Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
naar overzicht
Ed Kenter
11 oktober 2017 3 minuten leestijd
ethiek

Vijftien jaar euthanasiewet: dilemma’s en rekbaarheid

Het hoe en waarom van de verschuivende grenzen

1 reactie
De eis van ondraaglijk lijden is opgerekt tot gebrek aan kwaliteit van leven. Getty Images
De eis van ondraaglijk lijden is opgerekt tot gebrek aan kwaliteit van leven. Getty Images

Tussen de tekst en intenties van de euthanasiewet uit 2002 en de praktijk in 2017 is veel ruimte ontstaan. Voormalig SCEN-arts Ed Kenter zet de ontwikkelingen op een rij.

Psychiater Boudewijn Chabot zegt dat de euthanasiewet geruisloos wordt uitgehold. De geest is uit de fles. Zorgvuldigheidseisen, zoals een vrijwillig en weloverwogen verzoek en ondraaglijk en uitzichtloos lijden worden door de toetsingscommissie niet inhoudelijk getoetst (NRC 17 juni 2017). Jacob Kohnstamm, coördinerend voorzitter van de Regionale Toetsingscommissies Euthanasie, ontkent dat sprake is van slippery slope. ‘Het feit dát wij de stok achter de deur zijn, leidt ertoe dat de artsen en consulenten buitengewoon goed wegen of er sprake is van ondraaglijk en uitzichtloos lijden (NRC 22 juni 2017).’

VERDER LEZEN?

U heeft gratis en volledig toegang als

  • Lid van een wetenschappelijke vereniging
  • Lid van De Geneeskundestudent
  • Abonnee
inloggen

Lid of abonnee maar nog geen inloggegevens?

registreren

Geen lid? Bekijk de abonnementen!

abonneren

    print dit artikel
    Dit artikel delen