Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
Laatste nieuws
opinie

Abortuspil via huisarts gaat vrouwen niet helpen

Goed bedoelde initiatiefwet holt bestaande abortuszorg uit

22 reacties
Getty Images
Getty Images

Het plan van PvdA en GroenLinks om de abortuspil via de huisarts te verstrekken zit slecht in elkaar. Het vormt zelfs een bedreiging voor het solide en kwalitatief hoogstaande netwerk aan abortusklinieken.

Verbetert de abortuszorg in ons land als ook de huisarts de abortuspil mag gaan voorschrijven? De Kamerleden Lilianne Ploumen (PvdA) en Corinne Ellemeet (GroenLinks) denken van wel. Daarom hebben deze parlementariërs een ­initiatiefwet ontworpen die dat regelt. Ook de VVD en D66 zijn inhoudelijk voor deze verandering, maar coalitieperikelen met CU en CDA verhinderen dat het voorstel nu al een meerderheid in de Tweede Kamer krijgt. Aan de goede intenties van de initiatiefnemers twijfelen wij niet, aan de praktische uitwerking van hun voorstel des te meer.

Gevaar van versnippering

‘Als je ongewenst zwanger bent moet je de zorg kunnen krijgen die bij je past. Daarom wil ik dat vrouwen ook bij hun huisarts terechtkunnen voor de abortuspil’, zegt Ploumen op de website van de PvdA. Ellemeet voegt eraan toe: ‘Ons voorstel houdt vast aan de hoge kwaliteit van abortuszorg in Nederland en vergroot de keuzevrijheid van vrouwen. Daarom is dit een stap vooruit.’1

Het voorstel leidt tot versnippering en uitholling van goede abortuszorg

In Medisch Contact van november vorig jaar pleitten Gunilla Kleiverda (Women on Waves) en anderen ervoor om de toegankelijkheid van de abortuszorg te vergroten, omdat die volgens hen last heeft van religieuze actievoerders, financiële belemmeringen en onvoldoende geografische spreiding.2 Vanuit het oogpunt van de toegankelijkheid van de zorg is het Nederlands Genootschap van Abortusartsen (NGvA) positief kritisch over de inzet van huisartsen bij de medicamenteuze zwangerschapsbeëindiging. Dit weliswaar onder voorwaarde dat huisartsen dezelfde kwaliteit leveren op het vlak van termijnbepaling, ervaring, anonimiteit, bereikbaarheid en keuzemogelijkheden.3 Maar als we die voorwaarden nader bekijken, constateren we toch problemen. In het bijzonder wijzen wij op het grote gevaar van versnippering en uitholling van onze nu zo goede abortuszorg. Wij vinden de ­abortushulpverlening op dit ogenblik goed toegankelijk, medisch van hoge kwaliteit én uitstekend georganiseerd. In de abortus­klinieken is de zorg (behalve voor buitenlandse vrouwen) bovendien kosteloos. En altijd anoniem. Praktische drempels zijn er amper. Wij denken dat de veranderingen als gevolg van de eventuele nieuwe wet averechts zullen uitpakken en dat cliënten er de dupe van zullen zijn.

Vreemde dokter

De Kamerleden en Kleiverda e.a. suggereren dat de toegankelijkheid van de abortuszorg structureel problematisch is. Een bezoek aan de eigen huisarts zou emotioneel en fysiek minder zwaar zijn dan een bezoek aan een kliniek. De huisarts is in hun ogen een vertrouwd adres, waar je gemakkelijk anoniem terechtkunt, terwijl de klinieken geografisch slecht verspreid liggen. ­Vrouwen zouden daarom nu vaak te veel (reis)tijd kwijt zijn. Als abortus via de huisarts wordt verricht, zouden vrouwen geen vrijaf hoeven te nemen van werk en zouden ze het doktersbezoek gemakke­lijker kunnen verbergen voor hun werkgever, familie of huisgenoten. Tot slot zouden vrouwen bij de huisarts geen last hebben van bij de klinieken veelvuldig aanwezige actievoerders van de anti­abortusbeweging.

Deze argumenten vinden we niet steekhoudend en zeker niet valide genoeg voor een wetswijziging die leidt tot een verslechtering van de abortuszorg. Over de huisarts is het volgende te zeggen: die is in steeds mindere mate de vertrouwenspersoon die de initiatiefnemers van PvdA en GroenLinks in hem of haar veronderstellen. De solistisch werkende huisarts (nu nog 35% van alle huisartsen) maakt op grote schaal plaats voor groepspraktijken (inmiddels al 65%), zodat de huisarts voor veel mensen ook een ‘vreemde dokter’ is. Huisartsenpraktijken zijn over het algemeen al zeer zwaar belast. Ze zitten dus zeker niet te wachten op de nodige extra rapportages aan de inspectie.

En is een behandeling met de abortuspil door de huisarts zo laagdrempelig als de initiatiefwetgevers zich voorstellen? Wij denken van niet. Om te beginnen weet de cliënt niet op voorhand hoe de huisarts en diens medewerkers denken over abortus. We zien in onze samenleving een toe­nemend conservatisme, vaak religieus gemotiveerd. In een abortuskliniek is iedereen gescreend op een positieve houding. Cliënten zitten niet te wachten op een mogelijk kritische afwijzing, maar verlangen naar deskundige hulp.

Je moet trouwens ook maar afwachten of jonge vrouwen zich vrij voelen om voor zoiets gevoeligs hulp te vragen aan een huisarts bij wie ook haar familieleden komen. Daar komt nog bij dat een vrouw die behandeling nooit alléén mag ondergaan. Altijd moet er in de omgeving van de cliënt iemand beschikbaar zijn voor contact over eventuele noodhulp in geval van ernstige bijwerkingen van de medicatie, zoals overmatig bloedverlies.

De hulpverlening bij de huisarts is bovendien niet anoniem, want de abortuspil die hij voorschrijft komt via de apotheek en wordt bij de ziektekostenverzekering in rekening gebracht en geregistreerd, net zoals dat gebeurt in een regulier ziekenhuis. In de abortusklinieken waarborgen we deze zo belangrijke anonimiteit. Geen enkele medische of financiële handeling is van buitenaf herleidbaar tot een persoon. De registraties van behandelingen en medicijnen die uiteraard wel plaats­vinden, dienen ter kwaliteitsbewaking van de interne zorgprocessen.

Nog een praktisch bezwaar: in veel huisartsenpraktijken ontbreekt de noodzakelijke echoapparatuur. Dat betekent dat de cliënt na het eerste consult een tweede afspraak moet maken voor een echo op een andere plek, hopelijk een beetje in de buurt. Voor de cliënt betekent dit een extra stap in een emotioneel moeilijk ­proces.

Onze specialisatie

We zeggen beslist niet dat de huisarts niet in staat is deskundig te helpen door het voorschrijven van een abortuspil, ook al doet hij dit gemiddeld nog niet eens één keer per jaar (in ons land wordt de abortuspil jaarlijks 8300 keer voorgeschreven en er zijn bijna 9800 huisartsen). Wél stellen wij dat het systeem van ­abortuszorg nu al kwalitatief zeer goed is en uitstekend bereikbaar. Niet voor niets komen vrouwen uit heel Europa naar Nederland om hier te worden geholpen.

Actievoerders maken cliënten van abortusklinieken uit voor moordenaar

De abortusklinieken hebben door de jaren heen een schat aan gezamenlijke expertise opgebouwd, waardoor vrouwen de best denkbare zorg ontvangen. In een kliniek is er deskundige counseling, kennis van alle behandelmogelijkheden met de voor- en nadelen daarvan en de mogelijkheid om de correcte diagnose te stellen. De klinieken beschikken over alle kennis en faciliteiten én de tijd, die nodig zijn voor een persoonlijk advies over de behandeling. De concentratie van deze zorg is de kern van onze specialisatie en maakt het mogelijk om de trends en ontwikke­lingen rond abortus in Nederland te blijven volgen en analyseren.

En dan nog dit: onze zorg is uitstekend bereikbaar, waar je ook woont. Weliswaar ontbreken in Friesland, Drenthe en Zeeland gespecialiseerde abortusklinieken, maar ook vanuit die provincies is een gespecialiseerde kliniek altijd binnen handbereik. In álle provincies zijn er bovendien ­ziekenhuizen met vergunningen voor zwangerschapsbeëindiging. Wij vinden trouwens dat je van een vrouw die een dergelijk ingrijpend besluit neemt over haar toekomst, best mag vragen om een uurtje te reizen.

‘Geen receptje’

De initiatiefnemers van de wets­wijziging denken dat een vrouw door inzet van de huisarts tijd bespaart en meer privacy heeft: ze kan als dat nodig is de abortus beter verborgen houden voor het thuisfront, is de veronderstelling. Wij wijzen erop dat een behandeling met een abortuspil meestal geen sinecure is. Niet zelden leidt deze behandeling tot fysieke klachten die amper verborgen kunnen blijven voor de omgeving. In vergelijking met een instrumentele zwangerschapsbeëindiging duurt de medicamenteuze abortus langer en geeft ook een grotere kans op complicaties, zoals een doorgaande zwangerschap, incomplete abortus en bloeding.4 Het verstrekken van de abortuspil kan nooit het karakter krijgen van ‘even een receptje uitschrijven’. Daar komt bij: de huisarts biedt alléén de abortuspil voor zwangerschappen tot negen weken en verwijst voor een instrumentele behandeling door naar een kliniek; dat noemen wij geen zorg op maat.

Blijft over het stigmatiseren van onze cliënten: het ondergaan van een abortus, in combinatie met actievoerders bij de deur van de klinieken? Wij weten als geen ander hoe intimiderend de ­actievoerders zich – religieus gemotiveerd – gedragen in de buurt van onze klinieken. Onze cliënten krijgen foetuspoppetjes en ­folders toegestopt met bloederige foto’s. Soms worden ze uit­gescholden voor moordenaar. Aan de politici willen we vragen om zich te verdiepen in de vraag hoe in de omgeving van een abortuskliniek om te gaan met de belangen van het demonstratierecht en het recht op vrije toegang tot zorg. Wat we willen ­zeggen: het is een probleem dat we niet oplossen met de ­structurele inzet van de huisarts.

Preventie

Hoe zit het dan met die uitholling van de bestaande abortuszorg? In ons land worden elk jaar ongeveer 30 duizend ­abortusbehandelingen verricht – voor het overgrote deel in de gespecialiseerde abortusklinieken. In iets minder dan een derde van deze gevallen wordt een abortuspil voorgeschreven; de overige behandelingen zijn instrumenteel. Als huisartsen een substantieel deel van de abortuspillen gaan voorschrijven, zien klinieken hun financiering in gevaar komen, met onver­mijdelijke sluitingen tot gevolg. VWS financiert de klinieken immers op basis van het aantal verrichtingen. De (geografische) bereikbaarheid van abortuszorg zal dan juist afnemen en dat is iets wat de Kamerleden Ploumen en Ellemeet beslist niet beogen. De overgrote meerderheid van vrouwen die een ­instrumentele behandeling ondergaan, zal daarvan de nadelen ondervinden.

Ook de Raad van State is kritisch over het wetsvoorstel. De ­huidige praktijk functioneert goed, vindt zij.5 Waarom zou je dan de gang van zaken op de schop nemen? Alles wat helpt om de toegang tot de abortushulpverlening te verbeteren, juichen wij toe. Het is goed als abortusartsen en -klinieken, gynaecologen, ziekenhuizen en huisartsen samenwerken om de kwaliteit van de abortushulpverlening op hoog niveau te houden, maar we denken duidelijk te hebben gemaakt dat het verstrekken van de abortuspil door de huisarts daar niet toe bijdraagt. Als abortusklinieken denken we graag met politici mee over oplossingen voor wezenlijk belangrijke vragen die ook bij ons leven. Denk aan de hulp en de financiering daarvan aan vrouwen met een daklozen-, illegalen- of vluchtelingenstatus. Ook over het bestrijden van het stigma en het omgaan met ­intimiderende protesten denken we graag mee. Als de politici écht effectieve maatregelen willen nemen: denk dan weer eens aan preventie, om te beginnen met het opnieuw opnemen van anticonceptie in de basisverzekering.

Voetnoten

1 Wet abortuspil bij de huisarts van PvdA en GroenLinks klaar om door Kamer beoordeeld te worden, Lilianne Ploumen (pvda.nl, 7 november 2019)

2 Abortushulp kent te veel barrières, Gunilla Kleiverda e.a. (Medisch Contact 45, november 2019). Onderbouwing van de stelling bestaat uit ervaringen in niet vergelijkbare buitenlandse zorgstelsels en eigen ervaringen met onlineconsultatie via womenonweb.org van 172 vrouwen (0,6% van de abortusbehandelingen bij vrouwen woonachtig in Nederland) waarvan 27 Nederlandssprekenden (0,1% van het aantal abortusbehandelingen bij vrouwen woonachtig in Nederland)

3 Standpunt inzake abortuspil bij de huisarts, NGvA (2015)

4Richtlijn behandeling van vrouwen die een zwangerschapsbeëindiging ondergaan, Nederlands Genootschap van Abortusartsen (2012)

5W13.18.0042/III, Kamerstukken II 2018/19, 34891, nr. 5, Raad van State (24 april 2018)

auteurs

Femke van Straaten, bestuurder Beahuis & Bloemenhovekliniek en Abortuskliniek Amsterdam

Gerrit Zomerdijk, bestuurder Gynaikon Klinieken

Margreet Jansen, voorzitter van koepelorganisatie van abortusklinieken StiSAN

Sandra Kroeze, abortusarts, bestuurder Vrouwen Medisch Centrum

contact

f.vanstraaten@bloemenhove.nl
cc: redactie@medischcontact.nl

download dit artikel (pdf)
huisartsgeneeskunde opinie zwangerschap abortus
Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • Willem Beekhuizen, abortusarts en fertiliteitsarts n.p., Ter Aar 12-12-2020 14:16

    "Als aanvulling op mijn reactie van 8-11-2020 hier onder waarin ik aankondigde dat de mening van alle abortusartsen zou worden gevraagd over de abortuspil via de huisarts. De resultaten zijn rondgestuurd en op de LV in november besproken. De korte conclusies: tweederde vindt dat de pil niet door de huisarts verstrekt kan worden en driekwart vindt dat de wet daarvoor niet aangepast moet worden.
    Volgens de heer Leusink op 9-11-2020 hebben "abortusartsen aan elementen van een ‘Toolkit’ voor huisartsen meegewerkt". Maar dat betekent dus niet dat “de” abortusartsen zich in het voorstel zouden kunnen vinden, integendeel.
    "

  • Gunilla Kleiverda, Gynaecoloog Flevoziekenhuis, voorzitter Women on Waves, Amsterdam 10-11-2020 23:35

    "Collega Schothorst: Misschien kunt u eens kijken op de website: abortusredtlevens.nl

    "

  • Henk van Schothorst, huisarts, LEERDAM 10-11-2020 23:21

    "Geachte collegae,
    Hopelijk is er in Nederland ook nog ruimte voor onderstaande visie.
    Hierbij reageer ik op uw artikel "Abortuspil via de huisarts" in Medisch Contact 45 van 15 november 2020.
    Hoe stigmatiseert u onder het kopje “Geen Receptje” "de actievoerders".
    U staat toch voor “de zorg kunnen krijgen die bij je past”?
    U staat toch ook wel voor vrije meningsuiting?
    Is uw beschrijving echt reëel en is dat het juiste beeld van de “actievoerders” op de stoep van de abortusklinieken?
    Wat het voorschrijven door huisartsen hier mee te maken heeft?
    Dat heeft u nog niet uitgelegd.
    Wie heeft nu echt passende hulp nodig?
    Wie zijn nu de zwaksten in onze samenleving?
    Wie hebben er echt bescherming nodig? Foetuspoppetjes?
    Of wat ze afbeelden:
    een heel klein kwetsbaar mensje dat tijd, bescherming en voeding nodig heeft om uit te groeien tot een volwaardig mens?
    Hiervoor is geen “instrumentele zwangerschapsbeëindiging” binnen de termijn van 20 weken nodig.
    En denkt u echt dat a.s. moeders met een ongewenste en/of onverwachte zwangerschap regelmatig uitgescholden worden voor moordenaars?
    Helaas wordt Medisch Contact zo gedegradeerd tot een vulgair roddelblad.
    Nog ter zijde uw financiële belangen!
    Uw reactie is welkom mits dat recht doet aan de mensenrechten voor iedereen!
    Met vriendelijke groet,

    Henk van Schothorst, huisarts
    Parallelweg 8
    4143 LA LEERDAM
    "

  • Marian Mourits, gynaecoloog, Groningen 10-11-2020 11:58

    "De schrijvers van dit stuk, abortusartsen, zijn deskundigen bij uitstek, maar ook belanghebbenden, zo blijkt uit hun motivatie. En dat zit ze kennelijk in de weg. Opmerkelijk in hun artikel is het bijeenrapen van argumenten om de zorg te houden zoals ie is.
    Opmerkelijk is dat de abortusartsen niet als primair uitgangspunt laagdrempelige abortushulp noemen. Het uitbreiden van het keuzeaanbod met de optie van een medicamenteuze abortus voor 9 weken via de huisarts is de meest vrouwvriendelijke en laagdrempelige hulp die er is. Het zou de abortusartsen sieren als ze hier voor zouden opkomen waardoor vrouwen zélf de keuze kunnen maken tussen een overtijdbehandeling, een medicamenteuze abortus via de huisarts, of een instrumentele abortus in een kliniek. Nederland, ooit gidsland waar het toegankelijke en deskundige abortus betrof, loopt inmiddels achter door de 5 dagen bedenktijd en het tegenhouden van medicamenteuze abortus. En dat terwijl we een van de best georganiseerde en deskundige eerstelijnszorg-systemen ter wereld hebben. "

  • Willem Beekhuizen, abortusarts en fertilliteitsarts n.p., Ter Aar 09-11-2020 11:40

    "De heer Leusink zal met mij eens zijn dat het draagvlakonderzoek zwaar gebiased is doordat de vragen alleen aan de bezoekers van een congres zijn gesteld. Net als bij de abortusartsen zou zo’n ethisch beladen vraag aan alle huisartsen moeten worden voorgelegd om een betrouwbaar beeld te krijgen. Hineininterpretieren is niet toegestaan, maar zelfs als de helft van de huisartsen vindt dat het “moet kunnen” (een gevaarlijke houding weten we uit de politiek), dan nog zou dat betekenen dat de helft van de vrouwen die om deze zorg vraagt bot vangt. Een ongewenste situatie.

    Als de helft van de huisartsen daadwerkelijk zwangerschappen gaat afbreken zal dat de bestaande zorg uithollen. En als veel minder huisartsen dit extraatje in zorg gaan bieden kan er nooit voldoende skill worden opgebouwd met een paar behandelingen per jaar. Symptomatisch is dat er dan een beroep moet worden gedaan op een “Toolkit”. Hopelijk kan de huisarts die dan vinden.
    Schermen met “Abortusartsen hebben hier aan meegewerkt” volstaat ook niet, getuige de reactie van de voorzitter van het NGvA hier onder, die het zeer betreurt “…dat hier (door alle partijen) óver ons en onze hulpverlening gesproken wordt en niet mét ons.”
    "

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.