Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
Blogs & columns
Blog

Mijn cv rook enigszins naar bier

19 reacties

Afgelopen vrijdag had ik het voorrecht om door KoffieCo te worden bevraagd over de traumachirurgie. Zoals wel vaker werden na afloop, of in de derde helft, de echt belangrijke zaken besproken en toen stond de microfoon uit. Het ging over de collectieve gekte in geneeskundeland. Over hoe studenten elkaar opjutten dat ze moeten promoveren, musiceren op conservatoriumniveau, sporten op olympisch niveau of een landelijke liefdadigheidsinstelling besturen om in opleiding te komen als medisch specialist.

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen. In de huidige tijd was ik never nooit in opleiding gekomen voor wat dan ook. Ik voetbalde in Kampong 13, allesbehalve de eredivisie, musiceerde op zeer matig amateurniveau en de enige vorm van liefdadigheid die ik kende, was de gevulde enveloppe die ik af en toe van mijn opa kreeg. Bovendien heb ik acht hele jaren over mijn geneeskundestudie gedaan. Mijn cv rook daarom enigszins naar bier en daar halen we als opleiders tegenwoordig onze neus voor op.

In de heelkundestaf van het UMC Utrecht ben ik overigens echt geen uitzondering. In onze staf geen voormalig topsporters, conservatoriummusici of voorzitters van de jongerenvereniging van een landelijke liefdadigheidsinstelling. Wel meerdere stafleden met een langdurige geneeskundestudie. Dus kennelijk vragen we iets van de huidige generatie wat we zelf van zijn lang zal ze leven niet voor elkaar hadden gekregen. Het is op z’n zachtst gezegd opvallend.

Diezelfde avond las ik een artikel in de Volkskrant. Chinese jongeren maken elkaar helemaal gek en dit fenomeen noemen ze involutie. Involutie is en ik citeer: ‘Een wedloop waarbij vooral jongeren steeds slimmer, flexibeler en ambitieuzer moeten zijn, zonder daarvoor te worden beloond. Ze moeten zo hard werken dat ze geen tijd meer hebben om vrienden te maken, een boek te lezen of om te ontdekken wat ze graag doen.’

Involutie dus. Dat is precies wat er aan de gang is in geneeskundeland. We maken elkaar stapelgek met exorbitante eisen. En daarna? Als je dan eindelijk in opleiding bent? Dan is er voor een aanzienlijke groep jonge medisch specialisten geen vaste baan. Logisch dus dat een substantieel deel van de geneeskundestudenten en artsen in opleiding niet gelukkig is. Dat zijn de jongeren in China ook niet.

Als je buren naakt in de sloot springen, doe jij dan mee? Je wenst ze veel plezier en als je echt aardig bent, haal je een paar handdoeken voor ze. Ieder weldenkend mens zal drie keer nadenken voordat hij of zij in adamskostuum de sloot in springt. Maar dat is helaas wel wat de huidige generatie geneeskundestudenten doet. Al hun buren springen, dus zij springen ook. Onder druk van het systeem. En wij als medisch specialisten? Wij kijken toe, maar halen geen handdoeken. Terwijl we eigenlijk moeten opstaan om de sloot dicht te gooien.

Medisch specialist, en chirurg zijn in het bijzonder, is een fantastisch beroep maar niet zaligmakend. Er is echt leven buiten het ziekenhuis en je gaat niet dood als je geen medisch specialist wordt. Sterker nog, als je chirurgie ambieert, ga je vooralsnog bewezen eerder dood als je het wel wordt.

Mijn advies aan geneeskundestudenten? Stop collectief met springen. Ga in hemelsnaam lekker aan het barretje staan (geniet, maar drink met mate) als het weer mag straks. Ga naar festivals of feestjes, heb plezier, lees een boek, ontwikkel vriendschappen en ontdek waar jij heen wilt gaan in dit leven. Het is niet jouw verlies als je daarom niet aangenomen wordt als medisch specialist. Het verlies is van ons.

ook van Marijn Houwert

opleiding
  • Marijn Houwert

    Marijn Houwert is werkzaam als traumachirurg in het UMC Utrecht. Hij vindt opereren best leuk, draagt de opleiding een warm hart toe en schrijft af en toe een artikel.  

Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • R. Holland, Internist, Amsterdam 22-02-2021 23:33

    "Ha, herkenbaar van mijn eigen opleidingstijd. Maar moet zeggen dat de co assistenten die ik nu superviseer, helemaal niet ambitieus zijn. Vaak brutaal en beweterig, en weinig bereid zijn om iets meer te doen. Te snel roepen dat ze naar huis moeten, als er iets interessants te zien of te horen is, geen neiging hebben om een extra stap te doen om extra kennis te vergaren. Een zeldzaamheid om juist wel die co te zien, die een stapje extra wil doen. Collegialiteit is ook soms ver te zoeken. Trappen openlijk al naar beneden. Opleiders geven daarbij niet duidelijk genoeg het juiste voorbeeld en sturen niet bij. Doe je dat wel als opleider, word je tijdens de populariteitspeiling als geen goede of fijne opleider geschetst! Misschien speelt dit niet in alle regio's, maar hier in het zuiden, merk ik een groot verschil met het noorden. "

  • Elianne van Veelen, zelfstandig bedrijfsarts, Hoogland 22-02-2021 22:53

    "Hulde! Dank voor deze blog, Marijn. Dit is zo ontzettend waar.

    Met de huidige eisen was ik nooit toegelaten tot de geneeskunde opleiding. En toch zit ik enorm op mijn plek in mijn huidige werk. Op de middelbare school kreeg ik te horen dat ik het nooit zou maken want ik haalde zesjes. Ik kon best heel veel beter maar ik had er geen zin in. Logisch, want ik vond zoveel andere dingen belangrijk. De wereld ontdekken. Mezelf ontdekken. Lanterfanten. Is een hele goede investering geweest.

    Als praktijkopleider vind ik de werk-privébalans bij mijn AIOS belangrijk en ik bevraag ze er regelmatig op. Rem ze eerder af als ze qua werk teveel tegelijk willen doen en promoot het dat ze vooral het leven leven. De hedendaagse AIOS hoef je niet te zeggen dat ze beter hun best mogen doen, dat leggen ze zichzelf al op. Wat nodig is, is dat wij ze vertellen dat het best een tandje minder mag, dat ontspannen juist goed voor je prestaties en je eigen gezondheid is, en dat ze nog een hele carrière voor zich hebben om alles te doen wat ze het liefst nu zouden willen doen."

  • Lisa, ANIOS 22-02-2021 20:48

    "Bedankt Marijn voor deze prachtige blog. Ik herken mijzelf hier volledig in. Maar ik haal vooral een stukje inspiratie uit het verhaal. Bij mijn volgende sollicitatie ga ik niet benadrukken wat ik allemaal (ook) heb gedaan, net als de andere sollicitanten. Ik ga de focus leggen op het deel wat mij zo anders maakt dan de rest. Ik heb dan misschien geen onderzoek gedaan, maar ik heb andere ervaringen die (gelukkig) voor weinig andere ANIOS tot de realiteit behoren.
    Heel erg bedankt voor deze inspiratie "

  • AM Broeders, Psychiater, Goes 22-02-2021 19:09

    "Hoera voor deze blog! Helemaal eens. "

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.