Alles voor jou als geneeskundestudent

Inloggen
Blogs
Blog

De hiërarchische ladder

Plaats een reactie

Het is het begin van je lange klim. Strik je veters nog eens goed. Trek je broek omhoog. Je beklimt namelijk de hiërarchische ladder. Van coassistent naar semiarts, en met het zinnetje ‘dat beloof ik’ word je basisarts.

Al snel is daar je eerste aniosbaantje en word je dokter genoemd, met daarna je halte: aios. Hard werken, kennis en kunde opbouwen en je bent eindelijk specialist. Jij bent nu eindverantwoordelijk. Aan het einde gekomen van je lange klim. Jaren heb je erover gedaan, en daar sta je dan. Natuurlijk ben je trots op jezelf.

Toen ik net begon met mijn coschappen, heb ik mijn ogen uitgekeken. De interacties tussen specialisten, aiossen, coassistenten en verpleegkundigen; soms zo bizar. Wat is jouw positie als coassistent? Sta je op gelijke voet, sta je onder hen, wat is jouw functie nu eigenlijk binnen het team? Hoe moet je je gedragen, wat is de etiquette, wat zijn de ongeschreven regels? Existentiële vragen die me bij mijn eerste coschap bezig hielden.

Als beginnende coassistent is dit misschien wel een van je grootste uitdagingen: voelsprieten ontwikkelen voor de situatie waarin je je op dat moment bevindt, uitvogelen wat de sociale structuur is van een team, wie welke rol heeft in het team, en wat jouw rol is. Is het bijvoorbeeld een goed idee om net op het moeilijkste moment van de operatie de wijsneus uit te gaan hangen en een vraag te stellen waar je het antwoord toch al op weet? Nee. Dat is geen wijsheid.

Je leert dit met vallen en opstaan. Ik ben behoorlijk vaak gevallen. Zo had ik in het begin een talent voor vreselijke timing van vragen stellen, een talent om in de weg te staan, een talent om alle theorie die ik de afgelopen jaren had geleerd spontaan te vergeten als me een vraag werd gesteld. Zoals je ziet ben ik een vrouw met vele talenten. Ik zal je één ding vertellen: dat zijn de verhalen waar je later aan terugdenkt met een lach. Door die fouten te maken, leer je en groei je in je rol als professional. Tevens doen die verhalen het ook altijd goed op borrels.

Als coassistent sta je onder aan de hiërarchische ladder. Je wordt gedegradeerd tot koffiehulpje, loopjongen of nog erger: lunchregelaar. Het beste is om dit nu niet te gaan ontkennen, want het gebeurt echt nog steeds. Afhankelijk van het ziekenhuis, het specialisme en de artsen natuurlijk. Soms is het akelig merkbaar en soms is het heerlijk afwezig. Je staat in elk geval niet op gelijke voet met de specialist of aios; zij zijn veel verder in hun loopbaan, weten meer, maar zijn ook eindverantwoordelijk. Jij bent dat nog niet, en juist dat is het fijne aan coschappen. Nog eventjes in de rol van lerende student. Je mag nog fouten maken. Als je er maar van leert, want dat is waarom je daar bent. En, zie de aiossen en specialisten als jouw leraren. Verwacht geen expliciete uitnodiging om te participeren in het team: je bent al onderdeel van het team, dus functioneer daar ook naar. Wees assertief, maar niet passief-agressief.

Het waardevolste advies dat mij is meegegeven: laat je niet uit het veld slaan door botte of arrogante artsen; onthoud altijd dit: van de maan af gezien, zijn wij allen even groot. .

anios
  • Avin

    Van coassistent tot arts-assistent; Avin deelt al lange tijd haar ervaringen tijdens haar opleiding tot arts. Avin is inmiddels afgestudeerd en is anios Interne Geneeskunde in Meander Medisch Centrum in Amersfoort. Haar ervaringen als beginnend arts zullen verder te volgen zijn op Medisch Contact.  

Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • Er zijn nog geen reacties
 
populair
  1. In ons bloed


vacatures voor studenten

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.