Inloggen
Blogs & columns
Veldwerk

De separeer

5 reacties

De dichtste deur in de psychiatrie is die van de separeer. Separeren is een noodoplossing, als alle andere opties niet hebben gewerkt om de veiligheid te bewaren. De separeer is een kale kamer. Er zijn twee soorten separeers. In de ene staat alleen een blokmatras, in de andere een bed met houten gaten. Als de patiënt met je praat, zit hij met de benen door de gaten. Als hij je zou willen aanvallen, is er meer tijd om de deur weer te sluiten. Er is een krijtbord en er liggen krijtjes om de tijd door te komen.

Als ik visite afleg, is mijn patiënte hardop aan het praten. ‘Ik filosofeer’, zegt ze. De bekers met drinken op de grond worden vervangen. ‘De sombrero heb ik in de hoek gezet’, gaat ze verder. Het valt me inderdaad nu pas op dat de papieren po met wat fantasie best op een hoedje lijkt. De patiëntvriendelijkere versie van de separeer, de ‘Extra Beveiligde Kamer’ beschikt wel over een stalen wc.

Als ik zou wegkijken, zou ik zijn leed vermijden

Een man die alles is kwijtgeraakt moet worden gesepareerd. Het enige wat hij nog bezit, is een ketting, die stevig vastzit om zijn hals. Wegens strangulatie­gevaar moet die worden ingeleverd. Hij wil hem niet afstaan. Ik wil het liefst wegkijken, maar daarmee zou ik zijn leed vermijden. Hoe pijnlijk ook, misschien is het juist goed voor me om te zien wat het met iemand doet als tot separatie wordt overgegaan. Het geschreeuw gaat me door merg en been en ik herinner het me twee jaar later nog. Separeren is afschuwelijk. Allereerst voor de patiënt, maar ook voor de behandelend arts.

Separeren onder dwang: alleen als het echt niet anders kan.

Meer van Mette Konings
psychiatrie Veldwerk
Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • Linda Jolink

    geneeskundestudent

    24-05-2021 20:48

    @Siep: ik heb mijn coschap psychiatrie al gedaan en het eerste punt dat u noemt, was precies mijn commentaar op het artikel 'Opgenomen, maar waarom eigenlijk?' In die reactie uitte ik tevens mijn medeleven met de betreffende niet-praktiserende huisar...ts uit de buurt van Groningen.

    @Siep: ik heb mijn coschap psychiatrie al gedaan en het eerste punt dat u noemt, was precies mijn commentaar op het artikel 'Opgenomen, maar waarom eigenlijk?' In die reactie uitte ik tevens mijn medeleven met de betreffende niet-praktiserende huisarts uit de buurt van Groningen.

  • J Huzen

    Psychiater

    24-05-2021 19:11

    Siep: wellicht vindt u het prettig te weten dat mensen sinds de inwerkingtreding van de wvggz altijd door een psychiater worden beoordeeld alvorens gedwongen behandeling (juridisch) mogelijk is. De pas afgestuurde arts die u omschrijft handelt niet m...eer op eigen houtje.
    Bij de zorgmachtiging (vroegere RM) is er veel meer speelruimte voor de rechter en mogelijkheid tot maatwerk in hoeveelheid en duur van de dwang. Sinds die nieuwe wet lijken advocaten juist zeer gedreven om hier een voordeeltje voor hun cliënten uit te slaan. Juridisch vaak slim, medisch-psychiatrisch niet zelden onbegrijpelijk...
    Dat u dwang als gemak voor de behandelaar ziet doet mij vermoeden dat u jarenlang geen krant hebt opengeslagen. De tijdsinvestering is enorm en het is veel gemakkelijker een oogje dicht te knijpen en patiënten weer de straat opsturen met gevaar (nadeel) als gevolg. Ook emotioneel is het vaak geen ‘gemak’, zoals Mette treffend beschrijft.
    Dwang is vaak inderdaad vernederend ,maar het niet toepassen in vele gevallen minstens zo erg. De psychiater is overigens niet de enige arts die af en toe vernedert. Een rectaal toucher vaak zonder volmondige en doorleefde informed consent gebeurt ook dagelijks onder het motto ‘sorry MAAR het is nodig’. Vanzelfsprekend is dit niet vergelijkbaar met een dagenlange insluiting, maar ter illustratie dat artsen een mooi vaak hebben maar wel elke dag mensen zien die in ernstige nood verkeren en dingen doen die anderen nooit zouden willen uitvoeren of zelfs aanschouwen.
    Uw reacties klinken dan ook wat binair en weinig oplossingsgericht. Op allerlei vlakken is er druk en innovatie, en dit is ook nodig! Kleine aanpassingen zijn soms al veel patientvriendelijker. En tenslotte kan ook de mening van derden hierin helpen. Zo houdt u ons misschien toch scherp met uw reacties als de eerste ergenis wat is weggeebd. Uw rol als criticaster lijkt eigenlijk wel wat op die van de Aios in de separeer: Its a dirty job but someone has to do it. dank daarvoor!

    Siep: wellicht vindt u het prettig te weten dat mensen sinds de inwerkingtreding van de wvggz altijd door een psychiater worden beoordeeld alvorens gedwongen behandeling (juridisch) mogelijk is. De pas afgestuurde arts die u omschrijft handelt niet meer op eigen houtje.
    Bij de zorgmachtiging (vroegere RM) is er veel meer speelruimte voor de rechter en mogelijkheid tot maatwerk in hoeveelheid en duur van de dwang. Sinds die nieuwe wet lijken advocaten juist zeer gedreven om hier een voordeeltje voor hun cliënten uit te slaan. Juridisch vaak slim, medisch-psychiatrisch niet zelden onbegrijpelijk...
    Dat u dwang als gemak voor de behandelaar ziet doet mij vermoeden dat u jarenlang geen krant hebt opengeslagen. De tijdsinvestering is enorm en het is veel gemakkelijker een oogje dicht te knijpen en patiënten weer de straat opsturen met gevaar (nadeel) als gevolg. Ook emotioneel is het vaak geen ‘gemak’, zoals Mette treffend beschrijft.
    Dwang is vaak inderdaad vernederend ,maar het niet toepassen in vele gevallen minstens zo erg. De psychiater is overigens niet de enige arts die af en toe vernedert. Een rectaal toucher vaak zonder volmondige en doorleefde informed consent gebeurt ook dagelijks onder het motto ‘sorry MAAR het is nodig’. Vanzelfsprekend is dit niet vergelijkbaar met een dagenlange insluiting, maar ter illustratie dat artsen een mooi vaak hebben maar wel elke dag mensen zien die in ernstige nood verkeren en dingen doen die anderen nooit zouden willen uitvoeren of zelfs aanschouwen.
    Uw reacties klinken dan ook wat binair en weinig oplossingsgericht. Op allerlei vlakken is er druk en innovatie, en dit is ook nodig! Kleine aanpassingen zijn soms al veel patientvriendelijker. En tenslotte kan ook de mening van derden hierin helpen. Zo houdt u ons misschien toch scherp met uw reacties als de eerste ergenis wat is weggeebd. Uw rol als criticaster lijkt eigenlijk wel wat op die van de Aios in de separeer: Its a dirty job but someone has to do it. dank daarvoor!

  • Siep de Groot

    Huisarts, niet praktiserend, Eelderwolde

    23-05-2021 12:46


    # Linda, als je straks je coschappen psychiatrie doet, zal je zien hoeveel mensen gedwongen op een afdeling zitten en dat de rechter uitsluitend afgaat op de medische verklaring van de aios. De toegevoegde advocaat komt 10 minuten voor de zitting l...angs en weet niet beter je te verdedigen dan jezelf. Als psychiatrisch patiënt wordt je in zo’n geval nooit voor volwaardig aangezien. Dwangopname is een vernedering. Psychiaters zouden met dwang moeten ophouden en meer toewijding moeten tonen voor de patiënt met complexe psychiatrische problemen. Dwang geneest nooit maar stigmatiseert iemand voor zijn hele leven. En...... raakt hij of zij ook nog de uitkering kwijt en...... krijgt hij vaak een verkeerde diagnose( programma Pointer KRO/ NCRV april 2021 Medisch Contact: “ opgenomen maar waarom” april 2021.


    # Linda, als je straks je coschappen psychiatrie doet, zal je zien hoeveel mensen gedwongen op een afdeling zitten en dat de rechter uitsluitend afgaat op de medische verklaring van de aios. De toegevoegde advocaat komt 10 minuten voor de zitting langs en weet niet beter je te verdedigen dan jezelf. Als psychiatrisch patiënt wordt je in zo’n geval nooit voor volwaardig aangezien. Dwangopname is een vernedering. Psychiaters zouden met dwang moeten ophouden en meer toewijding moeten tonen voor de patiënt met complexe psychiatrische problemen. Dwang geneest nooit maar stigmatiseert iemand voor zijn hele leven. En...... raakt hij of zij ook nog de uitkering kwijt en...... krijgt hij vaak een verkeerde diagnose( programma Pointer KRO/ NCRV april 2021 Medisch Contact: “ opgenomen maar waarom” april 2021.

  • Linda Jolink

    geneeskundestudent

    22-05-2021 22:47

    Mette, ken je de EP 'Antipsychotica' van S10? Zij was zestien toen ze dat album maakte, en het gaat over de jaren daarvoor waarin ze opgenomen was op een psychiatrische jeugdafdeling. In het nummer 'Positief' beschrijft ze op (vond ik) aangrijpende w...ijze hoe ze in een isoleercel werd gestopt en wat voor impact dat op haar had.

    Mette, ken je de EP 'Antipsychotica' van S10? Zij was zestien toen ze dat album maakte, en het gaat over de jaren daarvoor waarin ze opgenomen was op een psychiatrische jeugdafdeling. In het nummer 'Positief' beschrijft ze op (vond ik) aangrijpende wijze hoe ze in een isoleercel werd gestopt en wat voor impact dat op haar had.

  • Siep de Groot

    Huisarts, niet praktiserend, Eelderwolde

    22-05-2021 18:17

    Dwang en separeer( time out) zou verboden dienen te worden. Het druist in tegen het Verdrag van de Rechten van de Mens. Het aantal dwangopnamen is in tien jaar verdubbeld. Voor deze mensen met ernstige psychiatrische stoornissen zou veel aandacht moe...ten zijn. Nederland heeft het hoogste percentage psychiaters van de gehele wereld. Dwang wordt niet zelden toegepast uit gemak. Veel te weinig wordt rekening gehouden met de mening van de vastgezette patient. Geen wonder dat hij schreeuwt omdat hij zich niet serieus genomen voelt. Dwang lost niets op en stigmatiseert. Mocht dwang toch noodzakelijk zijn, dient een ervaren onafhankelijk psychiater hierover te gaan en niet een pas afgestuurde arts, die nog maar kort in opleiding is tot specialist.

    Dwang en separeer( time out) zou verboden dienen te worden. Het druist in tegen het Verdrag van de Rechten van de Mens. Het aantal dwangopnamen is in tien jaar verdubbeld. Voor deze mensen met ernstige psychiatrische stoornissen zou veel aandacht moeten zijn. Nederland heeft het hoogste percentage psychiaters van de gehele wereld. Dwang wordt niet zelden toegepast uit gemak. Veel te weinig wordt rekening gehouden met de mening van de vastgezette patient. Geen wonder dat hij schreeuwt omdat hij zich niet serieus genomen voelt. Dwang lost niets op en stigmatiseert. Mocht dwang toch noodzakelijk zijn, dient een ervaren onafhankelijk psychiater hierover te gaan en niet een pas afgestuurde arts, die nog maar kort in opleiding is tot specialist.

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.