Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen

Meer van Frans Meulenberg

  • Isla dushi

    Nick Steenbergen besluit zijn coschappen op Curaçao te doen. Het zonovergoten leven daar verloopt fragmentarisch, hoppend van specialisme naar specialisme (‘ieder deed zijn ding’), en van liefjes naar liefdes, in meervoud.

  • Internet als riool

    Hoofdpersoon in de onorthodoxe roman Ondertussen in Dopamine City van DBC Pierre is voormalig rioolwerker Lon Cush. Op menselijk vlak zit het tegen: gescheiden met twee dochters plus een ex-schoon­moeder die de voogdij van de kinderen opeist.

  • De andere kant van de zee 

    Voor zijn liefhebbers is De andere kant van de zee een vertrouwde roman van António Lobo Antunes, die men ‘het geweten van Portugal’ noemt. Hierin keert hij terug naar de koloniale tijd in Angola waar hij ooit dienstdeed als legerarts.

  • Ondertussen in Dopamine City

    Hoofdpersoon in de onorthodoxe roman Ondertussen in Dopamine City van DBC Pierre is voormalig rioolwerker Lon Cush. Het riool, dat afvoersysteem van het vuil der beschaving, ‘was hem altijd goedgezind geweest’, totdat de introductie van robotontstoppers (‘Kroko’s’) menselijke inzet overbodig maakte.

  • Cliënt E. Busken

    Het werk van Jeroen Brouwers heeft altijd iets claustrofobisch. In zijn vroege roman Zonsopgangen boven zee raakt een man van middelbare leeftijd opgesloten in een lift met een jonge vrouw; het startpunt voor verhalen vol herinneringen en angsten, van wreedheid naar tederheid en weer terug.

  • Een jaar uit het leven van Gesine Cresspahl - Jahrestage

    Een jaar uit het leven van Gesine Cresspahl - Jahrestage van de Duitse schrijver Uwe Johnson beslaat het leven van hoofdpersoon Gesine Cresspahl in de periode van augustus 1967 tot en met augustus 1968. Zij is de 34-jarige ongehuwde moeder van 10-jarige en vroegwijze dochter Marie. Geboren in Duitsland, woont en werkt Gesine in Manhattan.

  • Ouderdom als bevrijding

    Vijf verhalen vol weemoed over het verstrijken van de tijd staan er in Gekromde tijd in Krems van de Italiaanse schrijver Claudio Magris. In elk verhaal is een oudere man aan het woord, terugblikkend op zijn leven.

  • De lege hemel

    Eenzaamheid is meer dan louter droefheid van geest. Daarom is het strikt medisch-wetenschappelijke domein ontoereikend, en dus gaat filosoof Marjan Slob in haar lucide en lichtvoetig geschreven boek De lege hemel – Over eenzaamheid te rade bij andere denkers, films en literatuur.

  • Duizend ogen

    Het ware privacygevaar gaat gehuld in pluche. Knuffels zijn het, kentuki’s heten ze: panda’s, konijnen, draken en kraaien. Elke kentuki is voorzien van een camera, van afstand via software aangestuurd door een anoniem persoon in een onbekend land.

  • De zwarte klok

    Een vermist kind, onverklaarbare ongevallen, een zelfmoordpoging: het broeit in het fictieve stadje Furth am See in Oostenrijk. Wat zich afspeelt in de halfdonkere onderlagen van het dagelijks leven, vertelt Paulus Hochgatterer in De zwarte klok.

  • Baron Wenckheim keert terug

    De derde in het Nederlands vertaalde roman van de Hongaar László Krasznahorkai (1954) Baron Wenckheim keert terug draait vooral om de ‘baron’ uit de titel, een non-valeur uit een rijk geslacht die vanwege grote gokschulden Argentinië is ontvlucht en terugkeert naar zijn vertrouwde vaderland.

  • Jaag je ploeg over de botten van de doden

    ‘Een oude manier om een nachtmerrie te verjagen is hem hardop in het gat van de wc te vertellen en dan door te trekken’, aldus de zonderlinge zestiger Janina Duszjenko in Jaag je ploeg over de botten van de dode van Olga Tokarczuk.

  • De naam van de wereld

    Vijftiger Michael Reed doceert aan een universiteit waaraan een revalidatiekliniek is verbonden waar de mensen ‘strompelden of schuifelden, open overschoenen en pyjama’s droegen onder de overjassen en eenvoudige bewegingen oefenden met gerevalideerde hoofden’. Hij doet wat kleine werkgroepen en voert, naar eigen zeggen, niets uit.

  • Afscheid - Gedicht uit de tijd van het virus

    Deze jaloersmakend fraaie uitgave bevat intieme en vormvaste gedichten, bestaande uit drie strofen van vier regels met als afsluiting een coda, een staartje. Hoewel de auteur grote vragen niet schuwt: ‘Hoeveel levens gaan er in een leven?’, zijn de antwoorden melancholische mijmeringen, met minieme variaties, maar niet minder trefzeker.

  • Hoe Matt een dode vis werd

    Aan de basis van de schepping ligt een metamorfose. God schiep immers ooit een mens uit een rib. Gedaanteverwisseling is het leidende thema in de verhalenbundel van Jeroen van Kan. Het eerste verhaal zet de toon. Een man met buitensporig groeiend kraakbeen meldt zich bij een tandarts. Is bij deze ongewilde botgroei sprake van de ziekte van Van Buchem of speelt er iets anders?

  • De Wonderdokter

    In het gemeentearchief van Goes liggen de memoires van Albert Willem van Renterghem (1845-1939). Hij liet tien exemplaren drukken, in twee delen.

  • Op aarde schitteren we even

    De roman Op aarde schitteren we even is de brief van een man van Vietnamese afkomst aan zijn analfabete moeder, gebaseerd op autobiografische ervaringen van auteur Ocean Vuong. De man – die de bijnaam ‘Hondje’ draagt – kwam, als kind van een Amerikaanse soldaat, in zijn tweede levensjaar naar de VS. Zijn moeder Rose en grootmoeder Lan, beiden geknakt door het oorlogsgeweld, voedden hem op in armoede in een vervallen industriestadje in Connecticut.

  • Ons leven in de bossen

    Viviane leeft in de bossen, gevlucht voor een allesoverheersende totalitaire maatschappij. In dit niet nader geduide toekomstbeeld dragen mensen verplicht een chip, vormen robots het productiehart van de gemeenschap en zijn zelfs honden genetisch gemodificeerd. Paradijselijk is die toekomst allerminst.

  • Moderne metamorfosen

    Iedere arts herkent metamorfosen in het dagelijkse werk – van gezond naar ziek lichaam of geest, en vice versa. De Schotse huisarts Gavin Francis citeert de Romeinse dichter Ovidius: ‘Niets blijft wat zij geweest is, niets bewaart dezelfde vorm.’

  • Ongemak

    Twee jaar na haar bestseller De huid is er een nieuw boek van de Duitse dermatoloog Yael Adler: Ongemak. Daarmee betreedt ze de in schemer gehulde arena van de menselijke schaamte.

  • De biografie als medicijn

    In het eigen levensverhaal brengt de mens inzicht, richting en betekenis aan, in een geheel eigen mengsel aan feiten en interpretaties die in de loop der jaren bovendien wijzigen. Het levensverhaal is een wezenlijk onderdeel van ieders context. De heiligverklaring van context kreeg gestalte in het advies Zonder context geen bewijs van de Raad voor de Volksgezondheid en Samenleving uit 2017.

  • De ontembare

    De Mexicaan Guillermo Arriaga verwierf als scenarioschrijver grote faam met de beroemde films Amores Perros, 21 Grams en Babel. In de vuistdikke roman De ontembare verweeft hij twee verhalen: een man jaagt in het noorden van Canada op die ene wolf waar zijn vader hem al voor waarschuwde: ‘Hij zal een obsessie voor je worden. Hij zal je leven beheersen. Die wolf zal jouw god zijn.’

  • Normale mensen

    De 27-jarige Ierse Sally Rooney heet het nieuwe literaire wonderkind te zijn. Net als in haar debuutroman Gesprekken met vrienden etaleert ze in Normale mensen een verbluffend psychologisch inzicht. Daarbij leunt ze vooral op lange dialogen, afgewisseld met een sobere schrijfstijl, vrijwel zonder beeldspraak. Zo leert de lezer de adolescenten Marianne Sheridan en Connell Waldron ten diepste kennen.

  • De ongeneeslijke romanticus

    Liefdesverdriet is wellicht volksziekte nummer één. Waar ligt de grens tussen normaal en abnormaal als het gaat om emoties als liefdesverdriet en jaloezie?

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.