Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
Laatste nieuws
Wetenschap

Kinderarts start somatische expertisegroep eetstoornissen

Bij de documentaire 'Emma wil leven'

5 reacties
Annemarie van Bellegem en Emma, still uit Emma wil leven
Annemarie van Bellegem en Emma, still uit Emma wil leven

Een tv-documentaire over de dood van tiener Emma met anorexia maakte veel reacties los. Emma’s kinderarts, Annemarie van Bellegem, wil de zorg voor eetstoornispatiënten verbeteren.

Kinderarts Annemarie van Bellegem (AMC/Emma Kinderziekenhuis) is blij met de aandacht voor eetstoornissen die volgde na de uitzending op 22 november van de documentaire Emma wil leven. De casus maakt duidelijk dat anorexia een dodelijke ziekte is en toont de wanhoop van familie en hulpverleners.

Van Bellegem: ‘De beeldvorming over deze ziekte als aandachttrekkerij lijkt door de uitzending te veranderen.’ Die negatieve beeldvorming doet wat met de houding van professionals tegenover deze patiënten, zegt Van Bellegem, die met de ggz werkt aan een bejegeningsprotocol. ‘In de attitude is nog een slag te maken. We kunnen de expertise van ervaringsdeskundigen breed inzetten, vooral in de somatische hoek. Als geen ander hebben zij een begripvolle houding. Daar kunnen we van leren.’

Ruim zes jaar begeleidde Van Bellegem Emma, bij wie op 12-jarige leeftijd anorexia werd vastgesteld. Van Bellegem: ‘De reportage toonde alleen beeldmateriaal van haar laatste twee weken. Hij focust op het laatste deel van het leven van een meisje dat een lange strijd leverde tegen haar eetstoornis. Mensen kunnen daardoor denken dat dit een normaal behandeltraject was, maar het ging om de laatste fase met een zeer hoge kans op overlijden.’ In de krant volgde discussie over de vraag of een tiener ooit ‘uitbehandeld’ kan zijn. Van Bellegem: ‘Dat is een term die niet gebruikt is. In zulke heftige situaties, waarin alles wat je aanwendde niet heeft gewerkt, ga je met experts om tafel zitten, met het gezin, de patiënt, het behandelend team, het Centrum voor Consultatie en Expertise, met medisch ethici, juristen, psychiaters en andere artsen. Wat je uiteindelijk kunt besluiten is niet zozeer dat iemand uitbehandeld is, maar dat je geen dwang meer inzet, omdat je vaststelt dat dwang niet heeft geholpen. Iemand kan in die fase wel kiezen om een behandeling vrijwillig aan te gaan.’

Afgelopen week richtte Van Bellegem de werkgroep eetstoornissen van de Nederlandse Vereniging voor Kindergeneeskunde op: ‘Ik denk dat de zorg voor deze patiënten nog beter kan. Een van de problemen voor mij als kinderarts is dat patiënten op wachtlijsten komen bij gespecialiseerde instellingen en al wachtend achteruitgaan. Patiënten met een eetstoornis, en zeker jonge kinderen, moeten snel worden behandeld, anders verslechtert de prognose.’ Het is daarnaast moeilijk om een ziekenhuisbed voor anorexiapatiënten te vinden door de zorgzwaarte en vereiste deskundigheid. ‘De somatische hoek is terughoudend met het opnemen van deze patiënten, omdat het een complexe, arbeidsintensieve categorie is, die niet beter lijkt te willen worden. Daarbij wordt de ernst van de lichamelijke situatie vaak onderschat’, aldus de kinderarts. Centra voor gecombineerde somatische en psychiatrische zorg met eetstoornisexpertise zouden een oplossing kunnen bieden.

Patiënten komen via allerlei kanalen in behandeling. Van Bellegem wil hier winst behalen door professionals beter op te leiden. Ze hoort regelmatig dat artsen de ziekte niet herkennen of niet serieus nemen. Nieuwe patiënten ontkennen zelf vaak ook dat ze ziek zijn en dat vraagt om artsen die meer zien dan de patiënt vertelt. De somatische criteria voor psychiatrische therapie zijn eveneens een knelpunt. Bij ernstige ondervoeding zou de ontvankelijkheid voor therapie onvoldoende zijn. Daardoor is er een groep patiënten die nooit goed in psychiatrische zorg komen, omdat ze de gestelde ondergrens in gewicht niet halen. Van Bellegem: ‘De scheiding in de zorg tussen lichaam en geest vormt uiteindelijk het grootste obstakel. Anorexia toont als geen ander ziektebeeld dat deze kunstmatig is en vraagt om optimale samenwerking vanaf het begin.’

terugkijken

Wetenschap
  • Eva Nyst

    Eva Nyst (1973) is journalist bij Medisch Contact en heeft als aandachtsgebieden veiligheid, recht, ethiek en preventie.  

Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • Martin Beeres

    Huisarts, Hoevelaken

    16-11-2019 20:45

    Diep respect voor deze betrokken ouders en collegae door zich zo kwetsbaar op stellen door dit te vertellen. Nu maar hopen dat de ggz collegae de moed hebben om hierop te reageren. Ik weet dat onder hun ook velen zijn die graag betere zorg willen. To...en ik eenzelfde problematiek aan de orde bracht in 2017 (http://www.medischcontact.nl/.../.../.../superspecialisatie-maakt-ggz-vleugellam.htm ) bleef het akelig stil bij de ggz professionals. Bij mijn patiënt: De behandeling voor eetstoornis, waar 9 maand op was gewacht, werd na 2 maand gestopt omdat ze de bijkomende angststoornis in dit gespecialiseerde centrum voor eetstoornissen niet ‘konden’ behandelen. Misschien moet de beroepsgroep een instantie aanstellen welke hier bindende uitspraken over kan doen. Nu hebben we alleen het tuchtrecht wat altijd achteraf oordeelt, als de schade al is geleden. Er is een behoefte aan een autoriteit die die proactief in een vroeg stadium geconsulteerd kan worden. Zorgverzekeraars zouden in hun contacten kunnen opnemen dat uitspraken van dit orgaan gevolgd moeten worden.

    Diep respect voor deze betrokken ouders en collegae door zich zo kwetsbaar op stellen door dit te vertellen. Nu maar hopen dat de ggz collegae de moed hebben om hierop te reageren. Ik weet dat onder hun ook velen zijn die graag betere zorg willen. Toen ik eenzelfde problematiek aan de orde bracht in 2017 (http://www.medischcontact.nl/.../.../.../superspecialisatie-maakt-ggz-vleugellam.htm ) bleef het akelig stil bij de ggz professionals. Bij mijn patiënt: De behandeling voor eetstoornis, waar 9 maand op was gewacht, werd na 2 maand gestopt omdat ze de bijkomende angststoornis in dit gespecialiseerde centrum voor eetstoornissen niet ‘konden’ behandelen. Misschien moet de beroepsgroep een instantie aanstellen welke hier bindende uitspraken over kan doen. Nu hebben we alleen het tuchtrecht wat altijd achteraf oordeelt, als de schade al is geleden. Er is een behoefte aan een autoriteit die die proactief in een vroeg stadium geconsulteerd kan worden. Zorgverzekeraars zouden in hun contacten kunnen opnemen dat uitspraken van dit orgaan gevolgd moeten worden.

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.