Inloggen
Blogs & columns
Column

Kalium

Plaats een reactie

Bij neonaten die vanwege een ernstige hyperbilirubinemie een wisseltransfusie ondergaan, is het gewoonte om na de transfusie niet alleen het Hb en het bilirubinegehalte te bepalen, maar ook om te zien of de hemolyse geen hyperkaliëmie heeft veroorzaakt.

Onlangs hadden we bij de grote visite een discussie over een pasgeborene die geen hyper-, maar een lichte hypokaliëmie had (van 3,2 mmol/l).

Sommige kinderartsen vonden dat we dit moesten vervolgen. Anderen waren van mening dat dit een toevalsbevinding was die we konden negeren. Een coassistent vroeg zich echter af waarom we dit niet gingen uitzoeken – er moest toch een reden zijn voor de hypokaliëmie? Het kon toch een Bartter of een Gitelman zijn? ‘Bij de interne zouden ze dit nooit laten liggen.’

De neiging om alles te willen uitzoeken, kan medico-legale redenen hebben. Voor je het weet heb je een klacht aan je broek of sta je voor het hekje. Toch denk ik dat dit gedrag vooral voortkomt uit de oprechte goede bedoeling om zeer zorgvuldig te werk te gaan. Het opvallende vind ik dan alleen dat ‘zorgvuldigheid’ gelijkgesteld wordt aan ‘volledigheid’. Je kunt ook zorgvuldig voor- en nadelen van verder onderzoek afwegen. Wat ga je met de uitslagen doen? Hoe groot is de kans dat je een relevante ziekte opspoort waar je ook echt iets mee doet? En hoe ga je om met alle nieuwe incidentalomen die verder onderzoek gaat opleveren? Zeker in mijn vak, waar de a-priorikans op (co)morbiditeit relatief klein is, levert breed of screenend onderzoek vooral foutpositieven op. Eerder verwarring dus dan duidelijkheid.

De baby in kwestie is zonder verder onderzoek goed opgeknapt en naar huis ontslagen. Bartter of Gitelman? De tijd zal het leren, de a-priorikans is buitengewoon klein. Wij blijven onze coassistenten en aiossen leren dat het doen van aanvullend onderzoek een medische interventie is, met voordelen, zeker, maar ook met bijwerkingen.

Veldwerk
  • Paul Brand

    Kinderarts Paul Brand is hoofd medisch opleidingsbeleid van de Isala Academie, programmaleider Professioneel functioneren medische staf Isala en hoogleraar klinisch onderwijs UMCG.  

Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • Er zijn nog geen reacties
 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.