Inloggen
Blogs & columns
Hester Roos
2 minuten leestijd
Blog

Maagdenvlies - Hester Roos

5 reacties
© Thinkstock
© Thinkstock

Het moment was eindelijk daar. Driehonderd mensen waren er, het eten was overvloedig geweest en er werd gedanst. De laatste ‘gast’ was het spannendst en tevens het meest gevreesd: de huwelijksnacht. Nu zit ze tegenover me, want er is een groot probleem. Ze heeft niet gebloed. Ja, na afloop op het toilet, een paar kleine drupjes op het wc-papier. Maar ze bloedde niet écht. Niet op de lakens. Niet zodat hij het kon zien. Nu vraagt hij zich af of ze gelogen heeft over haar maagdelijkheid en is ze in paniek. Zíj weet dat niet iedere vrouw bloedt bij de eerste keer, híj denkt daar anders over. Toen ze een jaar eerder bij een collega-huisarts kwam met het verzoek voor een maagdelijkheidsverklaring, werd ze gynaecologisch onderzocht en heeft ze daarna de verklaring meegekregen. Of ik het onderzoek misschien kan herhalen, het verschil kan vaststellen en dat voor haar nieuwe echtgenoot op papier mee kan geven.

Een maagdelijkheidsverklaring, hoe verstrek je die eigenlijk? In het dossier geen verslag van het lichamelijk onderzoek, alleen de notitie dat de verklaring gevraagd en gegeven is. In de correspondentie een brief die uiteenzet dat er bij het lichamelijk onderzoek geen aanwijzingen zijn gevonden dat de maagdelijkheid doorbroken is. Nu ben ik aan zet.

Ik voel een enorme weerstand om mee te werken aan het in stand houden van dit soort misvattingen. Zeker nu de vrouw alleen met haar zus in mijn spreekkamer zit, weiger ik om voor de vorm haar genitaliën te bestuderen om op grond van een nietszeggend ribbeltje weefsel de onmogelijke constatering te doen dat dit meisje seks heeft gehad. Dat heeft ze me nota bene zelf al verteld. Als ik op grond van elk geslachtsorgaan dat in mijn spreekkamer de revue passeert de seksuele historie van iemand zou kunnen vaststellen, zou er ongetwijfeld een boeiende wereld voor me open gaan. Maar dat kan ik niet.

Mijn andere zorg is echter minstens zo groot: ik wil niet het risico lopen deze jonge vrouw in gevaar te brengen.

Hoe bescherm je iemand tegen een potentieel gevaarlijke culturele overtuiging zonder je eigen waarden als arts teniet te doen? We zoeken samen een tussenoplossing. Ik leg uit dat heel veel vrouwen niet bloeden bij hun ontmaagding en samen bekijken we een website die deze informatie ondersteunt. Op grond hiervan formuleer ik een brief waarbij ik me goed voel en zij zich veilig voelt. Een brief zonder medische onjuistheden. Hooguit een tikkeltje onvolledig.

Een pragmatische en beperkte oplossing voor een veel te groot probleem. De keuze om als maagd het huwelijk in te gaan blijft te allen tijde persoonlijk. Culturele verschillen in seksualiteit zijn prima, zolang er sprake is van keuzevrijheid. Maar ik vind het onvoorstelbaar pijnlijk dat er anno 2013 in het ‘progressieve Nederland’ waar we zo trots op zijn, nog steeds meisjes zijn wiens normale ontmaagdingsonzekerheden overschaduwd worden door de angst voor consequenties wanneer ze niet zullen bloeden.

Hester Roos is in opleiding tot huisarts.

De website die Hester Roos met deze vrouw bekeek was mytheontkracht.nl.

/columns

Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • Er zijn nog geen reacties
 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.