Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
naar overzicht
Michiel Schouten
22 december 2010 2 minuten leestijd
lezersverhaal

Ontremd karakter

Plaats een reactie
beeld Thinkstock
beeld Thinkstock

Van huis uit hebben huisdieren in verschillende ‘maten’ altijd deel van mijn leven uitgemaakt. Thuis een hond, kat, konijnen, duiven en later op de manege een paard. Ook tijdens de studie was het gelukkig mogelijk om een paard te blijven houden.

Inmiddels zijn we jaren verder en bestaat mijn huidige veestapel uit een paard, pony en kat. Elk zo met zijn eigen problemen, die ik al dan niet in overleg met de dierenarts heb behandeld.

Vorig jaar werd er bij mijn paard een maagzweer en een hypoplastisch antrum van de maag ontdekt. Inmiddels gaat het na een kuur van vier weken protonpompremmer en aansluitend dagelijks meerdere ‘rennies’ weer een stuk beter.

Mijn pony heeft zomereczeem, een allergie met veel jeuk, waardoor hij zich ondanks speciale dekens tot bloedens toe kapot schuurde. Nu gebruikt hij een snufje prednison en zijn de symptomen nagenoeg verdwenen.

Het beste verhaal gaat over mijn kat: hij liep opeens met een dwangstand van het hoofd en een atactisch looppatroon door de kamer. Bij de dierenarts aangekomen werd mijn vermoeden door hem en zijn echtgenote (neuroloog) bevestigd. Dit zou best een hersentumor kunnen zijn.

In de hoop alles nog een beetje te rekken, werd met dexamethason gestart en warempel, de symptomen verdwenen. Helaas is een kat met diabetes mellitus niet heel praktisch, wat het aanpassen van de dosering dexamethason noodzakelijk maakte. Prompt verschenen de dwangstand en atactische gang weer. Dexamethason weer ophogen dus… Hoe lang zou dit goed gaan?

Nu, vele jaren later (dexamethason volledig afgebouwd), is mijn kat er nog steeds. Terugkijkend denk ik aan een subduraal hematoom dat uiteindelijk geresorbeerd is. Het enige wat hij eraan overgehouden heeft, is een ontremd karakter.

Katten hebben negen levens, schijnt het. Ik ben benieuwd hoeveel mijn kat er nog te gaan heeft. Hij heeft inmiddels namelijk het drinken van koelvloeistof en verschillende keren in het prikkeldraad hangen overleefd en heeft inmiddels de leeftijd van de nierinsufficiëntie bereikt.

Aangezien hij zijn dieetvoer en medicatie weigert, heb ik geheel conform mijn eigen beroepsethiek gekozen voor kwaliteit van leven en besloten hem voortaan gewoon dagelijks van Sheba te voorzien.

Michiel Schouten, specialist ouderengeneeskunde

  • Alle lezersbijdragen bij de Dierenspecial

print dit artikel
Lezersverhalen allergie
Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen

Reacties

  • Er zijn nog geen reacties