Alles voor jou als geneeskundestudent

Inloggen
Blogs
Blog

Ondraaglijk lijden

1 reactie

Vermoeid loop ik het avondzonnetje tegemoet. Deze intensieve dagen eisen hun tol.

Twee weken geleden werd je bij ons opgenomen. Hoewel je ruim twee keer zo oud bent als ik, verbood je me te vousvoyeren. Je krachtige persoonlijkheid was direct merkbaar. Je liep al te lang rond met hevige buikpijn en je verloor gewicht. Nu kom je hier met uitgezaaide borstkanker – iets wat je al twee keer had verslagen. We spraken over behandelmogelijkheden, maar de uitzaaiingen op je buikvlies bleken na een aantal dagen niet alleen pijn, maar ook een darmafsluiting te veroorzaken. ‘Dan wil ik naar een hospice.’ In één zin maakte je mij en je dochter duidelijk dat je wist dat je zou overlijden. Je wilde naar buiten, je honden zien en een sigaretje roken. Op deze afdeling kon ik dat niet goed voor je realiseren.

In de paar dagen waarin we nog wel over een actieve behandeling spraken, heb ik je gezegd: stoppen is áltijd een optie. Dat je het zo letterlijk zou opnemen, werd me duidelijk op donderdagmiddag. Om 14.00 – vijf dagen na de aanvraag voor het hospice – riep je de hele familie bij elkaar. De maat was vol. Je wilde niet meer leven. We hebben lang met elkaar gepraat. Het begrip euthanasie was je onvoldoende bekend. Nu overlijden, middels euthanasie, was geen optie. ‘En palliatieve sedatie dan?’ Ik draaide mijn hoofd naar links. Je dochter stelde me een ingewikkelde vraag. Ik stamelde. Ik zei in alle eerlijkheid dat ik daar het antwoord niet goed op wist. Ik zocht naar de definitie van palliatieve sedatie en besloot een uur later samen met de oncoloog dat je klachten en de onaanvaardbaarheid ervan voldoende zijn om je binnen de juiste kaders van de geneeskunde in slaap te brengen. Ik rilde. Een uur geleden stond je nog naast je bed.

De verpleegkundige en ik gunden je de tijd om afscheid te nemen. Toen we terugkwamen was je al in een diepe slaap, nog voordat we je medicatie hadden gegeven. Je gezicht zag er zo ontspannen uit. Ook het prikken van het infuus ging aan je voorbij. Je had het leven al losgelaten.

Je overleed de volgende morgen.

palliatieve zorg
  • Anouk van Houten

    Anouk van Houten werkt als arts-assistent op de afdeling Interne Geneeskunde, Oncologie, Longgeneeskunde en Spoedeisende Hulp.  

Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • D. Ch. Zuiderweg, arts, Schiedam 21-07-2018 13:08

    "ondraaglijk lijden?
    inderdaad wie zijn wij om dat naar de letter van de wet te moeten bepalen?
    mooi verhaal.
    wandel ze !

    "

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.