Alles voor jou als geneeskundestudent

Inloggen
naar overzicht
Blog

Daar zit de traumachirurg

Plaats een reactie

Met een lichte tachycardie loop ik naar de overdrachtsruimte. Het is de eerste dag van mijn coschap chirurgie. Ik strijk mijn witte jas glad, hang mijn personeelspas recht en bekijk tevreden mijn versgepoetste schoenen. Er is nog niemand in de ruimte aanwezig. Nadat ik mijn onmisbare kopje koffie uit de automaat heb gehaald, wil ik gaan zitten in de stoel bij de deur.

getty images
getty images

‘Nee, niet daar’, sist een medeco en nog voordat mijn zitvlak de stoel raakt, trekt ze me weer omhoog. Ik kijk haar verbouwereerd aan. ‘Daar zit de traumachirurg.’

Plots gaat er een lampje bij me branden. Gisteravond heb ik de handleiding van het chirurgiecoschap doorgelezen, waarin ik een ietwat onthutsende zin aantrof. ‘Coassistenten en semiartsen zitten op de rij tegen de muur meteen rechts van de deur of op het rijtje naast de koffieautomaat (maar laat daar altijd één stoel vrij voor de traumachirurg!).’ Blijkbaar is dit een van de wetten van de chirurgie die door iedere co opgevolgd dient te worden.

Wat er precies zal gebeuren als ik betrapt zou worden door de beste man in zijn toegeëigende meubelstuk wordt niet gespecificeerd, maar de angst in de ogen van mijn medeco zegt genoeg om mijn verbeelding op hol te laten slaan. De traumachirurg zal me aan mijn witte jas meeslepen naar de dichtstbijzijnde ok waar hij mijn billen zal amputeren zodat ik alle toekomstige overdrachten staand zal moeten doorbrengen. Of hij zal me de rest van het coschap enkel perianale abcessen toebedelen. Of hij zal zorgen dat de jassenautomaat altijd een jas uitgeeft die twee maten te klein is. De rampscenario’s vliegen door mijn hoofd.

Ik ga snel op een andere stoel zitten en kijk mijn medeco dankbaar aan. Daar heeft ze me toch mooi van een bilaterale bilamputatie gered. De traumachirurg treedt binnen en strijkt neer op zijn troon. De overdracht kan beginnen.

PS Een paar weken later ben ik per ongeluk op de stoel gaan zitten. De traumachirurg kwam vijf minuten later binnen, streek neer in de stoel naast me en gaf me een knipoog. Misschien had ik mijn gedachten toch te veel de vrije loop gelaten en valt hij eigenlijk best mee. De bilaterale bilamputatie is mij in elk geval bespaard gebleven.

print dit artikel
coschappen
  • Jet

    Jet zit in het tweede jaar van haar coschappen. Zij probeert zoveel mogelijk de humor in te zien van de bijzondere wereld die Het Ziekenhuis heet.  

Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen

Reacties

  • Er zijn nog geen reacties
 
Akkoord Cookievoorkeuren aanpassen

Medisch Contact gebruikt cookies en scripts om uw gebruik van onze website geanonimiseerd te analyseren, zodat we functionaliteit en effectiviteit kunnen aanpassen en op uw profiel afgestemde advertenties kunnen tonen. Ook gebruiken we cookies en scripts om integratie met social media (Twitter, Facebook, LinkedIn, etc.) mogelijk te maken. Meer informatie vindt u in onze cookieverklaring en in onze Privacyverklaring