Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
Nieuws
Blog

De vrouw van de cardioloog

34 reacties

Ruime tijd geleden stond ik in een niet nader te noemen ziekenhuis als coassistent op de Spoedeisende Hulp. Bij de term ‘corona’ dacht men destijds nog aan een zomers biertje, maar ook toen al was het razend druk op de SEH. De wachtkamer zat doorgaans propvol, en patiënten met minder dringende problemen moesten niet zelden een uur of vier wachten tot ze geholpen werden.

Aan het einde van zo’n drukke middag riep de SEH-coördinator (een gespecialiseerd verpleegkundige) het team van basisartsen en verpleegkundigen bij elkaar voor een mededeling. ‘Er komt hier zo meteen een mevrouw H., ingestuurd met buikpijn, en dat is de vrouw van de cardioloog. Dus ik wil dat die straks als eerste gezien wordt. Ik weet dat het eigenlijk niet kan, maar ik heb geen zin in gezeur, dus we doen het tóch’, zei hij op een toon alsof hij een dappere verzetsdaad aankondigde. Om me heen zag ik enkele verpleegkundigen begrijpend knikken. ‘Gaat iedereen akkoord?’ Ik wist niet wat ik moest doen. Ik stond net een week als onervaren coassistent op de spoed, niemand van het (grote) team had iets aan te merken op deze beslissing, en de SEH-coördinator had zichzelf al ingedekt door te zeggen dat hij wel wist dat het eigenlijk niet kon. Dus ik zei niks.

Laat ik vooropstellen dat ik niet denk dat er een gevaarlijke situatie is ontstaan door deze voortrekkerij. Spoedeisende Hulpen in Nederland werken met een triagesysteem, wat inhoudt dat patiënten zorgvuldig worden beoordeeld op de urgentie van hun klachten. Treat first what kills first – de zieksten worden als eerste geholpen. Dit triagesysteem werd ook gehandhaafd bij de vrouw van de cardioloog: als er een ambulance met gillende sirenes was binnengereden, dan waren we natuurlijk eerst naar die patiënt gegaan. Maar binnen haar urgentieklasse werd mevrouw H. wel degelijk naar het begin van de wachtlijst verplaatst. Ik vind dat schandalig en zeer kwalijk tegenover de andere patiënten in de wachtkamer, die al uren pijn zaten te lijden met een gebroken arm of een niersteen.

Ik zou geen blog schrijven over deze situatie als ik zou denken dat het een geïsoleerd incident was. Ik ben weleens individueel wangedrag tegengekomen tijdens mijn coschappen – onbewust, maar daardoor niet minder schadelijk. Dat heb ik destijds intern aangekaart, waarop een verrassend open gesprek volgde. Het gevolg was dat de betreffende arts zich bewust werd van zijn gedrag en ik niet meer rondliep met een schuldgevoel omdat ik mijn mond had gehouden. In dit geval vermoed ik echter een bredere tendens. Ten eerste omdat het gehele team klakkeloos akkoord ging met de beslissing om mevrouw H. voorrang te geven, en ten tweede omdat ik wel vaker subtielere vormen van positieve discriminatie jegens artsen heb meegemaakt. Een arts die op het spreekuur komt, wordt bijvoorbeeld vaak niet eerst gezien door de coassistent, maar direct door de arts-assistent of specialist. Of een behandelend arts pleegt net dat extra belletje met een academische expert voor zijn patiënt als die tevens een vooraanstaand specialist is. Het gebeurt lang niet bij elke behandelaar en bij elke arts-patiënt, maar wel zo vaak dat het mij is opgevallen als patroon.

Behandel alle patiënten als gelijken. Daarover zegt de artseneed niets, maar artikel 1 van de Grondwet wel. ‘Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, is niet toegestaan.’ Dus ook niet op grond van het beroep van je echtgenoot. Dan rest de vraag waarom dit gebeurd is. Kwam het voort uit angst? Was de betreffende cardioloog een bullebak van wie het team verwachtte dat hij in woede zou ontsteken als zijn vrouw geen voorkeursbehandeling zou krijgen? Of verwachtte de SEH-coördinator dat mevrouw H. bij een lange wachttijd een slechte review online ging zetten over het ziekenhuis waar haar eigen man werkte? Ik vermoed dat de echte reden nog triester is: de medische wereld is zo gewend aan het opkijken naar artsen, dat de reflexmatige voorkeursbehandeling die we ze geven schouderophalend geaccepteerd wordt.

Lees meer van Linda

  • Linda

    Linda is zesdejaars geneeskundestudent, afgestudeerd neurowetenschapper en satirisch tekenaar.  

Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • Jurriën Wind, huisarts, Wijk en Aalburg 08-05-2021 13:20

    "Ben het helemaal eens met het laatste commentaar van Mitchell Windsma: de bal wordt herhaaldelijk in MC-blogs niet gespeeld, maar wel de man of vrouw die inbrengt. Waarom is dat?
    Opmerkelijk in dit verhaal vind ik dat nog niemand is ingegaan op de opmerking 'ik heb geen zin in gezeur' (door SEH-coördinator), want daar zit m.i. de crux van dit hele stuk. Mijn vermoeden zegt dan: die SEH-coördinator heeft angst? Angst voor wie of voor wat is dan de vraag....!?"

  • Mitchell Windsma, Arts en docent, Groningen 08-05-2021 00:16

    "@Colon
    In het kader van openheid, nu mijn volledige naam. Dat maakt de zoektocht wat makkelijker en zo ben ik goed te vinden via Google.

    Enfin, mijn vorige reactie was weinig genuanceerd. Meer het equivalent van met een gestrekt been de blogsfeer invliegen. Dat had ik fraaier kunnen doen.

    Punt blijft, de verzameling Reacties onder deze blog leest voor mij niet als een open discussie. Daarvoor wordt er teveel op de vrouw, de schrijfster, gespeeld. Ik kan me daar ongelooflijk over opwinden. Er wordt niets anders mee bereikt dan een drempel opwerpen voor de schrijfster opnieuw haar visie te delen. En dat is een gemis. Ik zie dit vaker gebeuren onder blogs op Medisch Contact. Waar komt die behoefte vandaan? Oneens zijn is prima, maar waarom wordt zo vaak de auteur gediskwalificeerd op basis van leeftijd/ervaring/wat dan ook (dus bijvoorbeeld naïef noemen). "

  • A. Colon, Neuroloog, Budel-Dorplein 07-05-2021 21:30

    "@ Mitchell: Heerlijk als er een open debat is. Linda start iets op en dat is goed. Roomscher dan de paus is vervolgens met wat argumenten omkleed. En open voor discussie. Die ik met interesse volg. Is uw reactie hierop (een persoonlijke aanval en verwijten) " het beste wat je kunt inbrengen"? Zoekend via google op Mitchell en Groningen kom ik geen artsen tegen. Noch medisch geschoolde docenten. Kunt u, om uw verwijt aan Tom niet een pot-verwijt-de-ketel argument te laten worden, iets meer helderheid geven over wie u bent?"

  • Ton, AIOS Ouderengeneeskunde 07-05-2021 17:38

    "Ik reageer niet vaak maar ik voel de drang nu toch zodanig dat ik het maar eens doe.

    Ten eerste: kunnen we het er over eens zijn dat de wereld grijs is en niet zwart-wit?
    Ik vind het geen probleem om een “collega” voor te trekken, of om dat te zien gebeuren. Als het maar niet leidt tot slechtere zorg voor anderen, ook in bredere zin. Ik vind dit echter een voorbeeld waar je inderdaad terecht een cultuur aan kunt spreken met als doel het te verbeteren. Het is toch niet netjes als een andere dame met buikpijn, die er wellicht al 2 uur zit, nu nog een uur moet wachten!? Dat lijkt me van de zotte.
    Daarentegen kan ik het principe wel begrijpen. Immers verft een schilder ook zijn eigen huis gratis en maakt een automonteur minder kosten aan zijn eigen wagen. Als professional mag je toch wel profiteren van je eigen expertise. Dat geldt dan ook voor het milieu dat in je voordeel zou kunnen werken. Geen probleem lijkt me, als het maar moreel zuiver blijft.
    Ik heb eens genoten van mijn wittejas privilege om snel tussendoor mijn röntgendiagnostiek uit te laten voeren ipv langer wachten. Daarbij had ik ook direct zicht op de uitslag in de meest gedetailleerde vorm ipv een korte samenvatting vd arts.
    Kortom: De wereld is grijs, maar houdt het moreel netjes.

    Het volgende punt is voor Linda.
    Blijf lekker jezelf. Doe wat goed voelt en verander niet door de massa aan reacties die je berichten te overdrijven of niet. Blijf je collega’s en de zorg scherp houden met deze observaties en houdt het vast.
    Ik vindt het een verdrietige tendens dat deze eigenschap (de scherpzinnige kritische blik) vaak lijkt af te zwakken met leeftijd en ervaring. De oudere collega zou eens vaker naar jonge klaren moeten luisteren. Soms kunnen zij meer leren van de jongere generatie dan andersom. "

  • Jurriën Wind, huisarts, Wijk en Aalburg 07-05-2021 08:05

    "Helemaal eens met commentaar van Evelien Terstappen!"

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.