Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
Laatste nieuws
Portret

Shabnam Ghahramani: ‘Ik was super­idealistisch en wilde mensen helpen’

Drie artsen ontvluchtten hun land en bouwen in Nederland aan een nieuwe toekomst.

1 reactie

Toen Shabnam Ghahramani (35) een week oud was, vluchtten haar ouders vanuit Iran naar Turkije. Hoewel ze illegaal in Turkije leefde, lukte het haar toch af te studeren als basisarts. Eenmaal in Nederland moest ze hard werken om hier als arts geregistreerd te worden.

‘Ik was slechts zeven dagen oud toen mijn ouders in december 1980 besloten te vluchten naar Turkije. Hun leven was in gevaar, omdat ze tijdens de Iraanse Revolutie tegenstanders waren van het islamitisch regime. We leefden illegaal in Turkije en dat leven was niet eenvoudig. Zo was er nauwelijks toegang tot medische zorg. Dat was een van de redenen waarom ik ervoor koos geneeskunde te gaan studeren. Ik was superidealistisch en wilde mensen helpen. Studeren betekende voor mij zeven jaar rust, omdat ik een speciale studentenverblijfsvergunning kreeg die ieder jaar werd verlengd.

In 2005 vertrokken mijn ouders en twee zussen naar Nederland, nadat we door de VN werden erkend als vluchteling. Vlak na mijn afstuderen in 2008 ben ik ze achterna gereisd, waarna ik vijf maanden in asielzoekers­centra verbleef. Mijn zus heeft daarna geregeld dat ik in Leiden in een studentenhuis kon gaan wonen, omdat ik daar het snelst Nederlands zou leren.

Illegaal in Turkije wonen was niet makkelijk, maar ik groeide zo op, sprak de taal en was niet anders gewend. In Nederland brak de zwaarste tijd van mijn leven aan. Ik wilde heel graag verder als arts, maar ik moest eerst op hoog niveau Nederlands leren en allerlei toetsen doorlopen om diplomawaardering te krijgen. Dat hele traject, inclusief een halfjaar coschappen lopen, duurde meer dan drie jaar.

Toch heb ik de hoop nooit opgegeven. Niet alleen was ik zeer gemotiveerd, ook sleepte mijn familie me door de zwaarste momenten heen. Ik ben er sterker uitgekomen. Het geeft mij kracht dat ik dit heb bereikt en dat ik kan doen wat ik zo graag wil, wat ik zo leuk vind en waarmee ik mensen kan helpen. Sinds september doe ik de huisartsenopleiding in Nijmegen, waar ik heel warm ben ontvangen.

Juist omdat ik het zelf zo zwaar heb gevonden, heb ik samen met een aantal andere buitenlandse artsen de Vereniging Buitenlands Gediplomeerde Artsen opgericht. We proberen het buitenlands gediplomeerde artsen makkelijker te maken om gerichte informatie te vinden over de assessmentprocedure. We geven allerlei informatie waardoor ze zich beter kunnen voorbereiden op de toetsen. Voor mij is het belangrijk om morele steun te geven. Als ze zien dat het andere mensen is gelukt om in Nederland arts te worden, geeft dat hoop dat het hun ook zal lukken.’

Erik van ‘t Woud
Erik van ‘t Woud

lees ook

Portret van Anas Jarrah (48): 'Het geweld kwam steeds dichterbij'

Portret van Raïd al Tayar (50): ‘Dat het is gelukt, zie ik als een gift’

    Portret Turkije Iran
    • Simone Paauw

      Simone Paauw (1978) werkt sinds april 2008 als journalist bij Medisch Contact. Ze interviewt het liefst de ‘gewone’ arts met een bijzonder verhaal en neemt graag een kijkje in de praktijk.  

    Dit artikel delen
    Op dit artikel reageren inloggen
    Reacties
    • A Haj Mousa, basisarts, Boxmeer 29-12-2015 01:00

      "een mooi verhaal is echt .. ik wens je alles goed :) "

     

    Cookies op Medisch Contact

    Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.