Alles voor jou als geneeskundestudent

Inloggen
Blogs
Blog

Mijn cv rook enigszins naar bier

19 reacties

Afgelopen vrijdag had ik het voorrecht om door KoffieCo te worden bevraagd over de traumachirurgie. Zoals wel vaker werden na afloop, of in de derde helft, de echt belangrijke zaken besproken en toen stond de microfoon uit. Het ging over de collectieve gekte in geneeskundeland. Over hoe studenten elkaar opjutten dat ze moeten promoveren, musiceren op conservatoriumniveau, sporten op olympisch niveau of een landelijke liefdadigheidsinstelling besturen om in opleiding te komen als medisch specialist.

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen. In de huidige tijd was ik never nooit in opleiding gekomen voor wat dan ook. Ik voetbalde in Kampong 13, allesbehalve de eredivisie, musiceerde op zeer matig amateurniveau en de enige vorm van liefdadigheid die ik kende, was de gevulde enveloppe die ik af en toe van mijn opa kreeg. Bovendien heb ik acht hele jaren over mijn geneeskundestudie gedaan. Mijn cv rook daarom enigszins naar bier en daar halen we als opleiders tegenwoordig onze neus voor op.

In de heelkundestaf van het UMC Utrecht ben ik overigens echt geen uitzondering. In onze staf geen voormalig topsporters, conservatoriummusici of voorzitters van de jongerenvereniging van een landelijke liefdadigheidsinstelling. Wel meerdere stafleden met een langdurige geneeskundestudie. Dus kennelijk vragen we iets van de huidige generatie wat we zelf van zijn lang zal ze leven niet voor elkaar hadden gekregen. Het is op z’n zachtst gezegd opvallend.

Diezelfde avond las ik een artikel in de Volkskrant. Chinese jongeren maken elkaar helemaal gek en dit fenomeen noemen ze involutie. Involutie is en ik citeer: ‘Een wedloop waarbij vooral jongeren steeds slimmer, flexibeler en ambitieuzer moeten zijn, zonder daarvoor te worden beloond. Ze moeten zo hard werken dat ze geen tijd meer hebben om vrienden te maken, een boek te lezen of om te ontdekken wat ze graag doen.’

Involutie dus. Dat is precies wat er aan de gang is in geneeskundeland. We maken elkaar stapelgek met exorbitante eisen. En daarna? Als je dan eindelijk in opleiding bent? Dan is er voor een aanzienlijke groep jonge medisch specialisten geen vaste baan. Logisch dus dat een substantieel deel van de geneeskundestudenten en artsen in opleiding niet gelukkig is. Dat zijn de jongeren in China ook niet.

Als je buren naakt in de sloot springen, doe jij dan mee? Je wenst ze veel plezier en als je echt aardig bent, haal je een paar handdoeken voor ze. Ieder weldenkend mens zal drie keer nadenken voordat hij of zij in adamskostuum de sloot in springt. Maar dat is helaas wel wat de huidige generatie geneeskundestudenten doet. Al hun buren springen, dus zij springen ook. Onder druk van het systeem. En wij als medisch specialisten? Wij kijken toe, maar halen geen handdoeken. Terwijl we eigenlijk moeten opstaan om de sloot dicht te gooien.

Medisch specialist, en chirurg zijn in het bijzonder, is een fantastisch beroep maar niet zaligmakend. Er is echt leven buiten het ziekenhuis en je gaat niet dood als je geen medisch specialist wordt. Sterker nog, als je chirurgie ambieert, ga je vooralsnog bewezen eerder dood als je het wel wordt.

Mijn advies aan geneeskundestudenten? Stop collectief met springen. Ga in hemelsnaam lekker aan het barretje staan (geniet, maar drink met mate) als het weer mag straks. Ga naar festivals of feestjes, heb plezier, lees een boek, ontwikkel vriendschappen en ontdek waar jij heen wilt gaan in dit leven. Het is niet jouw verlies als je daarom niet aangenomen wordt als medisch specialist. Het verlies is van ons.

ook van Marijn Houwert

opleiding
  • Marijn Houwert

    Marijn Houwert is werkzaam als traumachirurg in het UMC Utrecht. Hij vindt opereren best leuk, draagt de opleiding een warm hart toe en schrijft af en toe een artikel.  

Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • Chantal du Perron, internist-oncoloog, Amsterdam 12-03-2021 17:04

    "Marijn, dank voor je scherpe visie op dit onderwerp wat toch een beetje taboe is!

    Dan collega R Holland, met verbazing lees ik je comment over co-assistenten, die tot mijn afschuw ook nog eens is afgedrukt in het magazine. Naast dat ik mij absoluut niet herken in jouw observaties (in welk ziekenhuis werk je?) schrik ik ook enorm van het gegeneraliseerde, uiterst negatieve en neerbuigende beeld dat je schetst van onze jonge collega's. Ik vraag mij daarnaast ten zeerste af in hoeverre de conclusies die je trekt gebaseerd zijn op daadwerkelijk inzicht in de belevingswereld en beweegredenen van de co-assistenten. Ik vind deze vorm van ongenuanceerde gegeneraliseerde negativiteit en kritiek niet gepast voor een professioneel medium als Medisch Contact en roep de redacteuren van het magazine op dit soort comments of niet te plaatsen of te redigeren."

  • Carolien, AIOS, Amsterdam 04-03-2021 23:00

    "Hubert schrijft: "Er is niet voldoende tijd voor werk, opleiding, én gezin, én eveneens ambitieuze partner ... Dat vraagt om compromissen, maar vooral offers of beter keuzes."
    Dit typeert de opvatting van de 'oude garde'. Er is maar één manier om een goede specialist te worden en dat is werken werken werken. Het moet een way of life zijn. Burnout is een excuus voor wie de werkdruk niet aan kan.

    Het gaat echter niet over te hoge werkdruk, of achterover leunen. Velen vervullen hun uren met verve. Het gaat om jonge mensen waarvan zowél thuis als op het werk de 10.000 uur verwacht wordt.
    Hubert, verlicht ons! Hoe maken we betere keuzes tussen opleiding, partner of gezin?
    De meeste AIOS zijn tegenwoordig vrouw. De partner hebben ze vaak ook al een tijdje (we zijn immers 30 bij start opleiding). Tot overmaat van ramp is het soms ook een dokter, want tja die kwam je tegen in de geneeskunde kroeg...
    Enig idee hoeveel hoogopgeleide mannen - want dat zijn vaak de partners van vrouwelijke artsen - huisvader willen worden zodat hun vrouw een goede specialist kan worden? (Ik kan je vertellen: héél weinig!).
    Wat zijn dan je opties als je specialist wilt worden terwijl je partner ook een leuke baan heeft? A) je stopt met de opleiding en start een gezin, b) je wordt specialist zonder gezin, c) je zoekt een andere partner die wél huisvader wil zijn.
    Ik ben benieuwd welke 'betere keuze' Hubert gemaakt heeft. De baan als specialist is er, dus liet u uw partner gaan, of uw gezin? Of misschien zat u in de luxepositie met een niet-ambitieuze partner thuis...
    Dit dilemma tussen werk/thuis waar beide max inzet wordt gevraagd, geldt niet alleen voor vrouwelijke AIOS, mannen met een gezin zijn net zulke 'achteroverleunende matige specialisten'.
    De jonge generatie zoekt naar efficiëntie ipv uren stampen. De aanwezige tijd maximaal nuttig besteden. Want zeg nou zelf, waren al die MDO's nou even nuttig? Laten we zoeken naar vernieuwde oplossingen ipv rigide denken dat er maar 1 manier is."

  • Kirsten, Aios, Utrecht 02-03-2021 20:13

    "Beste Marijn, als je het als verlies aan de zijde van de opleiders ziet, is het dan niet tijd dat opleiders hier iets aan gaan doen? Of is dat verlies zo makkelijk geaccepteerd? "

  • Rinus Ouwens, Bedrijfsarts, verzekeringsarts 28-02-2021 23:07

    ""En als er twee kandidaten boven dit maaiveld uitsteken, wint toch degene met een PhD/conservatorium/Olympisch goud." Tsjonge. En ik maar denken dat ik naar arts ga voor een medisch probleem. "

  • Frédérique Franken, geneeskunde student , Utrecht 28-02-2021 20:29

    "Na 6 jaar studeren ben ik bijna klaar met studie geneeskunde. Ik drink met mate, lees graag een goed boek en voor de corona pandemie ging ik graag uit met vriendinnen. Ik ben groot voorstander van een goede werk-privé balans maar ik geloof niet dat het aantal boeken dat ik heb gelezen mijn kans op een opleidingsplek ook maar een beetje vergroot. Met uw laatste zin ben ik het dan ook absoluut niet eens. Het is wel degelijk óns verlies als we niet worden aangenomen. Velen van ons studeren toch geneeskunde om specialist te worden? Als de sollicitatie procedure zwakke kanten kent, moet hier wat aan worden gedaan door de mensen die er invloed op hebben. Het kan niet zo zijn dat wij de (onterechte) gevolgen maar gewoon moeten accepteren. "

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.