Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
naar overzicht
Nieuws

Kamer vraagt reactie Schippers in zaak-Tromp

13 reacties

De vaste Kamercommissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport heeft minister Schippers gisteren gevraagd om voor dinsdag 12 uur te reageren op het vonnis van de Raad van State dat het IGZ-bevel tegen huisarts Nico Tromp onrechtmatig is.

SP-Kamerlid Renske Leijten kreeg de steun van alle fracties voor haar verzoek aan Schippers. Leijten pleitte bij het verschijnen van het rapport van de commissie-Bleichrodt vorig jaar al voor een aanvullend onderzoek. Leijten: ‘Dat rapport-Bleichrodt was een gedegen, feitelijk rapport. Alleen, het had een leemte.

De vraag naar de reden van de zelfmoord is niet gesteld. Alles is minutieus besproken, elk telefoontje is bekeken, maar de suïcide niet. En het is wel belangrijk dat we weten welke gevolgen het optreden van overheidsinstanties kan hebben.’

Het Kamerlid vindt het ‘onverkwikkelijk’ dat het lang geduurd heeft voordat de minister toezegde een onderzoekscommissie in te stellen en deze te bemensen. De publicatie van het rapport werd maanden uitgesteld. ‘En al die tijd werd het IGZ-rapport over deze zaak opgehouden. Als dat rapport er eerder was geweest dan had Bleichrodt de discussie daarover in zijn rapport kunnen meenemen.’

Volgens Leijten is er weinig geleerd van de zaak-Tuitjenhorn. ‘We moeten herhaling van zo’n zaak voorkomen. Het is ook niet eenvoudig voor de IGZ. We vragen ze er bovenop te gaan zitten, maar niet op zo’n manier dat mensen tot wanhoop worden gedreven.’

Eva Nyst

Noordhollands  Dagblad: Minister Schippers is aan zet in zaak Tuitjenhorn

© Shutterstock
© Shutterstock

Lees ook:

print dit artikel
Nieuws werk Tuitjenhorn IGZ Schippers tweede kamer
  • Eva Nyst

    Eva Nyst (1973) is journalist bij Medisch Contact en heeft als aandachtsgebieden veiligheid, recht, ethiek en preventie.  

Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen

Reacties

  • G.R.I. Slock, huisarts, SLUIS Nederland 06-06-2016 00:00

    "@ colllega Lincke. Moest de zorg door collega Tromp werkelijk zo slecht zijn als door u beweerd dan zou de weduwe van de overleden patient hem niet publiekelijk hebben verdedigd en waren er al lang meer soortgelijke fouten boven water gekomen.
    Laten we een collega die zich niet meer kan verdedigen aub niet langer postuum bekladden.
    Hij zal zeker fouten hebben gemaakt maar heeft wel met de beste bedoelingen in stresserende omstandigheden een patient in nood geholpen.
    Rest alleen de vraag waar diverse instanties in de fout zijn gegaan en hoe kan voorkomen worden dat dergelijke drama's zich herhalen, maar blijkbaar is dit een vraag die velen overbodig vinden."

  • C.R. Lincke, kinderarts, Amsterdam Nederland 05-06-2016 00:00

    "Aan collega,Els van Veen, huisarts.
    Ja, mijn oordeel is scherp. We kunnen ons geen vaagheid en slordigheid in denken en handelen veroorloven als het om palliatieve zorg en euthanasie gaat. Allereerst in het belang van onze patiënten, maar ook met oog op jonge generaties dokters die wij opleiden en voor wie wij in positieve en negatieve zin rolmodellen zijn. Laten we ons daarbij baseren op onweersproken feiten: de geciteerde rapporten, makkelijk terug te vinden op de websites van de IGZ en de Raad van State.
    Duidelijkheid leek mij geboden als tegengeluid tegen het beeld dat door velen, ook in MC, wordt geschetst: een bevlogen huisarts met veel compassie voor zijn patiënten is slachtoffer geworden van een onnozele coassistent, kwaadwillende collegae op het huisartseninstituut, overijverige, ver van de dagelijkse praktijk afstaande inspecteurs bij de IGZ en juristen bij het OM - vergelijking met de STASI wordt niet geschuwd.
    Wat mij nog het meest trof in deze zaak: Laat een arts met compassie een patiënt in een benarde situatie achter zonder ook maar even af te wachten wat het effect van zijn interventies is? Is dat compassie? Ik kan me daar niets bij voorstellen - en dat heeft niets te maken met het feit dat ik kinderarts ben en dat het bij een stervend kind allemaal nog iets ingewikkelder is. Zo tragisch het lot van deze huisarts, het mag ons niet weerhouden om de zaak helder te analyseren - alleen dan kunnen we ervan leren. Tenslotte, de coassistent. Zij verdient veel lof voor haar moed en professsionaliteit. Ondanks het intimiderende optreden (lees de rapporten!) van de huisarts volgde zij haar geweten en deed zij er niet het zwijgen toe. Ik hoop dat zij door alle negatieve reacties zich niet heeft laten weerhouden door te gaan in de geneeskunde. We horen als senior collegae en opleiders het voorbeeld te geven en duidelijk te zijn over wat goed is en wat niet kan en niet mag. Er is ook grijs, dat weet ik ook , maar deze classificatie is hier niet op zijn plaats."

  • Els van Veen, huisarts, Dalfsen 05-06-2016 00:00

    "Aan C.R. Lincke, kinderarts. U schrijft "Het is zorgwekkend dat in deze trieste zaak artsen, politici en anderen stellige meningen poneren en oordelen vellen zonder nog naar de feiten te kijken." U velt vervolgens zelf een snoeihard oordeel. Ik ken uw genoemde "feiten" voor een deel niet. Maar ik ben wel huisarts en heb ervaring met terminale sedatie in de thuissituatie. Er blijven situaties waarin je als huisarts wanhopig het lijden (pijn en benauwdheid) niét kunt verlichten. Euthanasie kun je niet "zomaar" toepassen, zoals veel mensen lijken te denken. Daarvoor is de "SCEN procedure" nodig en daar gaan al snel dagen overheen. Eén van mijn opleiders vertelde me van een voor hem traumatisch verlopen situatie, waarin een patient averechts reageerde op de morfine (hoge doses). Uit pure ellende had hij gewoon maar alles gespoten wat hij voorhanden had. Ik bedoel te zeggen; ook artsen kunnen vanuit een eerder verlopen traumatisch sterfbed handelen. Ik wil het gebeuren van Tuitjenhorn niet goedpraten. Maar ik gun niemand, zeker niet posthuum, dat er -publiekelijk- zo snoeihard wordt geoordeeld. Ook nu nog valt het sterfbed van 2013 nog steeds onder zijn beroepsgeheim."

  • C.R. Lincke, , kinderarts, Amsterdam Nederland 04-06-2016 00:00

    "Het is zorgwekkend dat in deze trieste zaak artsen, politici en anderen stellige meningen poneren en oordelen vellen zonder nog naar de feiten te kijken.
    De recente uitspraak van de Raad van State, vernietiging van de besluiten van de IGZ in wezen op basis van onrechtmatige vormfouten - niet op inhoudelijke gronden, wordt door sommigen als een soort eerherstel voor de overleden huisarts beschouwd en verkeerd geïnterpreteerd als inhoudelijke goedkeuring van de handelwijze van de huisarts.
    Terug naar de onweersproken feiten zoals beschreven in het Calamiteitenrapport van de IGZ en het Rapport van de Commissie Bleichrodt. Er was veel aan te merken over de organisatie van de zorg, de overdrachten en de supervisie van HAIO's, de samenwerking met de wijkverpleegkundige. Lees en oordeel zelf. Tenenkrommend! Ik beperk me tot de kernpunten op de dag van het overlijden van de patiënt.
    - de huisarts had patiënt sinds 4 maanden niet meer zelf gezien,
    - de huisarts nam geen kennis van het dossier over wat er in het voorafgaande weekend was gebeurd,
    - hij taxeerde de situatie zonder duidelijk overleg met wijkverpleegkundige of naasten over zijn plannen en reed met de co-assistente naar zijn praktijk waar hij spuiten met 1000 mg morfine en 350 mg dormicum liet klaarmaken door de coassistent, en vervolgens dit overnam toen de co-assistente aangaf dat dit in haar ogen niet juist was.
    - hij reed met de coassistent terug naar de patiënt, diende de medicatie toe en vertrok daarna vrijwel onmiddellijk,
    - hij loog over de toegediende hoeveelheden morfine en dormicum,
    - merkwaardige uitingen tegen de coassistent (“wedden dat ze binnen 5 minuten bellen”; bij het bericht van het overlijden “sla dan, een high five”),
    - instructie aan de coassistent om verbaasd mee te doen dat het zo snel gegaan was.
    Compassie? Laat u uw patiënt in een benarde situatie achter zonder het effect van uw interventie af te wachten?"

  • J.M. Groen, Uroloog b.d., BENNEBROEK Nederland 03-06-2016 00:00

    "Ik mis het ter verantwoording roepen van de co-assitente begeleider(s) van het Huiartsen instituut AMC. Zij hebben mijnzinziens het vertrouwen in de geneeskunde ernstig geschaad. Een tuchtrechtelijke toetsing zou op zijn plaats zijn. Wat er daarna gebeurd is volgde de wet van behoud van ellende."

 
Akkoord Cookievoorkeuren aanpassen

Medisch Contact gebruikt cookies en scripts om uw gebruik van onze website geanonimiseerd te analyseren, zodat we functionaliteit en effectiviteit kunnen aanpassen en op uw profiel afgestemde advertenties kunnen tonen. Ook gebruiken we cookies en scripts om integratie met social media (Twitter, Facebook, LinkedIn, etc.) mogelijk te maken. Meer informatie vindt u in onze cookieverklaring en in onze Privacyverklaring