. Oh Ja schuift u psychiatrische patiënten zonder PTSS, ook door naar de Psychiater zoals u het doet met de neuropathie patiënten ? Voor andere collega's die dit lezen waarbij hun handen jeuken om aan de slag te gaan : kijk op http://www.lifeextension.com/Protocols. Uw mond zal open vallen van verbazing....131 evidence-based protocols to combat the diseases of aging. SUCCES!!"

  • GJ Bonte, Neuroloog, Dalfsen 31-03-2020 23:41

    "@Tisscher: Mensen met ALS gaan dood, ook nadat ze door alternatieve aasgieren zoals u zijn "uitgekleed". Het begrip polyneuropathie is een containerbegrip, waarvan sommige vormen heel goed behandelbaar zijn, maar de meesten helaas niet. Velen daarvan zoeken hun heil bij fabeltjesvertellers en sprookjesverkopers zoals u, en als ik ze daarna terug zie, zijn ze er nog net zo beroerd of nog beroerder aan toe als ervoor. Mensen met MS zie ik niet zo veel, en deze draag ik over aan collega's die ze lege artis behandelen, omdat ik per definitie tijdelijk in een ziekenhuis aanwezig ben. Ook daarvan heb ik er al velen gezien die volgestouwd worden met de meest vreemdsoortige supplementen en vitamines door vele van uw dubieuze "collega's". Enkele heb ik helaas ernstig gehandicapt zien worden en een enkeling zien doodgaan omdat ze reguliere behandeling weigerden. Wees er maar trots op.

    Ik moet zeggen, ik heb al vele fantasten, hemelbestormers, naïeve dromers, halfgare idioten, alternatieve zwevers, en regelrechte alternatieve aasgieren gezien en gehoord, maar u slaat werkelijk alles...

    Wat een arrogantie, wat een pretenties en wat een totaal gebrek aan enig (zelf)inzicht... U moet wel ontzettend oud worden...

    En helaas daarmee ons nederig zwoegende dokters bestoken met uw vele idiote en onnavolgbare schrijfsels.

    Moet u zich niet eens richten op "chronische Lyme"? Of op mensen met CVS/ME? Daar ligt nog een hele markt open voor mensen die uw kletspraatjes graag geloven..."

  • Rene Tisscher, Reumatoloog, niet praktiserend, wel als Arts Integrale Geneeskunde, Oosterhout NB 31-03-2020 22:50

    "Geachte collega Bonte
    moet ik uit uw reactie patronen begrijpen dat u uw ALS. MS en polyneuropathie patiënten zieker houd dan ze hoeven te zijn?"

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.