Alles voor jou als geneeskundestudent

Inloggen
naar overzicht
Blog

Geneeskundehypochondrie

Plaats een reactie

Onlangs zag ik een patiënte op de poli met een mogelijke vitamine-B12-deficiëntie. Tijdens het inlezen over de hierbij voorkomende klachten, voelde ik een beetje ziekteangst opkomen. Tintelingen in de vingers, verlies van eetlust, ataxie en een verband met een vegetarisch eetpatroon: het klonk allemaal erg herkenbaar voor me. Ik stond op het punt om de huisarts te bellen, maar ineens dacht ik terug aan mijn eerste studiejaar.

We begonnen met onderwijs over diabetes mellitus en meteen herkende ik een groot deel van de klachten: veel drinken, veel plassen, waziger zien, extreme honger. Ik ben toen naar de huisarts gegaan om mijn glucose te laten testen, die uiteraard prima binnen de normaalwaarden viel. Ook dacht ik terug aan mijn tweede studiejaar, toen ik met mijn stethoscoop ter vermaak mijn eigen harttonen aan het beluisteren was. Mijn hartslag klonk onregelmatig. Een korte zoektocht op het farmacotherapeutisch kompas leerde me dat dit een bijwerking zou kunnen zijn van de medicatie die ik gebruikte. Dus weer ben ik langs de huisarts gegaan, om te horen dat het gewoon wat fysiologische, ademhalingsgerelateerde schommelingen waren. Dit deed me ook denken aan afgelopen zomer. Ik liep toen een juniorcoschap in Oeganda. Het was hier heel goedkoop en laagdrempelig om allerlei onderzoeken te laten doen. Ik had destijds het idee dat ik soms wat klachten herkende van hypothyreoïdie. Dit in combinatie met de kennis dat ik nauwelijks brood at en dus een kans had op jodiumtekort, motiveerde me om toch maar even mijn TSH te laten controleren. De uitslag was wederom prachtig binnen de normaalwaarden.

Oftewel, ik was de afgelopen jaren al drie keer langs een arts gegaan vanwege mijn geneeskundige kennis, zonder dat daar wat afwijkends uitkwam. Ik begon te twijfelen: was het niet wederom onnodig om mijn vitamine B12 te laten bepalen? Of was het enige ziektebeeld waar ik aan leidde geneeskundehypochondrie? Tja, er was maar één manier om erachter te komen… Ik keek op de klok: nog tien minuten voordat mijn patiënte aan de beurt was. Precies genoeg om even een afspraak te maken bij de huisarts.

lees ook

  • Madelon

    Madelon (22) maakt als beginnende coassistent de meest bijzondere, heftige en prachtige momenten mee binnen de ziekenhuismuren. In haar blogs nemen haar creatieve gedachten hierover soms de vrije loop. Zo combineert ze haar liefde voor het medische vak met haar passie voor schrijven.  

Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen

Reacties

  • Er zijn nog geen reacties
 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.