Alles voor jou als geneeskundestudent

Inloggen
Blogs
Blog

Ze zijn allemaal gek!

Plaats een reactie

‘Wat wil je worden?’, vraagt de chirurg. Het is de favoriete ik-toon-interesse-vraag van elke arts aan de coassistent. Daarnaast is het een goede vraag om te peilen of er aandacht aan je moet worden besteed of dat je al verloren bent. Ik geef steevast hetzelfde impopulaire antwoord. ‘Psychiater’, zeg ik.

Frank Muller - HH
Frank Muller - HH

Je zult zien dat chirurgie en psychiatrie veel op elkaar lijken’, zegt de chirurg terwijl hij met zijn armen tot in het sop staat. ‘Ik vond psychiatrie heel interessant. Maar nadat ik voor de derde keer Napoleon had ontmoet, was ik er wel klaar mee. Ik vind het daarnaast erg moeilijk. Ik behandel een ziekte bij patiënten. Het gesprek is hetzelfde. Bij psychiatrie is de patiënt zèlf ziek.’

Wie psychiater wil worden, stuit soms op wat weerstand van collega’s. ‘Ik haat psychiatrie’, zegt mijn mentor, ‘en jouw persoonlijke ontwikkelingsplan druipt van de psychiatrie.’ ‘Dan gaan we vast dikke vrienden worden’, zeg ik. ‘Weet je wel zeker dat je psychiater wil worden?’, zegt mijn werkplekplaatsbegeleider interne geneeskunde, ‘je mag ook bij ons semiarts worden hoor.’ Mijn mentor kijkt hoopvol: ‘dat zegt ze niet zomaar’. ‘Zonde dat je psychiater wil worden’, zeggen de arts-assistenten. ‘Alhoewel, het is ook handig om een psychiater te hebben met kennis van interne geneeskunde.’

‘Die psychiaters zijn allemaal zo duf’, zegt mijn studiegenoot. ‘En ze zijn allemaal zelf gek’, vult een ander hulpvol aan. ‘Word alsjeblieft niet zo!’, zegt de studiegenoot. ‘Vind je me gek?’, vraag ik. ‘Nee, dus wat ga je bij de psychiatrie doen?’

‘Het is allemaal wel echt heel interessant eigenlijk die psychiatrie’, zegt een vriend. ‘Wat houdt je tegen?’ vraag ik. ‘Ik zou mijn witte jas missen. En mijn stethoscoop’. Op de gesloten afdeling gebruikte ik mijn stethoscoop dagelijks, ook dat is psychiatrie.

‘Maar die mensen kun je niet genezen! Ze worden nooit helemaal beter! En dan denk je dat je ze hebt geholpen en dan komen ze weer!’, zegt de kinderarts. ‘Dan probeer je het nog eens’, zeg ik. ‘En als dat niet werkt?’ ‘Dan probeer je wat anders.’ ‘En dan?’ ‘Nog eens.’

‘Ik snap niet waarom psychiaters dokters zijn’, zegt de bijna afgestudeerde arts/huisgenoot, ‘en waarom we een coschap psychiatrie nodig hebben. Het is zo makkelijk, dat kan toch iedereen?’

‘Ik ga niet promoveren’, zeg ik. ‘Tja, mensen die wat ambitieuzer zijn en iets anders willen worden dan psycholoog, moeten wel’, zegt een vriendin. ‘Psychiater’, corrigeer ik, ‘en dat kies ik niet omdat het makkelijker is om binnen te komen.’

‘Word toch dermatoloog!’, zegt de psychiater, ‘dat is een veel fijner vak!’

Je zou bijna gek worden van alle vooroordelen die je over je heen krijgt. Over twee maanden begint mijn opleiding tot psychiater. Ik heb er zin in.

meer van Mette

psychiatrie
  • Mette

    Mette (24) is arts-assistent psychiatrie. In haar blogs geeft ze een inkijk in haar leven als startende arts, binnen en buiten de muren van het ziekenhuis.  

Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • Er zijn nog geen reacties
 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.