Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
Dossiers

Uitspraken met commentaar

Uitspraken van het Tuchtcollege, voorzien van commentaar van de redactie.

  • Huisarts overlegt – met reden – tot hij een ons weegt

    Het is maar goed dat de Artseninfolijn van de KNMG bestaat. Die je kan bellen bij een juridisch ingewikkelde kwestie. En dat is het wel, als je een puberzoon wilt doorsturen naar gespecialiseerde jeugdhulp, waar moeder en stiefvader het mee eens zijn, maar vader (en ex-man van moeder) niet.

  • Verpleegkundige ziet niet in dat persoonlijk contact laakbaar was

    Een verpleegkundige onderhield langdurig, intensief contact met een patiënte wier persoonlijk begeleider hij was geweest, tijdens een opname in de ggz-instelling waar hij werkte. Hij ziet aanvankelijk niet in dat hij niet goed handelde. In zijn optiek bood hij juist zorg op het moment dat de reguliere hulpverlening het liet afweten.

  • Intern gespreksverslag belandt in tuchtzaak

    ‘Ik wou alleen maar helpen’, kan de psychiater in deze zaak hebben gedacht. Een collega uit zijn instelling had een tuchtklacht gekregen en vroeg de psychiater, werkzaam in dezelfde instelling, om feedback. De laatste bekeek onderdelen van het dossier en besprak met de collega diens beleid.

  • Hoge Raad: ‘Arts niet aansprakelijk voor later ondeugdelijk gebleken hulpmiddel’

    In twee zaken over medische hulpmiddelen die later mankementen vertoonden, heeft de Hoge Raad deze zomer uitspraak gedaan. In het Federatienieuws in Medisch Contact 30-31 kwam het PIP-implantaat aan de orde, nu een plombe. Deze patiënt werd in 1992 geopereerd aan een netvliesloslating. Bij de operatie werd bij de netvliesscheur een ‘Miragel-plombe’ op de oogrok gehecht.

  • Geen tuchtklacht mogelijk tegen niet-praktiserend orthopeed

    Een rechtbank benoemt een voormalig orthopedisch chirurg als deskundige in een bestuursrechtelijke zaak. Maar die deskundige is op dat moment net een maand uit het BIG-register uitgeschreven. Zijn registratie als orthopeed was al twee jaar eerder verlopen, maar nu is hij ook geen BIG-geregistreerde basisarts meer. Hij levert na enkele maanden een rapport in, dat hij ondertekent met ‘orthopedisch chirurg, niet-praktiserend’. Daar is geen woord van gelogen.

  • Cardioloog mocht patiënt overdragen aan ander

    Bij een man wordt de indicatie gesteld voor een icd. Deze man heeft in het verleden problemen gehad met drie cardiologen, waaronder twee elektrofysiologen, die nog steeds in het ziekenhuis werken waar de indicatie is gesteld. Die problemen leidden eerder tot tuchtklachten.

  • Twee psychiaters zonder blijk van enig zelfinzicht?

    Een zwakbegaafde vrouw met paranoïde schizofrenie loopt het kanaal in en overlijdt door suïcide. Krap een halfjaar eerder is ze opgenomen geweest op een crisisafdeling voor zo’n zelfde poging. Na die opname is ze teruggegaan naar haar woongroep. Dat was naar de wens van de patiënt, maar niet van haar broer – tevens mentor – en dochter.

  • Verpleegkundig specialist moet dossier beter bijhouden

    Een patiënt is onder behandeling bij een multidisciplinair expertisecentrum. De verpleegkundig specialist intensieve zorg bij somatische aandoeningen over wie het in deze tuchtzaak gaat, is er de coördinator. Bij dergelijke expertisecentra is coördinatie van de zorg ontzettend belangrijk. Voor je het weet werken de verschillende betrokken behandelaars langs elkaar heen of gaan ze er te makkelijk van uit dat de ander iets wel zal hebben gedaan. Zoals het meedelen van een uitslag van een onderzoek.

  • Basisarts had 2,5 mg morfine niet mogen toedienen

    Deze zaak draait erom of een basisarts die in een verpleeghuis werkte, wel 2,5 milligram morfine subcutaan had mogen laten toedienen aan een stervende, wilsonbekwame vrouw. Nee, zeggen de twee nichten die de mentoren van deze patiënt waren. Onze tante wilde dat er niet zou worden ingegrepen in haar stervensproces, tenzij er sprake zou zijn van ondraaglijk lijden.

  • Verzekeringsarts adviseert arbeidsrelatie te beëindigen

    Een verzekeringsarts concludeert dat er geen medische redenen zijn om de arbeidsongeschiktheid van een werknemer te continueren. Hij dringt aan op een gesprek tussen zijn patiënt en diens werkgever en hoopt zo een tijdens de ziekteperiode ontstaan conflict op te lossen. Die ontmoeting komt er, bij de arts thuis en onder zijn begeleiding.

  • Partijdige psycholoog tien jaar na dato berispt

    Niet alleen artsen hebben tuchtrecht. Volgens de website tuchtrecht.overheid.nl werd in mei over elf zorgprofessionals, maar ook 69 advocaten, drie notarissen, negen diergeneeskundigen, twee accountants en één deurwaarder een disciplinair oordeel geveld. De procedures verschillen, maar opvallend onderscheid is de houdbaarheidstermijn van een klacht: tien jaar na de betwiste handeling van een zorgverlener of accountant vervalt die mogelijkheid

  • Een waarschuwing voor oncollegiaal gedrag

    Twee vrienden, een psycholoog en een psychiater, werken in dezelfde praktijk. De psycholoog vraagt de psychiater om zijn vriendin te behandelen. Aldus geschiedde. Die behandeling wordt later – op verzoek van de vrouw – in het geheim voortgezet. De relatie tussen de patiënte en de psycholoog komt daarin ook aan bod. Op een gegeven moment verwijst een derde medewerker de patiënte door naar een andere praktijk, vanwege de relatie tussen patiënt en de psycholoog.

  • Suggestief vinkje bij ‘probleemanalyse besproken’

    Een aios bedrijfsgeneeskunde ziet in oktober 2017 een servicemonteur van industriële keukens op zijn verzuimspreekuur. De monteur dient een tuchtklacht in tegen de aios, die wordt afgewezen. De werknemer stelt beroep in. De aios heeft in die zaak, die nog steeds loopt, een verweerschrift geschreven. Hierin leest de monteur dat de aios destijds een probleemanalyse heeft gemaakt.

  • Neuroloog en tuchtcollege oneens over wat een waardeoordeel is

    Een neuroloog werd gebeld door de vrouw van een patiënt die een frontaal syndroom overhield aan hersenletsel dat hij bij een auto-ongeluk opliep. De vrouw wilde tegenhouden dat haar man een risicovolle financiële transactie zou doen. De neuroloog heeft toen – onder tijdsdruk – een afweging gemaakt en uit zorg voor haar patiënt en zijn gezin een brief opgesteld waarin stond wat er met de man aan de hand was.

  • Arts had gevangene meer info moeten geven over medicatie

    De huisarts in de tuchtzaak hieronder werkt in een penitentiaire inrichting. Hij schreef tramadol voor aan een gevangene, en ging ervan uit dat de justitieel verpleegkundige de nodige informatie zou verstrekken, over werking, bijwerkingen en de mogelijke interactie met de benzodiazepine die de man al gebruikte.

  • Arts moet geen foute procedure volgen

    In opdracht van een gemeente beoordeelt een arts de mate waarin een vrouw inzetbaar is voor de arbeidsmarkt. Daarvoor neemt hij de anamnese af en onderzoekt hij haar. Hij vraagt haar ook nog of hij een rapport daarover naar de gemeente mag sturen, waarop zij zegt: ‘Ik weet het niet uh.’

  • Huisarts laat hoge bloeddruk ongecontroleerd

    Een nieuwe patiënt meldde zich bij de huisarts, in verband met een hoge bloeddruk. Nu geeft een verhoogde bloeddruk meestal geen klachten, dus het is even de vraag waarom hij nu eigenlijk kwam: was er eerder hypertensie bij hem vastgesteld? Of maakte hij zich zorgen over zijn bloeddruk? Hoe dan ook: die tensie was 200/100.

  • Patiënt was niet wilsbekwaam voor een tuchtklacht

    Het zal je maar gebeuren: er wordt een tuchtklacht tegen je ingediend, maar de patiënt zelf weet eigenlijk niet precies waar die over gaat. Dit is wat de specialist ouderengeneeskunde uit deze tuchtzaak overkwam. Deze ‘aardige, dementerende patiënte’ had volgens de arts geen begrip van tijd, plaats en locatie.

  • Psychiater beroept zich op Zuid-Europese traditie

    Van richtlijnen mag je afwijken, als je daar een goede reden voor hebt. Niet bekend zijn met richtlijnen omdat je ergens anders bent opgeleid, is geen goede reden. Als je in Nederland werkt en BIG-geregistreerd bent, ben je gebonden aan de regels die hier gelden. Dat zag de psychiater uit deze zaak anders en hij gaf dit als reden waarom hij hardnekkig offlabelmedicatie bleef voorschrijven.

  • Gz-psycholoog was terecht voorzichtig in contact met echtgenoot van patiënt

    Een gz-psycholoog wil dat de kinderen van een vrouw in een opvanghuis psychologische diagnostiek en behandeling ondergaan. In principe moeten beide ouders daar toestemming voor geven, maar dat is in dit geval lastig. De vrouw is met haar kinderen naar een geheim opvanghuis gegaan, nadat de man is aangehouden vanwege een verdenking op bedreiging van zijn gezin.

  • Anios had iets meer kunnen overleggen over episiotomie

    Tijdens een bevalling besluit een anios dat het nodig is om een episiotomie toe te passen en fundusexpressie te laten uitoefenen. Het kind wordt daarop geboren. De moeder klaagt later over die ingrepen: er zou geen medische noodzaak en geen informed consent zijn geweest voor de episiotomie en de anios zou niet goed gecommuniceerd hebben met de klaagster.

  • Huisarts zag zwangerschap over het hoofd

    Draagt het tuchtrecht bij aan betere kwaliteit van zorg, of maakt het hulpverleners vooral kopschuw en defensief? Deze discussie wordt ook in Medisch Contact gevoerd, nogal eens gevoed door de tuchtuitspraken die erin verschijnen. Die gaan soms over details of onnavolgbare redenen waarvoor artsen zich moeten melden bij de tuchtrechter. Maar ook als er echt iets fout is gegaan en de arts dat toegeeft en er ook al van heeft geleerd: wat levert tuchtrecht dan nog op?

  • Huisarts gaat twee keer relatie met patiënt aan

    De huisarts uit deze tuchtzaak meldt bij zijn werkgever dat hij een seksuele relatie heeft gehad met een van zijn patiënten. Hij wordt ontslagen, de inspectie doet onderzoek, die heeft er vertrouwen in dat deze arts niet opnieuw de fout in gaat en er volgt een plan van aanpak. Kort gezegd moet hij aan zichzelf gaan werken en zijn werkzaamheden langzaamaan weer uitbreiden. Hij mag zijn handjes dichtknijpen, want in de regel stapt de inspectie hiervoor direct naar de tuchtrechter.

  • Psychiater laat patiënt vuile klusjes opknappen

    Wat er zich in deze arts-patiëntrelatie allemaal heeft afgespeeld, tart elke beschrijving. Een psychiater die zijn eigen patiënt inschakelt om huurders van een pand te laten intimideren, die op verzoek, maar zonder indicatie, een testosteronpreparaat voorschrijft en toedient en die een dossier bijhoudt waar volgens het tuchtcollege werkelijk geen touw aan vast te knopen is.

Dit artikel delen

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.