Alles voor jou als geneeskundestudent

Inloggen
naar overzicht
Blog

Roze is overdragen, geel is bijzaak

Plaats een reactie
getty images
getty images

Start met een grote hap lucht, want de tijd begint te lopen vanaf Ik heb een x-jarige man/vrouw gezien... Prop alle informatie in enkele zinnen, maar maak het ook weer niet te summier, dat wekt het onterechte idee dat je niet alles hebt uitgevraagd en uitgepluisd. Onthoud dat de witte jassen hier niet zitten voor een opdreunverhaal, maar voor de kern en stiekem ook voor het detail. Maar welk detail, dat hangt af van het type witte jas tegenover je. De wijdlopigheid van de beschouwers versus de kordate snijders. Geef vooral geen blijk van aarzeling in je waterval aan woorden, want een simpele ‘eh’ tussendoor kan al funest zijn. Dat opent namelijk de deur voor de baas om in te haken, zodanig dat je de rode draad van je eigen verhaal compleet kwijtraakt. O wee als dat gebeurt, want dan ben je toch echt medisch uitgespeeld.

In de ochtend wil iedereen op tijd starten met de poli of visite en in de avond wil iedereen nog even de losse eindjes van de dag aan elkaar knopen om op tijd naar huis te kunnen. Doeltreffend overdragen is dan nog best een uitdaging. Hoe krijg je die informatie gevat in enkele zinnen zonder het publiek te belasten met te weinig of te veel informatie?

‘Zal ik mevrouw X en meneer Y zelf overdragen?’ Ik zit in de tweede week van mijn coschap beschouwend (het allereerste coschap) en loop mijn tweede dag stage op de afdeling Cardiologie. ‘Eh, ja hoor!’ De arts-assistent is aangenaam verrast en stemt in. Ik had de patiënten de avond tevoren op de CCU gezien, onder begeleiding van een andere arts-assistent, waardoor het voor mijn gevoel niet meer dan logisch was om de patiënten zelf over te dragen.

Daar zat ik dan als beginnende coassistent met mijn twee overdrachtspapiertjes voor mijn neus, zonder door te hebben dat ik mezelf zo dadelijk voor de medische leeuwen zou werpen. Mijn markeerstift als verdedigingsmateriaal in mijn rechterhand vastgeklampt. ‘Roze is overdragen. Geel is bijzaak’, had ik in een hoekje gekrabbeld. Toen de laatste cardioloog ook zijn plekje in de zaal had gevonden, was het onhoorbare startsein gegeven voor mijn allereerste ochtendoverdracht. ‘Gisteren heb ik twee patiënten op de CCU gezien…’ De cardiologen draaien zich abrupt om, zoekend naar het gezicht van de nieuwe, piepende stem. Nog voordat er vragen gesteld kunnen worden knal ik mijn verhaal eruit. Even overdragen, dacht ik, dat had ik dus even onderschat. Na afloop voel ik mijn wangen gloeien en maak ik mezelf klaar om weg te rennen van de leeuwen.

Maar… gek genoeg ging het verbazingwekkend goed. Terugkijkend op al mijn overdrachtsmomenten was dit eigenlijk wel een van de betere. Na afloop reflecterend, bedacht ik me dat ik op dat moment niet nadacht over alle smaken van het overdragen, waardoor ik op gevoel treffend kon overdragen. Misschien is dat de kunst achter het overdragen: durven en op gevoel!

meer van Siham

  • Siham

    Siham (22) is een vijfdejaarsgeneeskundestudent die met een glimlach, een pen en een stethoscoop de laatste fase van haar studie doorloopt.  

Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen

Reacties

  • Er zijn nog geen reacties
 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.