Inloggen
Laatste nieuws
Portret

‘Doe mij de patiënten met de bijzondere achternaam maar’

Portret: Rachel de Jong

1 reactie
Jasper van Overbeek
Jasper van Overbeek

Rachel de Jong haalt extra werkplezier uit contact maken met patiënten uit het buitenland. Maar op de SEH is het balanceren tussen tijd maken en tijdgebrek.

Rachel de Jong haalt graag de patiënten met een bijzondere achternaam uit de spreekkamer. Ze houdt van andere culturen. Daarom koos ze in Groningen voor de bachelor global health. Tijdens haar studie probeerde ze zoveel mogelijk met haar liefde voor internationale geneeskunde te doen: een project op de Molukken en het eerste coschap in Uganda. Ze gaf taalles aan een Syrische vrouw die zelf ook arts is. En ze sloot zich aan bij Medicine on the Move, een studenteninitiatief bij Global Health van het UMCG, met aandacht voor het thema migratie in de zorg. ‘Geneeskunde focust op ziekte en niet op de invloed van de maatschappij op ziekte, terwijl die onmiskenbaar is. In een gezonde maatschappij met aandacht voor preventie heb je natuurlijk wel ziekte, maar dan loopt iedereen evenveel risico. Dan is ziekte meer ongeluk, nu is ziekte meer een logisch gevolg van sociale factoren. En daar kan de overheid tegen optreden.’

leeftijd: 25 jaar

werk: fulltime anios SEH Isala Zwolle

ontspanning: hardlopen, wielrennen, hiken

Taalbarrière

De Jong wil zelf ook iets doen. Allereerst de taalbarrière slechten en met Medicine on the Move de tolkentelefoon weer vergoed zien te krijgen. ‘Ik vind dat we ernaar moeten streven dat iedereen evenveel kansen heeft op goede zorg.’ Tijd uittrekken voor anderstalige patiënten vergroot haar werkplezier, hoewel ze vaak met moeite een balans vindt tussen aandacht voor mensen en tijd­gebrek. Dat was ook de reden waarom ze koos voor de SEH. ‘Ik vroeg me af wat ik echt wil kunnen als dokter. Tijdens coschappen hoorde ik soms: “Wel wat meer aandacht voor snel en efficiënt werken. Prioriteren.” Ik dacht dat ik dat wel kon leren op de SEH. Ik wil de tropenopleiding gaan doen. Dan lijkt me de basis om echt zieke patiënten te kunnen opvangen van belang.’ Ze is blij met haar keuze. ‘Hoewel, ik wil iedereen aandacht geven, maar dan gaan ze alweer weg naar de afdeling en zie je ze nooit meer terug.’

Neuspiercing

Ze wil graag zichzelf meenemen in haar werk. ‘Na mijn coschappen in mijn eerste baan wilde ik graag gaan werken zoals ik het zelf wilde met tijd voor patiënten. Tijdens coschappen word je non-stop beoordeeld, toen voelde ik die ruimte niet. Hoewel een intensivist toen letterlijk tegen mij heeft gezegd dat ik te veel mezelf ben en dat dit niet werd gewaardeerd. Dat het ziekenhuis een hiërarchische setting is en dat ik me daarvan bewust moest zijn. Dat was niet leuk om te horen. Anderen zeiden: “Je bent niet een typische geneeskundestudent, wat leuk.” Ik heb een neuspiercing, maar heb hoogopgeleide ouders, mijn moeder is arts, mijn vader dominee. Als ik zwart was, of afkomstig uit een ander land, dan werd het denk ik moeilijker. Terwijl diversiteit een aanwinst zou zijn voor de zorg.’

Doet u iets bijzonders buiten uw werk? Doe mee en mail ons.
Meer portretten
SEH Portret buitenland anios
  • Eva Nyst

    Eva Nyst (1973) is journalist bij Medisch Contact en heeft als aandachtsgebieden veiligheid, recht, ethiek en preventie.  

Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.