Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
Blogs & columns
Blog

Mannen en muizen

1 reactie

Het was lang geleden dat hij zulke wilde bewegingen had gemaakt. Terwijl de mannen zich verzamelden om te gaan luchten, sprong hij stampend heen en weer, waarbij hij zijn knieën hoog optrok en zijn armen wijd uitsloeg. Het leek een dans, des te meer omdat hij erbij lachte. Eén van de andere gevangenen, die naast hem stond, lachte ook.

Toen hij nog geen medicijnen kreeg, had hij vaak nog woestere bewegingen gemaakt, waarbij hij zijn armen en benen tegen de muur had geschuurd, soms zo hard dat de vellen eraf hingen. Een enkele keer had hij zelfs met zijn hoofd tegen de muur geslagen. Vaak had hij in wilde razernij zijn kleren uitgetrokken en op de grond gegooid. Dat deed hij nu ook, maar alleen met zijn jas. Hij trok aan de beide mouwen tegelijk en gooide de jas voor zich op de grond, nog steeds lachend. Over de gladde vloer gleed de jas nog een eindje van hem af. Toen de jas stillag, kroop uit één van de mouwen een muis. Heel even was hij te zien. Hij rende naar een plek achter de koelkast, waar hij niet meer te vinden zou zijn. Naast een goede schuilplaats zou hij er zeker voedselresten vinden.

De man pakte zijn jas weer op en schudde hem uit, ook weer met de snelle bewegingen die deden denken aan een dans. Hij trok de jas aan en liep met de groep naar buiten.

Zo snel en soepel als deze man bewoog, zo star en traag was de man die maanden later op gang kwam. Hij sprak net zo weinig als dat hij bewoog. Niemand had dan ook gedacht dat hij sneller kon zijn dan een muis, maar ’s morgens toen de celdeuren werden geopend, liet hij een lege colafles zien waarin hij een muis had gevangen. Hij zei er niets over en was ook niet geïnteresseerd in wat er met de muis gebeurde, maar blijkbaar had zijn kleine celgenoot hem ’s nachts tot gedrag gemotiveerd dat wij niet van hem kenden. Hij wilde nu alleen een sigaret en koffie. De muis had genoeg zuurstof in de fles gehad om de nacht te overleven. Een bewaarder liet hem vrij op de binnenplaats.

lees meer van yolande de kok
  • Yolande de Kok

    Yolande de Kok is als psychiater werkzaam in het Penitentiair Psychiatrisch Centrum te Scheveningen. Op haar vrije dagen is zij graag met haar hond in de duinen.  

Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • Manon Kleijweg, Ouderenpsychiater, Utrecht 16-01-2021 22:08

    "Weer zo'n prachtig verhaal van mijn favoriete MC columnist. De werkelijkheid is wonderlijker dan je ooit kunt verzinnen, als je er maar oog voor hebt."

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.