Inloggen
Laatste nieuws
Han Hullen
2 minuten leestijd
Federatienieuws

Meedoen: een curatief doel

2 reacties

Voorzitterscolumn

Participatie is het voornaamste doel van de sociale wetgeving, stelde minister Henk Kamp van Sociale Zaken en Werkgelegenheid bij Pauw & Witteman. Elke wetswijziging wordt gemotiveerd door het gegeven dat meer mensen moeten deelnemen. Iedereen die een uitkering heeft of dreigt te krijgen, moet worden gestimuleerd om weer deel te gaan nemen of blijven nemen aan het arbeidsproces. Zo kunnen zij zichzelf onderhouden en kosten zij de staat geen geld. Bovendien heeft onze economie in de toekomst een tekort aan arbeidskrachten, en iedere hand kan bijdragen aan sociale welvaart en het onderhouden van de vele ouderen.

In de wetgeving worden sterke verplichtingen opgenomen om alles te doen om re-integratie en concrete werkhervatting te bevorderen. Dit alles op straffe van verlaging van de uitkering of een principieel lage uitkering.

Onze patiënten, zeker de chronisch zieken, worden met deze harde wetgeving met forse financiële consequenties geconfronteerd. Daarmee ontstaat voor onze patiënten een toenemend economisch belang het eigen inkomen te verdienen. De keuze is: niet afhankelijk zijn van een uitkering of moeten leven met een steeds lager wordende uitkering.

Onze patiënten verdienen steun bij het vinden van een passend inkomen. Allereerst heeft de regering een verantwoordelijkheid hen te ondersteunen bij re-integratie. Tot heden werden hiervoor gelden verstrekt, maar ook hierop wordt bezuinigd. Er komt minder geld voor re-integratie van zwakke groepen als Wajongeren, arbeidsgehandicapten en laagbegaafden.

Voorlichting over belastbaarheid
is onderdeel van de curatieve keten

Voor hen is het moeilijk om een passende plek in deze maatschappij te vinden. Zij hebben daarbij steun nodig. Deze steun moet starten in het medisch handelen: al eerder gaf ik aan dat participatie een behandeldoel moet zijn. Vanaf het begin van de behandeling moeten zij worden gestimuleerd zich op werk te blijven richten.

Onderdeel van de behandeling zou moeten zijn dat zij worden voorgelicht over hun mogelijkheden tot functioneren, hun belastbaarheid. Dit is de deskundigheid van artsen voor arbeid en gezondheid: de verzekeringsarts en bedrijfsarts. Dit pleit voor inbedding van hun deskundigheid in de curatieve keten. Daarmee is advisering over belastbaarheid en behoud van maatschappelijk functioneren binnen de behandeling geborgd.

Op basis van deze gegevens kunnen mensen individueel hun werkplek gaan zoeken, of ondersteund worden door daarin gespecialiseerde re-integratiebureaus. In deze kringen wordt vaak gesteld dat medicalisering moet worden voorkomen. De praktische vertaling hiervan is, dat de arts geen inbreng hoeft te hebben bij de re-integratie. Dit is een kort-door-de-bochtvisie: juist bij het optimaliseren van de mogelijkheden van de patiënt of cliënt, en het aangeven van de grenzen van zijn mogelijkheden, heeft de arts een unieke deskundigheid. Bovendien is demedicaliseren iets wat de arts bij uitstek kan.

De vertaling van een aandoening naar belastbaarheid is een vaardigheid bij uitstek van de bedrijfs- en verzekeringsarts. Dit kan door de overheid gebruikt worden voor de legitimering van het recht op uitkering, maar gezien de uitlatingen van minister Kamp is een beter doel het bevorderen van participatie. Gelukkig past dit ook beter bij arts zijn: een patiëntgeoriënteerd doel.

Han Hullen, voorzitter NVVG

Zie ook het artikel Participatie als behandeldoel op blz. 792 van dit MC-nummer.

<strong>Klik hier voor een PDF van het federatienieuws</strong>
Federatienieuws ouderen
Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • Er zijn nog geen reacties
 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.