Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
Blogs & columns
Blog

Een nacht met Amber

3 reacties

Het is één uur ’s nachts en het traumasein gaat. Beneden word ik vrolijk begroet door de SEH-verpleegkundigen. Er is er weer een van de trap gelazerd, krijg ik te horen. Trappen en alcohol blijven een slechte combinatie. Patiënt schijnt verder wel stabiel te zijn, begrijp ik van de dames. Daarna wisselen we even wat nieuwtjes uit.

Een van de verpleegkundigen is Amber. Type vrolijk mens, nooit bang en altijd rustig. Ze troost net zo makkelijk een huilend kind als dat ze de thoracotomieset opentrekt op de traumakamer. En deze combinatie blijkt weer eens goud waard te zijn.

De patiënt komt binnen. Hij is verbaal agressief en evident dronken. We begrijpen dat hij onlangs geopereerd is vanwege darmkanker in een ander ziekenhuis en pas net thuis is gekomen. Ik word al iets milder. Ik zou het wellicht ook op een zuipen zetten met een dergelijk ziektebeeld.

Hij blijft goed aanspreekbaar en werkt redelijk mee terwijl we hem nakijken. Los van bloed uit zijn rechteroor, vinden we geen afwijkingen. De neuroloog scoort een bijna maximale EMV. Daarom durven we wel zonder intubatie met hem naar de scan te gaan. Eenmaal op de scan wordt de patiënt vervelend. We besluiten hem te sederen en zo snel mogelijk door de scan te halen. We zien een paar kleine bloedingen in de frontale cortex en een schedelbasisfractuur rechts. Maar dan begint het.

Als we de patiënt weer op de brancard tillen, geeft hij een vuist. Niet heel hard, wel raak. De dames, niet bang aangelegd, pakken zijn armen en vertellen hem in niet mis te verstane bewoordingen zijn gemak te houden. Er volgt een oud-Utrechtse scheldkanonnade. Ik bel de beveiliging.

Eenmaal aangekomen op de SEH is de patiënt echt arelaxed. Hij kent ons niet, is bang, dronken en heeft wel degelijk een anatomisch substraat voor ontremming. Er zijn twee forse beveiligers nodig om hem tegen te houden. We besluiten de patiënt op advies van de neuroloog nogmaals te sederen. Amber pakt een spuit en met gevaar voor eigen leven sedeert ze de patiënt.

Daarna is ze er klaar mee. Ze vraagt de beveiligers de patiënt los te laten, haar collega om de dochter van de patiënt te bellen (wel met spoed graag), doet het licht van de kamer uit waardoor het pikdonker is en gaat naast de patiënt op een kruk zitten. ‘En nu allemaal de kamer uit jullie’, zegt ze. Met lichte tegenzin vertrekken we, vier man sterk, naar de gang.

Als de patiënt bijkomt, zit Amber naast hem op een kruk in een donkere kamer en houdt zijn hand vast. Werden we eerst volcontinu verrot gescholden, nu blijft het stil. Ik hoor Amber wat fluisteren, maar het gaat goed binnen. We drentelen gevieren nog een kwartier voor de kamerdeur, beveiligers incluis. Dan klinkt het: ‘Zeg, hebben jullie niks beters te doen? Ik red me prima hier. Ik heb eigenlijk alleen maar last van jullie.’

Een uur later komt de dochter van de patiënt en neemt de taken van Amber over. Patiënt wordt opgenomen, blijft een paar dagen ter observatie, en weet de volgende dag van niks. Ook Amber is hij vergeten. Maar ik niet. Ik heb namelijk gezien wie deze patiënt nou daadwerkelijk geholpen heeft.

lees meer van marijn houwert
  • Marijn Houwert

    Marijn Houwert is werkzaam als traumachirurg in het UMC Utrecht. Hij vindt opereren best leuk, draagt de opleiding een warm hart toe en schrijft af en toe een artikel.  

Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • M Kamphuis, psychiater, Utrecht 14-02-2021 22:31

    "Helemaal top. En ook bij mensen zonder anatomisch substraat voor ontremming goed toepasbaar. Gedrag is gedrag, of je het nou op n scan kunt verklaren of niet. Toch denk ik dat, als er niets te zien was geweest op de scan, dit verhaal heel anders was gelopen qua gedrag van de hulpverleners - en dus van de patiënt. Meer Ambers voor alle patiënten! "

  • wouter Barends, Forensisch Arts, AMSTERDAM 11-02-2021 10:46

    "Ja het artsenvak is anders dan je in de collegebankjes geleerd hebt.

    P.S. die EMV had je natuurlijk zelf makkelijk kunnen bepalen. 13 of 14 afhankelijk van of hij zelf kon lopen. "

  • Dolf Algra, commentator, opiniemaker zorg en sociale zekerheid, Rotterdam 10-02-2021 21:21

    "Fraaie column, rake observaties. Bloemetje voor alle Ambers !"

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.