Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
naar overzicht
09 november 2019 2 minuten leestijd
lezersverhaal

Eerst mens en dan dokter

Plaats een reactie

Onze huisarts in de jaren vijftig in Amsterdam was dr. Berntrop, een echte familiedokter. Op zijn praktijk droeg hij een witte jas, op visite bij ons thuis was hij gewoon in burgerkleding, na het consult dronk hij een door opa zelf gemaakt likeurtje, als aperitief voor de lunch. Het was een wonder dat hij met een slangetje naar je longen kon luisteren. Zijn opvolger was dr. Schiethart, een heel eenvoudige gewone dokter, zijn hobby was sleutelen aan zijn auto: rouwranden om zijn nagels (vandaar dat ik altijd handschoenen aandoe bij het klussen).

Rond mijn 10de jaar las ik boeken van Marie Curie, Alexander Fleming en Robert Koch; vooral de laatste intrigeerde mij. Overdag plattelandsdokter en ’s avonds kijken door je microscoop. Een punt was gezet! Voor mijn verjaardag vroeg ik een microscoop. Geweldig, een microwereld ging voor mij open.

Op het Barlaeus ontmoette ik mijn levensgezel en toekomstige collega. Zij kwam uit een artsengeslacht, haar vader was huisarts achter het Concertgebouw. Bij haar zat het in de genen. Zij lootte drie keer uit! Sic. En met een hardheidsclausule kon zij toch haar passie aangaan. Destijds – jaren zeventig – waren de eerste jaren droog: stampen. Pas als juniorcoassistent kwam je in aanraking met echte patiënten. Heel bijzonder, je kreeg een paar uur de tijd om een patiënt op te nemen en te onderzoeken. Bijvoorbeeld als een patiënt opgenomen moest worden voor een galblaasoperatie begon je bovenaan – keek in zijn oren, deed borstonderzoek – en eindigde onderaan, VT en RT. Je leerde er zoveel van en als je bij zo’n galblaaspatiënt ook nog een mammatumor vond, begreep je de zin ervan.

Van Sherlock Holmes leerde ik observeren. Het is altijd weer bijzonder om diagnoses te stellen en goed te behandelen, maar ook dankbaar om terminale patiënten te begeleiden. Een jong kankerpatiëntje dat in haar laatste levensuren je vraagt dichterbij te komen en je over je wang strijkt en zegt: ‘Dank u, dokter.’ Na al die jaren is elke dag en elke patiënt een nieuwe uitdaging. Als je goed luistert vertelt de patiënt wat hij heeft en wat hij wil. En samen komen we eruit. Maar bovenal: eerst mens en dan dokter.

John Polderman, huisarts, Elspeet

lees ook

Lezersverhalen
Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen

Reacties

  • Er zijn nog geen reacties
 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.