Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
naar overzicht
08 november 2017 2 minuten leestijd
Federatienieuws

Artsen pleiten voor zorgvuldig debat euthanasie

3 reacties

Voer het debat over euthanasie met meer nuance en begrip voor alle betrokkenen. Deze boodschap lieten de KNMG, LHV en Verenso 30 oktober gezamenlijk horen tijdens het rondetafelgesprek euthanasie in de Tweede Kamer. Namens de drie verenigingen spraken René Héman (voorzitter KNMG), Carin Littooij (bestuurslid LHV) en Nienke Nieuwenhuizen (voorzitter Verenso), tijdens deze bijeenkomst met de Kamerleden van de Tweede Kamercommissie VWS over verschillende aspecten van euthanasie.

Behoedzaamheid arts bij complexe situaties

Héman benadrukte dat euthanasie een middel is in die situaties waarin de patiënt en de arts met de rug tegen de muur staan. ‘Ik hecht er dan ook veel waarde aan om hier een zorgvuldig gesprek met elkaar over te voeren. In dat gesprek past geen polarisatie.’ De oproep aan artsen om vaker euthanasie in complexe situaties uit te voeren, is volgens de KNMG-voorzitter dan ook ongepast. Juist complexe situaties vragen om grote behoedzaamheid van de arts. Daarnaast vroeg Héman om nader onderzoek naar enkele constateringen uit de evaluatie van de euthanasiewet. Bijvoorbeeld de reden van de stijging van het aantal euthanasiegevallen en de toegenomen terughoudendheid bij psychiaters.

Meer tijd voor de patiënt

Huisartsen voeren het merendeel van de euthanasieverzoeken uit in Nederland. Maar, zei Littooij,‘euthanasie kan en mag nooit vanzelfsprekend zijn of worden’. De LHV riep Kamerleden op om meer tijd voor de patiënt te realiseren, zodat huisartsen ook in de toekomst euthanasie zorgvuldig kunnen blijven uitvoeren. Daarnaast liet Littooij weten dat de discussie over de waarde van de wilsverklaring en de vraag of euthanasie bij vergevorderde dementie mogelijk is, en zo ja hoe, van groot belang is.

Wilsverklaring geen waardebon

Nieuwenhuizen benadrukte dat een wilsverklaring ‘geen waardebon is’. ‘Patiënten zijn aan het einde van hun leven vaak wilsonbekwaam. Hoe kun je dan als arts achterhalen of het euthanasieverzoek nog steeds actueel is? Uit onderzoek blijkt dat patiënten hun wens om euthanasie steeds verder voor zich uitschuiven of er alsnog vanaf zien, omdat bijvoorbeeld goede palliatieve zorg hun lijden verlicht.’ Wat helpt bij een zorgvuldige afweging is om zo vroeg mogelijk met patiënten in gesprek te gaan over hun doelen van zorg en behandeling, ook rondom het levenseinde. Nieuwenhuizen: ‘Dit noemen we ‘advance care planning’. Daarmee wordt ‘leven aan de dagen toegevoegd, in plaats van dagen aan het leven’.

Federatienieuws 45 2017 (pdf)
print dit artikel
Federatienieuws euthanasie levenseinde
Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen

Reacties

  • P.J.E van Rijn, voormalig huisarts, Rheden 11-11-2017 09:58

    "Het probleem in deze discussie ligt in het feit dat buitenstaanders zoals juristen ,ethici , maar ook directe betrokkenen zich steeds meer bemoeien met een zaak die volgens de WTL alleen maar de uitvoerende arts in spé aangaat en die deze daardoor steeds verder in gewetensnood dwingen. Bijvoorbeeld in het geval van dementie . Dit kan echter eenvoudig voorkomen worden.Want bij beginnende dementie is het vooruitzicht van een liefdevolle verpleging hét redelijke alternatief voor een premature euthanasie.En bij een vér gevorderde dementie kan van de arts niet worden verwacht dat hij of zij onverhoeds een niets vermoedende weerloze doodt ,die zich er op dat moment ook niet van bewust is dat deze lijdt. Want dan zou er hier, naast moord , ook nog eens sprake zijn van verraad.De arts moet zijn of haar morele standpunt dan ook aan de patiënt mededelen, direct op het moment van het aanbieden van diens wilsbeschikking. Dit om later misverstanden te voorkomen. Peter van Rijn."

  • Dr. Willibrord Beemsterboer, basisarts , Lanaken (B) 10-11-2017 18:52

    "In het verslag van het rondetafelgesprek met Tweede Kamerleden (MC 45), worden door deelnemers van de kant van de artsen een aantal behartenswaardige uitspraken gedaan. Op één na. De voorzitter van Verenso zegt dat een wilsverklaring geen waardebon is. Dat is natuurlijk een loze opmerking, die je in een serieus debat niet moet willen maken - niemand beweert immers dat die verklaring een waardebon is. Het wordt tijd dat artsen, door mensen bij hun volle verstand afgegeven schriftelijke verklaringen, met daarin opgenomen hun wensen wanneer ze onverhoopt dement worden, respecteren - dat was ook het standpunt van oud-minister Els Borst dat zij steeds heeft uitgedragen. Het is naar mijn mening ook het enige professioneel integere standpunt. Vervolgens kun je dan in concrete situaties van dementie een op dat moment bij de patiënt passende benadering kiezen. Een arts hoeft geen dingen te doen die tegen zijn of haar medisch geweten indruisen, maar een arts kan evenmin een wilsverklaring negeren die de weloverwogen wens van iemand is. Wanneer de voorzitter van Verenso zich zo'n uitspraak over een wilsverklaring als waardebon permitteert, dan moet de voorzitter van de KNMG toch niet verbaasd staan kijken dat dit polarisatie oproept.
    Dr. Willibrord Beemsterboer, basisarts Lanaken (B)"

  • Jedidja Fortuijn, , 09-11-2017 14:38

    "In het debat over euthanasie kopte NRC onlangs (26 oktober jl.) dat psychiaters te bang zouden zijn. We zouden handelingsverlegen zijn en ons ten onrechte ontrekken aan euthanasieverzoeken, waardoor patiënten uitwijken naar de Levenseindekliniek. Psychiaters hebben mijns inziens een goede reden zo behoedzaam te werk te gaan. Een van onze belangrijkste medicijnen is het bieden van hoop en perspectief. Het verzet tegen de diagnose schizofrenie heeft hier mee bijvoorbeeld ook mee te maken: de negatieve prognostische verwachtingen bij deze diagnose leiden vaak tot ontmoediging bij de patient en worden zo een self fulfilling prophecy. Wanneer nu de psychiater euthanasie toevoegt aan zijn therapeutisch arsenaal, zegt hij impliciet dat er niet altijd hoop meer is. Hij ondergraaft hiermee zijn eigen behandeling. En zelfs als de individuele psychiater dat niet wil doen, heeft de toename van euthanasie bij psychiatrische stoornissen in onze samenleving, mogelijk een demoraliserend effect op individuele patiënten. Terughoudend in deze is gepast en te waarderen."